حضور ستارگان تئاتر، تلویزیون و سینما در لوکیشنهایی که قبلا بودند، حداقل برای برنامهسازی ترکیبی تلویزیون مورد استفاده قرار نگرفته بود. این بار تلویزیون با دست پر به خانهها آمد و تلاش کرد هنرپیشهها را در وضعیت دیگر و مکان تازهای و البته خودمانیتر از قبل در مبارکباد عید به تصویر درآورد.
«بهارستان» برنامهای ساده و دلنشین بود. اجرا کنندگان آن هر یک غزلی و یا قصیدهای بهاری را با صدای خوش می خواندند و سنت شعرخوانی در نوروز را زنده نگه میداشتند.
بهارستان ترکیبی بود از شعرخوانی، خطاطی، نقاشی و پخش تصنیف و آوازهایی با موضوع بهار و نوروز و ...
سازندگان این برنامه به دور از زیادهگویی و به طور غیرمنتظرهای بینندگان را با بهارستان غافلگیر کردند. قرائت غزلی از حافظ از زبان بهرام رادان و یا شعری دیگر از سعدی با صدای الهام حمیدی و ... شیوه نوینی از برنامهسازی ادبی در تلویزیون بود.
نشان دادن بموقع آثار خطاطان و نگارگران ایرانی پس از قطع دوربین از چهره اجراکنندگان، که آثارشان با موضوع شعری که خوانده میشد هماهنگی خاصی داشت.
بند بند کردن اشعار شاعران افتخارآفرین ایران زمین توسط کارگردان برنامه که هر بند از یک شعر را یکی از بازیگران میخواند، از نوآوریهای قابل توجه دیگری بود که نه تنها باعث خستگی بیننده نمیشد، بلکه او را ترغیب میکرد تا پایان شعر گوش دل به آن بسپارد.
استفاده از تصنیفها و آوازهای استادان موسیقی سنتی ایرانی و یادی از بزرگمرد موسیقی اصیل و پاپ ایران یعنی زندهیاد عماد رام، کاری کارستان بود که در این برنامه شاهد پخش آن بودیم. انتظار داریم چنین برنامههایی با چنین قالبها و ساختار، همواره در تلویزیون ساخته و پخش شود تا بینندگان لحظات مفرح و شادی را سپری کنند.
بهارستان به مدد استفاده از هنرمندان سینما، تلویزیون و تئاتر کشور در هیاتی تازه، خوش درخشید و میزان توانمندی این رسانه را بار دیگر یادآور شد. بهارستان در کنار دیگر برنامههای ادبی و فرهنگی که نقبی به گذشته پربار این دیار زده بود، توانست یک برنامه خوب بهاری باشد که با هدف شادباش ایام نو به مردم ایران و جهان تدارک دیده شده بود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم