خطای احتمالی دستگاه‌

 و فقط معدودی به این فکر می‌کردند که وقتی در عرض 50 سال نزدیک به صد میلیون ناو عمومی ساخته شود حتما یک مورد خطا در جهش پیش می‌آید که در جهش  تقریبا هشتاد و 2 میلیونیم پیش هم آمد و شرکت تنها پول یک ناو را به عنوان خسارت به خانواده‌ صاحب ناو داد.

این پول در برابر درآمد هنگفت شرکت از عطسه‌ نوزاد در برابر گردباد هم کم‌ اثرتر بود. از آن به بعد شوخی‌های جدید هم بین مردم ساخته شد:

  «چند تا جهش تا حالا انجام شده؟» «تقریبا 121 میلیون و 300 هزار و 40 تا» «پس هفتاد و هشت میلیون و ششصد و نود و هشت هزار و شصت تای دیگر وقت دارم!» این مکالمه را، نهایتا با چند تا تغییر مختصر در اعدادش، همیشه موقع پرواز رد و بدل می‌کردند.

اما روابط عمومی شرکت کارش را خوب بلد بود. هیچ وقت از احتمالات دیگر صحبت به میان نمی‌آورد. به هر حال هر چه مردم از فضا کمتر بترسند بیشتر ناو فضایی خانوادگی می‌خرند. پس چه نیازی بود خطرات دیگر، مثل برخورد با شهاب‌سنگ‌ها، را به یاد مردم بیاورد؟ در وهله‌ اول به نظر می‌رسد احتمال برخورد شهاب‌سنگ با هر اخترناوی یک میلیون برابر احتمال خرابی دستگاه‌هایش باشد، اما رازی هم در بین مقامات رده‌بالای شرکت وجود داشت.

بی آن که دلیل شناخته‌ شده‌ای در میان باشد، جهش تمایل داشت مقصدش نزدیک به مراکز گرانش باشد؛ یعنی اگر مقصد جهش را
200 میلیون کیلومتری یک ستاره در نظر می‌گرفتید خیلی راحت ممکن بود در دل هسته‌‌جوشان ستاره سر در بیاورید و نور حاصل از انهدام هسته‌ای شما مدتی بعد چند مولکول از جو سیاره‌های آن منظومه را گرم کند.

به همین خاطر دستگاه‌های جهش را طوری برنامه‌ریزی کرده بودند که در چندده میلیارد کیلومتری ستاره‌ی هر منظومه «فرود بیاید»، تقریبا در مرز دورترین سیاره‌ ممکن برای هر منظومه. صاحبان اخترناو هم این طور توجیه شده بودند که «این نوع فرود صرفا برای حفظ جان آنها و امنیت بیشتر است. دلیلش هم مساله‌ای صرفا فنی است که شاید در تمام کهکشان تنها 10 20 نفر متخصص از آن سر در بیاورند.

پس چرا ذهن خودتان را نگران کنید، مشتری عزیز؟ ما با این اقدام امنیت شما را تضمین می‌کنیم.» مردم هم از این حرف خوشحال می‌شدند. به هر حال کسی آنجا به فکر جانشان بود، اما این مساله‌ فنی یک لایه‌ پنهان هم داشت: اگر در فاصله‌ یک میلیون کیلومتری محل فرود شما یک شهاب‌سنگ وجود داشت ممکن بود به فاصله‌ چند متری آن منحرف بشوید.

در این حالت، احتمال برخورد با شهاب‌سنگ خیلی بالاتر می‌رفت، خیلی بالاتر از آن که بشود به آسانی از کنارش گذشت، اما هیچ راه حلی برای آن هنوز پیدا نشده بود، در نتیجه به آسانی از کنارش گذشتند تا اقتصاد کهکشان مختل نشود و این همه سود هم از میان نرود.

ادامه دارد
ترجمه: حسین شهرابی