وز ۲۹ آوریل (۹ اردیبهشت)، نیروهای رژیم صهیونی در آبهای بینالمللی نزدیک جزیره کرت یونان، ناوگان را رهگیری کردند. با استفاده از پهپاد، ابزارهای جنگ الکترونیک و نیروهای ویژه، حدود ۲۲ شناور توقیف و بیش از ۱۷۰ فعال بازداشت شدند. دو تن از فعالان، سیف ابوکشک و تیاغو دِ آویلا، همچنان در اسارت صهیونیستها بهسر میبرند و سازمان ملل و عفو بینالملل این کار را اقدامی غیرقانونی و ربایش در آبهای آزاد خواندهاند. بخشی از فعالان، از جمله شهروندان ترک، پس از انتقال به کرت با پرواز ویژه به استانبول بازگشتند و با استقبال رسمی مواجه شدند. با این حال، ناوگان متوقف نشده؛ بیش از ۳۰ شناور به سمت ترکیه حرکت کردهاند تا مراحل بعدی ماموریت را با وجود فشار واشنگتن به آنکارا جهت تحدید این آزادیخواهان بهزودی پیگیری کنند.
اسارت و شکنجه
علاوه بر اسارت خدمه ناوگان صمود توسط نیروهای رژیمصهیونیستی در بیستونهم آوریل ۲۰۲۶، در آبهای بینالمللی نزدیک جزیره کرت، ۲۲ شناور ناوگان صمود رهگیری و حدود ۱۸۰ فعال مدنی بازداشت شدند. بسیاری از فعالان گزارش دادند که با خشونت شدید، لگد، مشت و ضربوجرح مواجه و همچنین ۳۱ نفر زخمی شدند.
درهمینراستا، برخی کشتیها آسیب دیدند و فعالان ساعتها تحت شرایط سخت در عرشههای نظامی نگه داشته شدند. این اقدام در آبهای آزاد توسط سازمان ملل و حقوقدانان بینالمللی ربایش غیرقانونی نامیده شده است. فعالان آزادشده روایت کردند که طی چهل ساعت بازداشت اولیه، از خواب، آب و مراقبت پزشکی محروم ماندند و مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفتند. حداقل ۳۵ نفر از بازداشتشدگان از تعرض جنسی و بدرفتاری شدید سخن گفتند که یقینا مصداق شکنجه و رفتار غیرانسانی است. سیف ابوکشک و تیاغو آویلا جداگانه مورد ضرب و جرح، تهدید به مرگ و بازجوییهای طولانی قرار گرفتند و فریادهایشان در کشتی شنیده میشد. سازمان ملل و عفو بینالملل این رفتارها را بهشدت محکوم کردهاند.
دشمنی با آزادی
آمریکا بلافاصله پس از رهگیری ناوگان صمود توسط رژیمصهیونیستی در آبهای بینالمللی، از این اقدام دفاع کرد و آن را عملیات علیه ابتکار حامی حماس خواند. سخنگوی وزارت خارجه آمریکا از متحدان خواست تا کشتیهای ناوگان را از بنادر، سوختگیری و هرگونه حمایت لجستیکی محروم کنند. واشنگتن همزمان فشار دیپلماتیک خود بر ترکیه را افزایش داد تا مانع خروج کشتیهای بیشتری از بنادر این کشور شود.
این تحرکات دقیقا در هماهنگی با حملات صهیونیستها به ناوگان انجام گرفت. فشار بر آنکارا توسط آمریکا به درخواست تلآویو صورت گرفت که خواستار جلوگیری از پیوستن حدود ۱۵ کشتی ترک به ناوگان صمود شد. نگرانی اصلی تکرار حادثه مشابه سالهای گذشته بود که ممکن است به درگیری شدید منجر شود. آمریکا با تهدید به اعمال عواقب، ترکیه را تحت فشار قرار داد تا از فعالیتهای بشردوستانه ناوگان در دریای مدیترانه حمایت نکند. این فشارها در حالی ادامه یافت که آنکارا حمله اسرائیل را تحت عنوان دزدی دریایی محکوم کرده بود. در هماهنگی با حملات رژیم در کنار توقیف کشتیها و بازداشت فعالان توسط نیروهای اسرائیلی، آمریکا از ابزارهای دیپلماتیک برای منزویکردن ناوگان استفاده کرد و آن را یک اقدام سیاسی بیمعنی نامید. واشنگتن متحدان اروپایی و منطقهای را ترغیب کرد تا از ارائه هرگونه کمک به شناورهای باقیمانده خودداری ورزند. این همافزایی دیپلماتیک و نظامی، تلاش برای خفهکردن صدای صمود و تداوم محاصره غزه را دنبال میکند.
سابقه ناوگان آزادی
ائتلاف ناوگان آزادی دو ماموریت اصلیاش را در سال ۲۰۲۴ راهاندازی کرد. این ماموریتها شامل شکستن محاصره با کشتیهای بزرگ و رساندن کمک به کودکان غزه بود که با بازدید از بنادر اروپا برای جلب حمایت عمومی همراه شد. با این حال بهدلیل فشارهای دیپلماتیک و موانع لجستیکی نتوانستند به آبهای نزدیک غزه برسند. در سال ۲۰۲۵ با پیوستن ابتکارات جدید، تلاشها گسترش یافت و چندین کشتی هدف حملات پهپادی قرار گرفتند. اوجگیری تلاشها در ماههای آگوست و سپتامبر ۲۰۲۵، بزرگترین ناوگان مدنی تاریخ با نام ناوگان جهانی صمود متشکل از بیش از ۴۰ شناور و صدها فعال از کشورهای مختلف از بندر بارسلونا حرکت کرد. این ناوگان چندینبار هدف حملات پهپادی قرار گرفت اما به حرکت خود ادامه داد تا اینکه در اوایل اکتبر در آبهای بینالمللی توسط نیروهای اسرائیلی رهگیری، توقیف و فعالان آن بازداشت شدند؛ صدها نفر دستگیر و پس از بدرفتاری به کشورهای خود بازگردانده شدند. این رویداد اعتراضات گسترده جهانی را برانگیخت و محاصره همچنان ادامه یافت. در نتیجه تلاشها در دسامبر ۲۰۲۵ و بهار ۲۰۲۶، ائتلاف جهانی برای بزرگترین ماموریت بهاری تشکیل شد. ناوگان صمود در آوریل با بیش از ۶۰ شناور از بنادر اروپا حرکت کرد اما در نزدیکی جزیره کرت توسط رژیمصهیونیستی متوقف شد.
جنایت در مدیترانه
اعمال ددمنشانه رژیمصهیونیستی در آبهای کرانه شرقی مدیترانه محدود به صمود و سالهای اخیر بعد عملیات ظفرمندانه طوفانالاقصی ۲۰۲۳ نیست. از ابتدای تاسیس رژیمصهیونیستی در سال ۱۹۴۸، عملیاتهای دریایی متعددی در آبهای کرانه شرقی مدیترانه انجام شد که شامل درگیری با ناوگان مصر و اختلال در تردد کشتیها بود. در جنگهای اولیه، نیروی دریایی این رژیم با حملات به شناورها و ایجاد محدودیتهای دریایی، آوارگی و محرومیت ساحلی را تشدید کرد. این سیاستها با گسترش اشغال ادامه یافت و به کنترل و محدودیت بر آبهای فلسطینی منجر شد. تا پیش از سالهای بعد، حملات به قایقهای ماهیگیری و کشتیهای غیرنظامی، الگوی ثابتی از خشونت دریایی را شکل داد. در سال ۱۹۶۷، حمله به کشتی جاسوسی آمریکایی در آبهای بینالمللی نزدیک سینا رخ داد که دهها کشته و زخمی برجای گذاشت. از سال ۲۰۰۹ با اعمال محاصره دریایی غزه، قایقهای ماهیگیری فلسطینیان بارها هدف تیراندازی قرار گرفتند و صدها ماهیگیر شهید یا زخمی شدند. در سال ۲۰۱۰، یورش به کاروان آزادی غزه در آبهای بینالمللی به کشتهشدن چندین غیرنظامی منجر شد و گزارشهای بینالمللی از بهکارگیری بیشازحد نیرو سخن گفتند.