کشتی قهرمانی آسیا از نگاهی دیگر

تاکتیک باختن،تکنیک نبردن‌

از دیرباز و از زمان حضور کشتی ایران در عرصه‌های بین‌المللی، کشتی‌گیران سبک‌وزن کشورمان از صلابت و اقتدار مثال‌زدنی برخوردار بوده‌اند و دستاورد آنها همواره پربار و غرورانگیز بوده است. از سالیان دور تا همین سال‌های اخیر هرگاه کشتی‌گیران سبک‌وزن ایرانی گام بر تشک مبارزه گذاشته‌اند، لرزه بر تن حریفان می‌انداختند و امان آنها را می‌بریدند؛ تا جایی که هیچ حریفی یارای رقابت با ایرانی‌ها را نداشت و کمتر کشتی‌گیری بود که می‌توانست از کمند قهرمانان کشورمان جان سالم به در ببرد و پیروزی دشت کند.
کد خبر: ۱۶۷۹۱۴

اگر به تاریخچه افتخارات کشتی ایران از اولین دوره رقابت‌های جهانی 1951 به این طرف نظر بیندازیم، بیشترین افتخارات را در اوزان پایین می‌توانیم سراغ بگیریم که نامداران پرشماری چون محمدعلی خجسته‌پور، محمود ملاقاسمی، مهدی یعقوبی، محمدابراهیم سیف‌پور، ابوطالب طالبی، اکبر حیدری، ابراهیم جوادی، مجید ترکان و محمد بزم‌آور از آن جمله‌اند  که هر کدام در دوره و زمان کشتی‌گیری خود یکه‌تاز دایره کشتی لقب گرفتند و نام آنها در فهرست چهره‌های ماندگار و غرور‌آفرین ورزش ایران به ثبت رسید.

پس از آن دوران پرشکوه سبک‌وزن‌ها که رد پای قهرمانان افتخارآفرین ایرانی را در عرصه‌های بین‌المللی، جهانی و المپیک می‌توانیم به صورت پررنگ رویت کنیم، شاهد نوساناتی در درخشش و دستاورد کشتی‌گیران اوزان سبک بوده‌ایم؛ تا جایی که پس از سال‌ها انتظار و فترت تنها مدال وزن اول را بابک نورزاد در پیکارهای جهانی 2001 صوفیه به ارمغان آورد که نقره‌ای بود. پس از آن در وزن اول کشتی آزاد نتوانستیم سهمی از مدال‌های جهانی و المپیک را به خود اختصاص بدهیم و هیچ‌کدام از نمایندگان و ملی‌پوشان کشتی آزاد انتظارات را برآورده نکردند.

سیر نزولی سبک‌وزن‌های ایرانی و بویژه نماینده اولین وزن کشتی آزاد در سالیان اخیر و بخصوص در 7 سال گذشته چنان بوده و بشدت افت داشته است که اکنون برای حضور در المپیک با مشکل جدی مواجه شده‌ایم و بر نگرانی‌هایمان روز به روز افزوده می‌شود.

پس از آن‌که تمام افتخارات بابک نورزاد در همان تک‌مدال نقره سال 2001 خلاصه شد و سال‌های بعد را با ناکامی پشت سر گذاشت، جانشینان او در تیم ملی نه‌تنها نتوانستند نقره او را تکرار کنند، بلکه در کسب امتیاز هم عاجز نشان دادند.

اکنون کشتی آزاد همچنان در وزن اول از نبود کشتی‌گیری کارآمد و صاحب سبک که بتواند خاطرات شیرین افتخار‌آفرینی مردانی چون ابراهیم جوادی و مجید ترکان را تداعی و تکرار کند، احساس کمبود و حسرت دارد.
در این سال‌ها هیچ‌کدام از مدعیان نتوانستند با ارائه کارنامه‌ای روشن و قابل قبول اعتماد مردان فنی را برای ثبات و ابقای خود در ترکیب تیم ملی جلب کنند. در چنین اوضاعی پیراهن تیم ملی دست به دست چرخید و نفراتی همچون محمد اصلانی، محمد رضایی و هادی حاجیان آن را به طور موقت و به صورت یک‌بار مصرف بر تن کردند. در این میان بخت و اقبال به کوچولوی ساروی به نام تقی داداشی روی خوش نشان داد تا حدی که در ابتدا بسیاری از اهالی کشتی به ظهور ستاره‌ای افتخارآفرین همچون همشهری و سلف نامدارش مجید ترکان امیدوار شدند.

تقی داداشی گرچه در رده سنی جوانان جرقه زد، اما این جرقه در رده سنی بزرگسالان با وجود حضور طولانی‌اش هیچگاه شعله‌ور نشد و همگان از شکوفایی وی ناامید شدند.

با توجه به ضعف دیگر مدعیان این وزن در مسابقه‌های مختلف داخلی و خارجی او فرصت زمانی مناسبی را برای همراهی تیم ملی کشتی آزاد در مسابقه‌های جهانی و آسیایی به‌دست آورد که بدون کمترین دستاورد و حاصلی آنها را از دست داد  تا کادر فنی تیم ملی از انتخاب چنین گزینه‌ای پشیمان شود.

با این حال، کادر فنی در 3 سال گذشته همچنان او را به عنوان ملی‌پوش وزن 55 کیلو برگزیده است و بدون آن‌که کمترین فرصت   و اعتمادی به دیگر مدعیان این وزن بدهد، داستان ناکامی‌های او را در 3 مسابقه جهانی 2005 بوداپست، 2006 گوانگ جو و 2007 باکو فقط نظاره و مرور کرد.

ضمن آن‌که داداشی در همین دوران نیز چندین میدان آسیایی را تجربه کرد که فقط حاصل آن یک مدال برنز بود.
عملکرد ضعیف داداشی در جهانی باکو نیز با از دست رفتن سهمیه المپیک همراه بود و او حتی در جمع 8 نفر برتر این وزن قرار نگرفت تا تمام نگاه‌ها برای جواز حضور در المپیک به قهرمانی آسیا در «جی‌جو» کره جنوبی دوخته شود.

در جی‌جو هم به مصداق ضرب‌المثل از کوزه همان تراود که در اوست، از ملی‌پوش 3 ساله کشتی آزاد نه معجزه‌ای رخ داد و نه به سهمیه‌ای رسیدیم تا پرونده ناکامی‌های این کشتی‌گیر 24 ساله ساروی در آستانه المپیک کامل شود.

داداشی در قهرمانی آسیا نشان داد بر اثر باخت‌های متوالی از لحاظ روحی و روانی در شرایط مسابقه و حضور در میادین سنگین و حساس نیست و نمی‌تواند مهره گمشده تیم ملی در وزن اول باشد.

با توجه به سنگینی وزن و ضعف‌های عمده‌ای که وی در تکنیک و هنر اداره  کردن کشتی در هنگام مسابقه دارد، به نظر می‌رسد سرمایه‌گذاری فدراسیون کشتی طی 3 سال گذشته برای پرورش مهره‌ای کارساز و صاحب سبک به هدر رفته است و ضرورت تجدیدنظر کادر فنی برای گزینش و میدان‌دادن به جوان‌های شایسته و آینده‌دار دیگر فرا رسیده است.

گرچه برای جوانگرایی و میدان را به جوان‌ها سپردن، زمان مناسب و فرصت کافی لازم است، اما عملکرد ضعیف و پر از باخت داداشی در آستانه المپیک کادر فنی را مجاب به استفاده از نیروهای جوان‌تری چون عباس دباغی و حسن مرادقلی و دیگر جوان‌هایی از این دست خواهد کرد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها