سیزده فروردین ، جشن شکرگزاری مردم در طبیعت است

برپایی جشنها و آیینهای ویژه روز سیزدهم نوروز و سیزده بدر ریشه باستانی و تاریخی دارد و مردم ایران در دوره های مختلف تاریخی، نوروز را جشن آفرینش و آغاز هستی و زایش می دانسته و پایان آن را روز 13 فروردین می پنداشتند.

مردم ایران عدد 12 را به عنوان عددی مقدس پذیرفته و از همین رو عمر جهان مادی را 12 هزار سال دانسته و از عدد 12 در تعداد ماهها و به 12 برج نیز اعتقاد داشته و جشنهای فروردین را در 12 روز برگزار می کرده اند.

مردم معتقد بودند، در این ایام ارواح با انسانها زندگی می کنند و روز دوازدهم فروردین نیز پایان جهان رخ می دهد و مردم روز سیزدهم را سرآغاز زندگی بهشتی می پنداشتند و برای جلوگیری از فروپاشی جهان و پایداری آن در روز 13 فروردین جشن برپا می کردند.

عضو بنیاد ایران شناسی کشور معتقد است: مردم سیزدهم هر ماه را تیرروز نامیده و آن روز طلب باران از ایزد آب یا آناهیتا عنوان می کردند.

عباس قنبری عدیوی افزود: مردم در روز سیزدهم فروردین سبزه هایی را که در ابتدای نوروز کاشته اند به دل طبیعت باز می گردانند و در سیزدهم فروردین به طبیعت احترام می گذارند.

به گفته وی، روز سیزدهم فروردین نیز برای ایرانیان روز پیروزی الهه آب بر دیو خشکسالی بوده و به همین جهت برای این پیروزی به جشن و پایکوبی می پرداخته، اند.

وی گفت: مردم در دوره های مختلف تاریخی معتقد بودند، در روز دوازدهم فروردین یک حادثه کیهانی زمین را درهم می کوبد و چون این حادثه رخ نمی دهد از این رو سیزدهم نوروز را جشن می گرفتند. مردم سراسر ایران در روز سیزدهم نوروز و فروردین با رفتن به دامن طبیعت شکرگزار نعمتهای خداوندگار هستند.

ایرنا