رویایی که تعبیر شد

روند عمل جدایی کوزوو حتی به قبل از بمباران بلگراد توسط ناتو و به حدود 20 سال پیش بازمی‌گردد که نقطه آغازین فروپاشی یوگسلاوی بود. در همان زمان اسلوبودان میلوشویچ، رئیس‌جمهور وقت که بعدها به دلیل عملکردش جلاد بالکان نامیده شد اعلام کرد هر آنچه لازم باشد برای صیانت از اقلیت صرب کوزوو انجام خواهد داد.

او خود مختاری کوزوو را که در دوران تیتو به این استان اعطا شده بود، ملغی کرد و با این اقدام حسن استقلال‌طلبی آلبانیایی‌تبارهای کوزوو را تحریک کرد.

اقدامات استقلال‌طلبانه در ابتدا منفعلانه بود و بیشتر کسب خودمختاری را دنبال می‌کرد. بعدها و بدلیل اقدامات سرکوبگرانه صرب‌ها ارتش آزادیبخش کوزوو شکل گرفت و دست به انجام حملاتی علیه منافع صرب‌ها در این استان زد.

واکنش تند و خشونت‌آمیز ارتش صربستان و شبه‌نظامیان صرب در سال‌های 1998 و 1999 خصومت‌های آلبانیایی‌تبارها و صرب‌ها را به نقطه اوج رساند. این عملیات غیرانسانی با بمباران گسترده بلگراد و سایر اهداف صرب‌ها از سوی ناتو پایان یافت اما خصومت‌ها هیچگاه برطرف نشد.

پس از آرام شدن اوضاع در کوزوو بود که هزاران آلبانیایی‌تبار که در دوران جنگ به کشورهای همسایه پناهنده شده بودند به این جمهوری بازگشتند. با خارج شدن کوزوو از کنترل جمهوری صربستان و واگذاری کنترل این استان به اکثریت آلبانیایی‌تبار با نظارت سازمان ملل متحد گرایشات استقلال‌طلبانه هم رو به افزایش گذاشت.

آنان به رغم مخالفت صربستان و حمایت روسیه از بلگراد عزم خود را برای کسب استقلال جزم کردند و حرکت در این مسیر را با تحرکات سیاسی آغاز کردند.

هر چند آلبانیایی‌تبارها دهه‌ها در آرزوی استقلال این استان بوده‌اند لیکن جمهوری کوزوو امروز به هیچ عنوان جای مناسبی برای زندگی نیست. جنایت و فساد در این جمهوری بیداد می‌کند، اقتصاد در وضعیت رکود کامل است و نرخ بیکاری به بیش از 50 درصد رسیده است.

کوزوو ششمین کشوری است که از دل یوگسلاوی سابق سر برمی‌آورد. مردم کوزوو به امید عضویت در اتحادیه‌اروپای و رهایی از سرکوبگری صرب‌ها خواستار استقلال بودند و امید دارند با حمایت  اروپایی‌ها و ایالات‌متحده پس از جدایی این استان از صربستان این بخش از رویاهایشان هم تعبیر شود اما موافقت اتحادیه‌اروپایی با این خواسته لااقل در کوتاه مدت بعید به نظر می‌رسد.

آمریکایی‌ها با حمایت خود از استقلال کوزوو به دنبال جلوگیری از تبدیل این منطقه به حیات خلوت روس‌ها در بالکان بودند و اروپایی‌ها امید دارند کوزوو به کشوری اقماری تبدیل شود که دنباله‌رو سیاست‌های بروکسل خواهد بود.

امیر نادری