انتخاب شدن پیم فربیک هلندی برای سرمربیگری تیم ملی فوتبال استرالیا هم برای خود استرالیایی ها جالب و قابل تحقیق و هم برای فوتبال ایران درس آموز است.
کد خبر: ۱۵۶۹۴۵
در حالی که نزدیک به 5ماه پس از حذف شدن از جام ملت های آسیا 2007، تیم ملی فوتبال ایران هنوز مربی ندارد و نمی داند که کار تدارکاتش برای جام جهانی 2010 را چگونه و با کدام مربیان باید شروع کند وحتی یک فدراسیون فوتبال مشخص ، ثابت و قطعی نیز از 1.5 سال پیش به این سو نداشته و در پیامدهای تعلیق نسبی خود توسط فیفا قرار گرفته است ، برای استرالیا فقط یک ماه طول کشید تا مربی جدیدش را بشناسد و فردی برای جایگزینی گراهام آرنولد بیابد. درست است که از زمان کناره گیری آرنولد از سمت سرمربیگری استرالیا تا انتصاب فربیک بیش از 2 ماه طول کشید، اما در این مدت راب بان ، مدیر فنی هلندی تیم های ملی فوتبال استرالیا عهده دار هدایت تیم ملی این کشور هم بود، بنابراین این تیم ملی بلاتکلیف نمانده بود. حال آن که از زمان حذف تیم ملی ایران به دست کره جنوبی در مرحله یک چهارم نهایی جام ملت های آسیا 2007 که ابتدای مرداد ماه صورت پذیرفت ، تا به حال که رو به پایان آذر ماه می رویم هیچ کس متوجه نشده است که تیم ملی ایران باید چگونه کار و فعالیت کند وحتی بیش از 3 ماه طول کشید تا امیر قلعه نویی بابت حذف ایران در جام ملت های آسیا قبول مسوولیت و طی برنامه ای تلویزیونی از مردم و دیگر اهالی ورزش عذرخواهی کند. البته او حتی قبول نداشت که تیم ملی در آن مسابقه ها شکست خورده و آنقدر روی آن وجه و قضیه اصرار داشت که ناظران و شنونده ها به شک افتاده بودند که نکند تیم ملی ایران به جای عراق قهرمان شده است و آنها خبر نداشته اند.
صحبت با ده ها مربی
طی این مدت ، کمیته انتقالی فدراسیون فوتبال ایران مدعی صحبت با ده ها مربی خارجی شده و صدها بار امروز و فردا کرده ، ولی هنوز نتوانسته است اسم و مشخصات مربی بعدی تیم ملی را مشخص کند؛ البته 14 ماه بعد از تعلیق فوتبال ما توسط فیفا و لغو ظاهری و سریع آن و ادامه یافتن نوع ملایم آن به وسیله نهاد جهانی حاکم بر فوتبال ، هنوز تکلیف اساسنامه جدید تنظیم شده توسط کمیته انتقالی و تشکیل مجمع عمومی فدراسیون و انجام انتخابات این نهاد بر مبنای آن و شناخت رئیس فدراسیون نیز روشن و ممکن نشده است. با این حساب انتخاب نشدن مربی جدید تیم ملی و جانشین امیرقلعه نویی نیز نباید تعجب برانگیز باشد، زیرا اگر مسوولان موقتی فوتبال ما در کار خود سرعت و مهارت داشتند ابتدا تکلیف انتخابات و رئیس فدراسیون را مشخص می کردند و کار را به تاخیری کلان و احضار مجدد خود به این اجلاس و آن اجلاس در شرق آسیا یا اروپا نمی کشاندند، اما دیگر تیم های نامدار آسیایی این مشکل را نداشته اند و رقبای ما سریع تر عمل و تکلیف خود را مشخص کرده اند. پس از نشستن اوکادا به جای ایویکا اوسیم سکته ای و بستری در بیمارستان به اردوی تیم ملی ژاپن و رویکرد سوریه (یکی از رقبای ایران در مرحله اول انتخابی جام جهانی) به آنتونیو کابرینی ، مدافع چپ سابق تیم ملی ایتالیا خبر رسید که استرالیایی ها با فربیک به توافق رسیده و کارشان را با وی شروع کرده اند.استرالیایی ها در اصل دیک ادووکات ، چهره نامدارتر هلندی و مربی تیم ملی کره جنوبی در جام جهانی 2006 را می خواستند، اما ادووکات پس از رساندن زنیت سن پترزبورگ به عنوان قهرمانی لیگ روسیه پس از سال ها فترت و صبر سران و هواداران این باشگاه ترجیح داد در این کشور بماند و زنیت را یک فصل دیگر هم هدایت کند. مسوولان فوتبال استرالیا پس از آن توجه خود را به فربیک معطوف کردند. فربیک پس از اتمام جام ملت های آسیا 2007 از تیم ملی کره جنوبی جدا شده بود و جای تازه ای را جستجو می کرد. او کسی است که سابقه همکاری با ادووکات و گاس هیدینک معروف را دارد و دستیار آنها بوده است و هر چند رساندن کره جنوبی به نیمه نهایی مسابقه های امسال جام ملت های آسیا 2007، یک توفیق عالی محسوب نمی شد، اما با احتساب ناکامی دیگر بزرگان قاره و قهرمان شدن تیم شگفتی ساز عراق در آن پیکارها، نتیجه کره ای ها آنقدرها هم ضعیف نبود. پیشینه خوب هلندی ها در تیم ملی استرالیا طی سال های اخیر نیز مساله ای بود که این کشور بزرگ قاره اقیانوسیه (اما کوچ کرده به AFC) را به استفاده از یک هلندی دیگر تشویق کرد و راه را به روی فربیک گشود. هلندی بودن راب بان نیز در این ماجرا بی تاثیر نبود و او به عنوان مدیر فنی تیم های استرالیا و مشاور ارشد فدراسیون ، بر ادامه استفاده از هموطنانش پای فشرد و چنین چیزی را توصیه کرد.