این روزنامه نوشت: دولت امریکا در تلاش برای رسیدن به هدف خود، نه فقط از وفاداری عقیدتی و نظامی این افراد بلکه همچنین از سازوکارهای نیرومند مالی، یعنی این واقعیت که بیشتر تحلیلگران فوق با مقاطعهکاران ارتش که در بالاترین سطوح سیاستهای جنگی مداخله دارند پیوندهایی دارند، سوءاستفاده میکند.
تحلیلگران نظامی که درباره جنگ در عراق و افغانستان در تلویزیونهای امریکا اظهارنظر میکنند معمولا ژنرالهای عالیرتبه بازنشسته هستند.
به نوشته این روزنامه اما آنچه که هرگز به بینندگان این برنامهها گفته نمیشود این است که این ژنرالهای بازنشسته به عنوان عامل تبلیغات و فشار، مقام اجرایی عالیرتبه، اعضای هیات مدیره یا مشاور عالی در خدمت بیش از 150 شرکت بزرگ مقاطعهکاری نظامی هستند.
این شرکتها شامل شرکتهای عظیم دفاعی و همچنین شرکتهای کوچکتری هستند که صدها میلیارد دلار از جنگهای دولت امریکا در عراق، افغانستان وجنگ با تروریسم به جیب میزنند.
نیویورکتایمز مینویسد: این رقابتی عظیم است که طی آن اطلاعات داخلی و دسترسی آسان به مقامات ارشد دولت امریکا فواید سرشاری دارد. به نوشته این روزنامه دولت بوش از این عامل برای تبدیل تحلیلگران نظامی به ابزاری برای شکل دادن به نحوه انعکاس مسائل مربوط به تروریسم از داخل شبکههای مهم رادیویی و تلویزیونی به دلخواه خود استفاده کرده است.
نیویورکتایمز میافزاید: از این تحلیلگران برای حضور در صدها جلسه خصوصی با رهبران ارشد نظامی، ازجمله مقامات و مسوولانی با نفوذ فراوان بر مسائل مربوط به عقد قرارداد و تنظیم بودجه دعوت به عمل آمده است.
تایمز نوشت: این تحلیلگران را بارها به عراق بردهاند، اطلاعات محرمانه از مقامات کاخسفید، وزارت خارجه و وزارت دادگستری امریکا در اختیارشان گذاشتهاند. این تحلیلگران در مقابل، دیدگاههای دولت را، حتی گاهی که با اطمینان به قلابی یا مبالغه آمیز بودن آنها ، منعکس میکنند.
تایمز پس از بررسی 8 هزار برگ از پیامهای اینترنتی، متون و سوابق مربوط به سالها خبررسانی خصوصی، سفرهای متعدد به عراق و خلیج گوانتانامو، که این روزنامه پس از پیروزی در یک دادخواهی علیه پنتاگون بهدست آورد، به این نتیجه رسیده است.
این سوابق رابطهای متقابل و براساس منافع مشترک را افشا میکنند که خطوط جدا کننده عادی بین دولت و روزنامهنگاری (این تحلیلگران) در آن از بین رفته است در اسناد داخلی پنتاگون بارها به این تحلیلگران نظامی به عنوان «تشدید کنندگان قدرت پیام» یا «همکارانی» اشاره شده که برای رساندن «مسائل و پیام های» دولت به میلیونها امریکایی به شکل اظهار نظر خود آنان می توان روی آنها حساب کرد.
تایمز مینویسد براساس اسناد فوق در حالی که این تحلیلگران مشاوران اجیر شبکهها هستند که برای هر بار حضور در تلویزیون بین 500 تا هزار دلار میگیرند، در نشستهای پنتاگون گاهی چنان سخن میگویند که گویی مشغول عملیات در پشت خطوط دشمن هستند. بعضی از آنان درباره خنثی کردن شبکههای دیگر پیشنهاد یا درباره خبرهای شبکههای دیگر هشدار میدهند.
به نوشته تایمز توماس ج. مک ایزنی، ژنرال بازنشسته نیروی هوایی امریکا و تحلیلگر تلویزیون فاکس نیوز پس از دریافت دستورالعملهایی برای تحلیل تلویزیونی خود از مقامات وزارت دفاع به پنتاگون نوشت: «کار خوبی است ما از این اطلاعات استفاده خواهیم کرد»
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم