رئیس فدراسیون هندبال در حسرت ثانیه‌ها

فریب لیگ را خوردیم

علیرضا رحیمی از مدیران باسابقه ورزشی کشورمان محسوب می‌شود، او که پیش از شروع دوران مدیریتی، فوتبالیستی شناخته شده محسوب می‌شد، حدود 14 سال است که مسوولیت فدراسیون هندبال ایران را به عهده دارد. به بهانه برگزاری رقابت‌های هندبال قهرمانی آسیا و مقدماتی جام‌جهانی در شهر اصفهان، با او درباره عملکرد فدراسیون در سال 86، مسائل و مشکلات هندبال و برنامه‌های آینده آن در آستانه سال 87 به گفتگو نشسته‌ایم که در پی می‌آید.
کد خبر: ۱۶۶۱۴۸

عملکرد فدراسیون هندبال در سال 86 در یک نگاه؟

برگزاری 25 دور مسابقه در رده‌های مختلف جوانان، نوجوانان، بانوان، لیگ و زیرگروه به اضافه 18 دوره آموزشی برای داوران و 47 دوره مربیگری.

و البته همه این فعالیت‌ها، انعکاسی در حد حتی یکی از مسابقه‌های هندبال قهرمانی آسیا در اصفهان نداشت؟

بله، چون آن مسابقه‌ها به صورت زنده از تلویزیون پخش می‌شد.

چرا مسابقه‌های دیگر هندبال ما پخش تلویزیونی ندارند؟

چون ما امکان تصویربرداری مناسب تلویزیونی هندبال را در کشورمان نداریم. ابعاد زمین هندبال 20x 10   متر است و سالن‌های موجود در ایران که برای ورزش‌های والیبال و بسکتبال با ابعادی کوچکتر از هندبال طراحی و ساخته شده‌اند جوابگوی برگزاری مسابقه‌های ما نیستند. مثل فوتسال که آنها هم ابعاد مشابهی با زمین‌های ما دارند و به همین دلیل شما از دیدن تصاویر مطلوب و استانداردی از لیگ فوتسال محروم هستید و صرفا تصاویر خبری آن را می‌بینید.

یعنی شما معضل سخت‌افزاری دارید؟

بله، متاسفانه ما تنها ورزشی هستیم که معضل سخت‌افزاری داریم و اساسا سالن استانداردی برای مسابقه نداریم. فقط 2 سالن استاندارد برای هندبال وجود دارد.

از جمله سالنی که رقابت‌های قهرمانی آسیا در اصفهان داشت؟

آن سالن هم سالن اختصاصی هندبال نیست بلکه سالنی چند منظوره برای رشته‌های مختلف است که در زمان مدیریت در اداره کل تربیت‌بدنی استان اصفهان آن را ساخته‌ بودیم و استثنائا برای رقابت‌های هندبال قهرمانی آسیا مورد استفاده این رشته قرار گرفت.

اما چه رقابت‌های داغی از آب درآمد؟

صداوسیما از این مسابقه‌ها حمایت خوبی کرد و البته تماشاگران خوب اصفهانی که واقعا سنگ تمام گذاشتند. آنها کاری کردند که نماینده فدراسیون جهانی هندبال متحیر شد و پیشنهاد کرد ما داوطلب میزبانی رقابت‌های جهانی شویم. این نه فقط برای ما افتخار محسوب می‌شود، بلکه برای کنفدراسیون هندبال آسیا هم افتخار و امتیاز بزرگی بود. قطعا آنها کشور ما را به خاطر این میزبانی آبرومند و اعتبار‌آفرین، بدون پاداش نمی‌گذارند. هندبال ما چند روزی از مهجوریت درآمد و کاملا مطرح شد، اما باتمام شایستگی و برخورداری از امتیاز میزبانی نتوانست روی سکو برود و راهی جام جهانی شود.

در ثانیه‌ها کم آوردیم، برای نباختن به عربستان در دیدار رده‌بندی فقط یک ثانیه وقت کم آوردیم و در دیدار با بحرین  6 ثانیه، اما خود را فریب نمی‌دهیم. من به بچه‌های ملی‌پوش گفتم 60 دقیقه در بازی وقت داشتید، چرا از 59 دقیقه و 59 ثانیه دیگر آن استفاده نکردید؟

ما با 2 اردوی تدارکاتی در مجارستان و تونس و 4‌اردوی داخلی پا به این مسابقه‌ها گذاشتیم. آسیب دیدگی شدید صادقی از ناحیه کمر خیلی به ضرر ما تمام شد. او در دفاع از بهترین‌های آسیا بود و شب پیش از مسابقه‌ها مصدوم شد.

شاید اگر او یک هفته زودتر دچار مشکل می‌شد ما فرصتی برای ترمیم نسبی خود می‌یافتیم چنان‌که ژاپنی‌ها با از دست دادن ستاره تیم‌شان، عنوان نایب قهرمانی مسابقه‌های اخیر ورودی به المپیک را با عنوان هفتمی عوض کردند.

اما مسابقه‌های مذکور (راهیابی به المپیک) به دلیل اختلاف فدراسیون جهانی با کنفدراسیون هندبال آسیا تنها با حضور 2 تیم کره و ژاپن برگزار شد یعنی ژاپنی‌ها با وجود میزبانی در آن مسابقه‌ها، بین 2 تیم، دوم شده بودند!‌

بله اما آنها در دوره قبلی قهرمانی آسیا هم رتبه خوبی به‌دست آوردند و سوم شدند.

