گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
خبرنگار کُشی
همین چند روز پیش، پیکر بیجان آمال خلیل، خبرنگار روزنامه الاخبار، ساعاتی پس از آنکه نیروهای اسرائیلی مانع از امدادرسانی به او شدند، از زیر آوار بیرون کشیده شد. به این ترتیب، آمار روزنامهنگارانی که طی هفت هفته گذشته در جریان تجاوز مجدد اسرائیل به لبنان به شهادت رسیدهاند، به رقم هولناک ۹ نفر رسید.
جنایتی در روشنایی روز
در روز چهارشنبه، منطقه «طیری» در جنوب لبنان صحنه یک عملیات هماهنگ بود. براساس گزارشهای محلی، ابتدا یک خودروی غیرنظامی هدف حمله پهپادی قرار گرفت. دو خبرنگار حاضر در منطقه، آمال خلیل و همکارش زینب فرج، برای در امان ماندن از انفجارها به خانهای پناه بردند اما ارتش اسرائیل بهطور مستقیم آن خانه را نیز هدف قرار داد.
تحلیلگران مسائل حقوق بینالملل معتقدند آنچه این جنایت را از سایر موارد متمایز میکند، «عملیات تثبیت هدف» یا شلیک دوم است. در حالی که زینب فرج مجروح و از ناحیه سر مصدوم شد، آمال خلیل زیر آوار ماند. صلیب سرخ بلافاصله وارد عمل شد اما منابع محلی و گزارش وزارت بهداشت لبنان نشان میدهد که ارتش اسرائیل برای جلوگیری از امدادرسانی، بر سر نیروهای امدادی «نارنجک صوتی و مهمات زنده شلیک کرد».
فهرست بلندبالای شهدای قلم
قربانیان این جنگ فقط به آمال خلیل محدود نمیشوند. رسانههای لبنانی فهرستی از هشت خبرنگار دیگر را منتشر کردهاند که از دوم مارس (آغاز دور جدید درگیریها) تاکنون به شهادت رسیدهاند.
۲۸ مارس ۲۰۲۶: حمله به خودرو در جزین
در این روز، ارتش رژیمصهیونیستی ادعا کرد که یک خودرو حامل علی شعیب (خبرنگار المنار) را هدف قرار داده است. در این حمله، فاطمه فتونی، خبرنگار المیادین و برادرش محمد فتونی، فیلمبردار نیز که همراه آنها بودند، به شهادت رسیدند. ارتش رژیمصهیونیستی با پذیرش وقیحانه مسئولیت این حمله، ادعا کرد که این افراد «تحت پوشش خبرنگاری بهعنوان عامل حزبالله فعالیت میکردند».
۸ آوریل ۲۰۲۶: چهارشنبه سیاه
در جریان حملات گسترده به بیروت و حومه، غاده دایخ (گوینده رادیو) که در خانه خود مشغول کار بود، زیر آوار ماند. همچنین سوزان خلیل، خبرنگار المنار در منطقه «کفرون» به شهادت رسید.
۲۵ و ۱۸ مارس ۲۰۲۶: استمرار ترورها
در این روزها حسین حمود، تصویربردار المنار در نبطیه و محمد شری، خبرنگار پیشکسوت این شبکه که بر اثر جراحت در آپارتمان شخصی خود در بیروت بستری بود، در حملات هوایی کشته شدند. آمار نشان میدهد که در نوار غزه اوضاع فاجعهبارتر است. گزارشهای جدید نشان میدهد از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون، دستکم ۲۶۰ خبرنگار فلسطینی توسط نیروهای رژیمصهیونیستی به شهادت رسیدهاند. براساس گزارش کمیته حمایت از خبرنگاران (CPJ)، نیروهای رژیمصهیونیستی مسئول ۷۰درصد کشتههای خبرنگار در جهان طی این دوره بودهاند و سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ مرگبارترین سالها برای اصحاب رسانه از زمان شروع ثبتنامها بوده است.
بیتفاوتی جامعه جهانی
این حوادث واکنش تند مقامات لبنانی را در پی داشت. نواف سلام، نخستوزیر لبنان، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «هدف قرار دادن خبرنگاران، جلوگیری از دسترسی تیمهای امدادی به آنها و حتی هدف قرار دادن دوباره آنان پس از ورود این تیمها،جنایات جنگی توصیف شده راتشکیل میدهد».دولت لبنان قول پیگیری این پرونده رادرمحاکم بینالمللی داده است.
سازمان ملل متحد نیز ضمن محکومیت این اقدام، خواستار «تحقیق فوری و بیطرفانه» شد. استفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل، تاکید کرد: «دبیرکل به یاد میآورد که غیرنظامیان، ازجمله خبرنگاران، باید در همه حال مورد احترام و حفاظت قرار گیرند». با این حال، به نظر میرسد که نهادهای بینالمللی با وجود تاکید بر قوانین ژنو، توان عملی برای توقف این روند ندارند.
یک الگوی تکرارشونده
این رویدادها نقطه عطفی در تاریخ خشونت علیه رسانه نیست، بلکه ادامه یک روند است. مشهورترین پرونده در این زمینه، ترور شیرین ابو عاقله، خبرنگار الجزیره، در ماه می۲۰۲۲ در جنین بود. پس از ماههاانکار،ارتش رژیمصهیونیستی سرانجام پذیرفت که احتمال «بسیار زیاد» یکی از سربازانش او را هدف گرفته است!
طی ماههای اخیر، ارتش رژیم کودککش بارها خانههایی را که خبرنگاران برای استراحت به آن پناه برده بودند، هدف قرار داده است. در آگوست ۲۰۲۵، أنس الشریف، خبرنگار الجزیره به همراه سه همکارش در چادر خبرنگاران در نزدیکی بیمارستان الشفاء در شهر غزه هدف حمله مستقیم پهپادی قرار گرفتند. رژیمصهیونیستی نهتنها خبرنگاران را ترور میکند، بلکه با جلوگیری از مستندسازی نسلکشی، به خود روزنامهنگاری حمله میکند.
حقیقت قربانی اصلی است
در حالی که آتشبس ۱۰روزه میان لبنان و اسرائیل تقریبا روزانه از سوی رژیمصهیونیستی نقض میشود، جامعه بینالملل در سکوت نظارهگر است. ارتش رژیم کودککش همچنان بر روایت خود مبنی بر اینکه «روزنامهنگاران را هدف قرار نمیدهد» و آنها «تهدید قریبالوقوع» بودهاند، اصرار میورزد اما حجم بالای شواهد، فیلمهای ویدئویی و گزارشهای میدانی نشان میدهد که ما با یک «اشتباه» یا «تلفات جانبی» ساده مواجه نیستیم، بلکه با استراتژی هدفمند برای محو صداهای مستندساز و خاموش کردن چراغ روشنایی در تاریکی جنگ روبهرو هستیم.
در روز چهارشنبه، منطقه «طیری» در جنوب لبنان صحنه یک عملیات هماهنگ بود. براساس گزارشهای محلی، ابتدا یک خودروی غیرنظامی هدف حمله پهپادی قرار گرفت. دو خبرنگار حاضر در منطقه، آمال خلیل و همکارش زینب فرج، برای در امان ماندن از انفجارها به خانهای پناه بردند اما ارتش اسرائیل بهطور مستقیم آن خانه را نیز هدف قرار داد.
تحلیلگران مسائل حقوق بینالملل معتقدند آنچه این جنایت را از سایر موارد متمایز میکند، «عملیات تثبیت هدف» یا شلیک دوم است. در حالی که زینب فرج مجروح و از ناحیه سر مصدوم شد، آمال خلیل زیر آوار ماند. صلیب سرخ بلافاصله وارد عمل شد اما منابع محلی و گزارش وزارت بهداشت لبنان نشان میدهد که ارتش اسرائیل برای جلوگیری از امدادرسانی، بر سر نیروهای امدادی «نارنجک صوتی و مهمات زنده شلیک کرد».
فهرست بلندبالای شهدای قلم
قربانیان این جنگ فقط به آمال خلیل محدود نمیشوند. رسانههای لبنانی فهرستی از هشت خبرنگار دیگر را منتشر کردهاند که از دوم مارس (آغاز دور جدید درگیریها) تاکنون به شهادت رسیدهاند.
۲۸ مارس ۲۰۲۶: حمله به خودرو در جزین
در این روز، ارتش رژیمصهیونیستی ادعا کرد که یک خودرو حامل علی شعیب (خبرنگار المنار) را هدف قرار داده است. در این حمله، فاطمه فتونی، خبرنگار المیادین و برادرش محمد فتونی، فیلمبردار نیز که همراه آنها بودند، به شهادت رسیدند. ارتش رژیمصهیونیستی با پذیرش وقیحانه مسئولیت این حمله، ادعا کرد که این افراد «تحت پوشش خبرنگاری بهعنوان عامل حزبالله فعالیت میکردند».
۸ آوریل ۲۰۲۶: چهارشنبه سیاه
در جریان حملات گسترده به بیروت و حومه، غاده دایخ (گوینده رادیو) که در خانه خود مشغول کار بود، زیر آوار ماند. همچنین سوزان خلیل، خبرنگار المنار در منطقه «کفرون» به شهادت رسید.
۲۵ و ۱۸ مارس ۲۰۲۶: استمرار ترورها
در این روزها حسین حمود، تصویربردار المنار در نبطیه و محمد شری، خبرنگار پیشکسوت این شبکه که بر اثر جراحت در آپارتمان شخصی خود در بیروت بستری بود، در حملات هوایی کشته شدند. آمار نشان میدهد که در نوار غزه اوضاع فاجعهبارتر است. گزارشهای جدید نشان میدهد از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون، دستکم ۲۶۰ خبرنگار فلسطینی توسط نیروهای رژیمصهیونیستی به شهادت رسیدهاند. براساس گزارش کمیته حمایت از خبرنگاران (CPJ)، نیروهای رژیمصهیونیستی مسئول ۷۰درصد کشتههای خبرنگار در جهان طی این دوره بودهاند و سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ مرگبارترین سالها برای اصحاب رسانه از زمان شروع ثبتنامها بوده است.
بیتفاوتی جامعه جهانی
این حوادث واکنش تند مقامات لبنانی را در پی داشت. نواف سلام، نخستوزیر لبنان، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «هدف قرار دادن خبرنگاران، جلوگیری از دسترسی تیمهای امدادی به آنها و حتی هدف قرار دادن دوباره آنان پس از ورود این تیمها،جنایات جنگی توصیف شده راتشکیل میدهد».دولت لبنان قول پیگیری این پرونده رادرمحاکم بینالمللی داده است.
سازمان ملل متحد نیز ضمن محکومیت این اقدام، خواستار «تحقیق فوری و بیطرفانه» شد. استفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل، تاکید کرد: «دبیرکل به یاد میآورد که غیرنظامیان، ازجمله خبرنگاران، باید در همه حال مورد احترام و حفاظت قرار گیرند». با این حال، به نظر میرسد که نهادهای بینالمللی با وجود تاکید بر قوانین ژنو، توان عملی برای توقف این روند ندارند.
یک الگوی تکرارشونده
این رویدادها نقطه عطفی در تاریخ خشونت علیه رسانه نیست، بلکه ادامه یک روند است. مشهورترین پرونده در این زمینه، ترور شیرین ابو عاقله، خبرنگار الجزیره، در ماه می۲۰۲۲ در جنین بود. پس از ماههاانکار،ارتش رژیمصهیونیستی سرانجام پذیرفت که احتمال «بسیار زیاد» یکی از سربازانش او را هدف گرفته است!
طی ماههای اخیر، ارتش رژیم کودککش بارها خانههایی را که خبرنگاران برای استراحت به آن پناه برده بودند، هدف قرار داده است. در آگوست ۲۰۲۵، أنس الشریف، خبرنگار الجزیره به همراه سه همکارش در چادر خبرنگاران در نزدیکی بیمارستان الشفاء در شهر غزه هدف حمله مستقیم پهپادی قرار گرفتند. رژیمصهیونیستی نهتنها خبرنگاران را ترور میکند، بلکه با جلوگیری از مستندسازی نسلکشی، به خود روزنامهنگاری حمله میکند.
حقیقت قربانی اصلی است
در حالی که آتشبس ۱۰روزه میان لبنان و اسرائیل تقریبا روزانه از سوی رژیمصهیونیستی نقض میشود، جامعه بینالملل در سکوت نظارهگر است. ارتش رژیم کودککش همچنان بر روایت خود مبنی بر اینکه «روزنامهنگاران را هدف قرار نمیدهد» و آنها «تهدید قریبالوقوع» بودهاند، اصرار میورزد اما حجم بالای شواهد، فیلمهای ویدئویی و گزارشهای میدانی نشان میدهد که ما با یک «اشتباه» یا «تلفات جانبی» ساده مواجه نیستیم، بلکه با استراتژی هدفمند برای محو صداهای مستندساز و خاموش کردن چراغ روشنایی در تاریکی جنگ روبهرو هستیم.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
خرید و فروش غیرقانونی انواع حیوانات و پرندگان کمیاب ادامه دارد
