آخر بازی اولین بازی جدی حامد بهداد است. شاید هم آخرین باری بود که که او توانست (شما بخوانید خواست) در نقش اول فیلمی بازی کند.
هر چند بعدها به قول خودش نقشش در فیلم روز سوم هم «نقش اول» به حساب میآید؛ حضورهای کوتاه اما تاثیرگذار او در بعضی از فیلمها (مثل باغ فردوس) داشت ما را کمکم به این نتیجه میرساند که او فقط به درد نقشهای مکمل میخورد، ولی «آخر بازی» به کارگردانی همایون اسعدیان که اتفاقا فیلم خوبی هم از آب در آمده بود توانست چهرهای را به سینمای ایران معرفی کند که یکی از فهیمترین بازیگران ایرانی است.
کد خبر: ۱۶۴۲۲۵
حامد در «آخر بازی» نقش جوان عاشقپیشه و درونگرایی را ایفا میکند که در برابر شیطنتها و شلوغیهای نامزد خود (مرحوم پوپک گلدره) قرار گرفته است و طی یک حادثه اتفاقی فردی را به قتل میرساند. بعد از آن بهداد در گیر و دار این است که آیا خودش را معرفی کند یا از ایران برود.
نیمه ابتدایی فیلم «آخر بازی» از بهترینهای زمان خودش بود اما فیلم از نیمه دوم (یعنی بعد از به قتل رسیدن شخصیت منفی فیلم) دچار افت فاحشی شد. تا فقط بازیهای خوب حامد بهداد، علی عمرانی و پوپک گلدره بتواند فیلم را نجات بدهد.