در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
از بازی Lost انتظار زیادی نداشته باشید. اگر جزو عشاق سینه چاک Lost هستید، شاید سه چهار ساعتی از گشت و گذار در جزیره و دیدن صحنههای آشنا از زوایای جدید لذت ببرید. اما اگر چیزی از داستان و شخصیتهای این سریال نمیدانید توصیه میکنیم اصلا سراغ Lost را هم نگیرید. از نظر روند بازی، Lost اصلا نمیتواند کسی را جذب کند، چه دوست و چه دشمن!
به طور کلی برای سر و کار داشتن با Lost باید یک نوع خود آزاری داشته باشید. نویسندههای سریال از اینکه سوالهای عجیب و غیر عادی مطرح کنند و جوابش را بر عهده مخاطب بگذارند لذت زیادی میبرند. پاسخ بعضی از این سوالها که با پیش رفتن سریال به شدت بیخ پیدا کرده اند، احتمالا با هیچ توجیهی هم قابل قبول نخواهند بود. با شروع سری چهارم هم نویسندهها برای هر چه بیشتر کش آوردن داستان و کم نیاوردن، اتفاقها و شخصیتهای جدیدی را بدون هیچ مقدمه ای به داستان وارد کرده اند. برای بازی کردن Lost هم باید همان مقدار از خودآزاری را داشته باشید.
سبک بازی اکشن ماجرایی است. شما نقش الیوت را دارید که یکی از بازماندگان هواپیمای کذایی است و در سریال او را تا به حال ندیده اید. الیوت یک عکاس است که حافظه خود را از دست داده و معمولا تنها راه به یاد آوردن خاطرات گذشته، گرفتن عکسهایی است که او را یاد خاطرات خاصی میاندازند. به این ترتیب بخش بزرگی از بازی، همانند سریال در فلش بکها و خاطرات الیوت و دیگر افراد بازمانده میگذرد.
البته روند گرفتن این عکسها آنقدر احمقانه است که بازی تقریبا شما وادار میکند تا دقیقا از همان زاویه مورد نظر از اتفاق مورد نظر عکس بگیرید. اگر این کار را نکنید آنقدر آن صحنه تکرار میشود تا بالاخره راضی شوید و کار مورد نظر بازی را انجام دهید. البته خط داستانی بازی برای طرفداران سریال کاملا راضی کننده است زیرا هر هفت اپیزود آن، توسط نویسندههای اصلی خود سریال نوشته شده.
بیشتر زمان بازی که کمتر از 8 ساعت است، به گشت و گذار و صحبت کردن صرف میشود. معمولا باید با همه درباره همه چیز صحبت کنید تا بتوانید به بخش دیگری از داستان برسید. سیستم جمع کردن آیتمها و تعویض کالا به کالا اصلا خوب از کار درنیامده و پس از مدتی بی خاصیت میشود. تنها لحظات هیجان انگیز Lost، قسمتهایی هستند که در جنگل مورد تعقیب هیولای دودی سیاه رنگ قرار میگیرید.
یکی از معدود نقاط مثبت بازی Lost، گرافیک آن است. محیط اطراف و گیاهان جزیره به خوبی بازسازی شده اند و اگر با لوکیشنهای معروف سریال از جمله کمپ ساحلی و پناه گاه زیر زمینی دارما آشنا باشید، از سر زدن به آنها لذت خواهید برد. زحمت زیادی در شبیه سازی چهره هنرپیشهها انجام شده که در بیشتر موارد موفقیت آمیز بوده است.
یکی از نقاط ضعف بسیار بزرگ در زمینه افکتهای صوتی، استفاده نکردن از هنرپیشههای اصلی به عنوان گوینده نقشهای مخصوص خودشان است که حسابی توی ذوق طرفداران Lost میزند.
همان طور که اشاره شد، تنها اگر از طرفداران سرسخت Lost هستید میتوانید از بازی کردن این عنوان متوسط و بسیار کوتاه لذت ببرید. در غیر این صورت Lost اصلا ارزش تهیه و بازی کردن ندارد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: