
به طور قطع شرایط دیپلماسی ایران بعد از پیروزیهای مقتدرانه در نبردهای شبهنظامی علیه آمریکا و رژیم صهیونیستی، با شرایط قبل از جنگ و در مذاکرات متفاوت است. در دور اول مذاکرات که در اسلامآباد برگزار شد و به ریاست جناب آقای قالیباف انجام گرفت، اگر مذاکره دیگری صورت بگیرد، قطعا ایران با قدرت چانهزنی بالاتر حضور خواهد داشت و شرایط جدید مبتنی بر موقعیت فعلی در مذاکرات مطرح خواهد شد. این شرایط برگرفته از دست برتر ایران در حوزه نظامی و اتکا به حمایت بیدریغ مردمی است.
واقعیت این است که در مذاکرات ژنو و قبل از جنگ رمضان، موضوع اصلی، برنامه هستهای ایران و لغو تحریمهای ظالمانه بود، اما امروز تنوع موضوعات بیشتر شده و مسائل جدیدی نیز مطرح است. مهمترین مساله، کنترل هوشمندانه ایران بر تنگه هرمز است. ایران با مدیریت هوشمندانه خود، تنگه را کاملا تحت کنترل دارد و اجازه استفاده از آن را به کشورهای متخاصم نمیدهد. این نشاندهنده قدرت مدیریت تردد در تنگه هرمز است. همچنین ایران حق دارد برای تامین امنیت تنگه و ارائه خدمات مرتبط، بهویژه در حوزه حفاظت از محیطزیست، بهای خدمات دریافت کند. این درآمدها بهطور طبیعی درآمدهای ارزی جمهوری اسلامی ایران را افزایش داده و اثر تحریمهای ظالمانه را کاهش میدهد.
بحث تنگه هرمز و آینده آن، موضوع مهمی است که ایران با اتکا به آن در مذاکرات حضور دارد. در عین حال، ایران آمریکا را ناقض آتشبس میداند. آمریکاییها پس از شکست در میدان، آتشبس ۱۲ روزه اعلام کردند و شرایط ۱۰گانه ایران را بهعنوان مبنای مذاکره پذیرفتند، اما امروز خود آمریکا با محاصره دریایی ایران، آتشبس را نقض کرده است. محاصره دریایی طبق قوانین بینالمللی جزو اقدامات جنگی محسوب میشود و ورود یا حضور ۱۵ ناو آمریکایی برای محاصره ایران نشاندهنده حاکمیت نگاه نظامی بر روند مذاکرات است؛ بنابراین یکی از شروط ایران برای مذاکرات، پایان یافتن محاصره دریایی است. حتی اگر این محاصره اثر مستقیم بر تردد کشتیهای ایرانی نداشته باشد، نفس وجود آن اقدام جنگی و مغایر با آتشبس است و در چنین شرایطی، انجام مذاکرات معنایی ندارد.
یکی دیگر از مفاد آتشبس این بود که محور مقاومت شامل آن شود؛ یعنی رژیمصهیونیستی نباید به لبنان تعرض کند. تاکنون اسرائیل بهطور مداوم جنوب لبنان را مورد تعرض قرار داده که نقض آتشبس است. با توجه به این مسائل، ایران تا زمان مهیا شدن شرایط، از تداوم مذاکرات استقبال نکرده است. البته جمهوری اسلامی ایران کشوری صلحطلب است و به دنبال جنگ نیست، اما از حقوق مردم و منافع ملی خود دفاع میکند و در صورت هرگونه تعرض، مقتدرانه پاسخ خواهد داد.
مقابله ایران با آمریکا براساس حق دفاع مشروع است که مطابق موازین بینالمللی محفوظ است. ایران برای شکستن محاصره دریایی نیز میتواند از این حق استفاده کند، زیرا همانطور که گفته شد، محاصره دریایی نقض آتشبس است.
به طور کلی، مذاکرات دور اول در اسلامآباد با مذاکرات قبل از جنگ کاملا متفاوت بود. ایران با ایدههای بزرگتر و سازندهتر، در جهت منافع ملی و براساس رهنمودهای رهبر فرزانه انقلاب و مصوبات شورای عالی امنیت ملی، با اقتدار در مذاکرات شرکت کرد. اگر مذاکرات دیگری نیز صورت گیرد، قطعا این اقتدار و اتکا به نفس حفظ خواهد شد. هماهنگی و اتحاد میان سران قوا، ارکان نظام، نیروهای مسلح و مردم روزبهروز مستحکمتر میشود و دشمن در آینده، شکستهای بیشتری را تجربه خواهد کرد.