هندبال ایران در رقابت‌های قهرمانی آسیا در اصفهان و بازی‌های آسیایی دوحه نشان داد که به سقف این رشته در آسیا کاملا نزدیک شده و حالا نیازمند یک رشد پله‌ای و جهشی برای موفقیت در آسیا و جهانی شدن است.

بله ما امسال چین را براحتی و با اختلاف 8 امتیاز بردیم. در حالی که 10 سال پیش 35 بر 10 به این تیم باخته بودیم و به تیم‌های دیگر رده اول آسیا با اختلاف 30 امتیاز نتیجه را واگذار می‌کردیم.

برای رشد پله‌ای به بازی تدارکاتی با تیم‌های قدرتمند جهانی نیاز داریم. مشکل‌مان در دعوت از آنها یا حضور در کشورهایشان چیست؟

ایرادی که من به خود وارد می‌بینم، کمبود دیدارهای تدارکاتی تیم ملی است. ما بعد از لبنانی‌ها (که در رده آخر مسابقه‌ها قرار گرفتند) کمترین دیدار تدارکاتی را برگزار کرده بودیم. در حالی‌که سرمربی تیم ملی پیشنهاد 15 بازی تدارکاتی داده بود من فقط توانستم اردو‌های مجارستان و تونس را برایشان فراهم کنم. به همین دلیل، مربی را در ناکامی‌ها چندان مقصر نمی‌دانم.

چرا این اتفاق افتاد؟

اعتراف می‌کنم کمی فریب لیگ را خوردیم. واقعیت این است که برخی تیم‌های لیگی، نمی‌توانند آمادگی کیفی مناسبی در بازیکنان ایجاد کنند. اگر ما یک ماه زودتر لیگ را تعطیل می‌کردیم و تیم را در اختیار سرمربی قرار می‌دادیم، الان ضمن بالا رفتن از سکوی آسیا، خود را برای حضور در جام جهانی کرواسی آماده می‌کردیم.

یوری کلیموف را از تیم ملی کنار زدید، با توجه به فرصت کافی پیش رو، کدام مربی را برای جایگزینی در نظر گرفته‌اید؟

قطعا باید مربی تاثیرگذاری پیدا کنیم تا جهش پله‌ای مورد اشاره شما را در تیم ایجادکند.

چرا الان هندبالیست‌های ما سطح دستمزد به مراتب کمتری نسبت به رشته‌های نزدیکی چون والیبال و بسکتبال دارند؟

بله، تعداد بازیکنانی از رشته ما که دستمزد 15 میلیونی برای یک سال می‌گیرند، حتی به انگشتان یک دست هم نمی‌رسد. در حالی که والیبالیست‌ها و بسکتبالیست‌ها بین 5 تا 20 برابر این رقم را دریافت می‌کنند. فکر می‌کنم هر چقدر لیگ ما باشکوه‌تر برگزار شود، ورزشکاران بهتری از دل آن ظهور می‌کنند و اقبال بیشتری در جهت پخش تلویزیونی و ابعاد تجاری برای آن برخوردار خواهد شد و هندبالیست‌ها صاحب شرایط مالی بهتری می‌شوند.

تقویم هندبالی سال 87 شامل چه سرفصل‌های برجسته‌ای است؟

برای تیم ملی بزرگسالان برنامه‌ای نداریم، اما نوجوانان و جوانان‌ها برای دفاع از عناوین باارزش آسیایی خود به ترتیب باید راهی کشورهای اردن و اندونزی شوند. مشکل جدی ما برای این مسابقه‌ها، برگزاری آن در تیر ماه سال آینده است که تداخل با امتحانات درسی این بچه‌ها را موجب می‌شود. تیم جوانان ایران از مربیگری قاسم شعبان‌پور برخوردار است و تیم نوجوانان مربی روس دارد که اخوان، رهبری و رضایی نیز در کادر فنی آن حاضرند.
علاوه بر این 2 رویداد بین‌المللی، مسابقه‌های داخلی را مثل تقویم 86 دنبال خواهیم کرد.

به عنوان آخرین پرسش، آیا می‌پذیرید که هندبال ایران مملو از استعدادهایی است که فدای کمبود امکانات می‌شوند؟

بله. در کشور ما حدود 70 تا 80 هزار نفر به هندبال مشغولند که به نسبت والیبال و بسکتبال، رقم خیلی کمتری است و آن هم به دلیل کمبود سالن هندبال است. در این میان، طی 2 تا 3 دهه اخیر، 54 هندبالیست خوب ما به دلیل کفپوش‌های غیراستاندارد موجود در سالن‌ها، دچار پارگی شدید مینیسک زانو و ناچار به عمل جراحی شده‌اند.

درخشش مومنی‌زاده23 ساله در رقابت‌های این دوره چند باشگاه خارجی را ترغیب به استخدام او کرده است. این بازیکن از شهر الشتر لرستان به تیم ملی آمده، شهری که در آن تعداد زیادی جوان رشید 2 متری زندگی می‌کنند ولی فاقد سالن مناسبی برای بزرگ شدن هستند. با این حال آنها بزودی 3 بازیکن ملی خواهند داشت که 2 نفر آنها الان در تیم نوجوانان حاضرند.

مجید عباسقلی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها