اما وقتی زبانه های آتش از پنجره های بی قاب ساختمان به هوا چنگ انداختند و دود سیاه مثل کابوسی ترسناک آسمان را تیره کرد، تماشاگران مبهوت ،یاد آتش نشانی افتادند و حدود 10 دقیقه پس از نخستین تماس ، ماموران به محل حادثه رسیدند.
شاید بیرحمانه باشد اما حقیقت این است که اگر این خبر با مرگ 5 - 6 کارگر در قیر داغ و آتش آغاز می شد، یا اگر خسارت این حادثه به جای یک میلیون تومان ، یک میلیارد تومان برآورد شده بود، هر مخاطبی این خبر را تا آخرین سطر با هیجان دنبال می کرد؛ اما در ساختمان نیمه کاره روبه روی روزنامه ما، نه کارگری کشته شده و نه ضرر مالی صاحب ملک از مرز یک میلیون تومان عبور کرده است.
حادثه آتش سوزی در کوچه شنگرف که یکی از مناطق تقریبا مرفه نشین تهران است ، بیشتر به یک مانور عملیاتی شباهت داشت که تماشای آن دست کم برای خبرنگارها نگران کننده بود و نشان می داد در صورت وقوع حادثه ای جدی در پایتخت ، چه اتفاقی خواهد افتاد.
تیم آتش نشانی تقریبا 10 دقیقه پس از نخستین تماس از مقر اصلی اش در بزرگراه حقانی به محل حادثه رسید و این در حالی است که حداکثر 3 تا 5 دقیقه برای خفگی یک انسان در دود غلیظ کفایت می کند.
اما نه خبرنگاران و نه هیچ یک از شاهدان عینی ماجرا آنقدر ناسپاس نبودند که آتش نشان ها را در این تاخیر نسبتا طولانی مقصر بدانند. چون همه آنها که چشم به امتداد خیابان میرداماد دوخته بودند، دیدند که ماشین های سرخ رنگ و آژیرکشان آتش نشانی حتی در این خیابان هم ، وجب به وجب تا کوچه شنگرف جلو آمدند که البته علتش ربطی به ترافیک همیشگی این خیابان نداشت بلکه بیشتر راننده ها حتی وقتی فرمانده تیم با بلندگو به آنان اخطار می داد راه را برای عبور ماشین های امدادی باز کنند، مسیرشان را تغییر نمی دادند.
معاون فرمانده تیم اعزامی پس از پایان عملیات ، درباره تاخیر تیم امدادی توضیح داد: در آتش سوزی ها حتی ثانیه ها هم حائز اهمیت هستند و اگر شهروندان با گروه امدادی همکاری می کردند و دست کم مسیر عبور خودروهای آتش نشانی خلوت می شد، می توانستیم طی 4 - 5 دقیقه به محل برسیم.
کاردان گروه که مسوولیت هدایت خودروی امدادی را برعهده داشت نیز خطخوردگی های بدنه خودرو را به خبرنگار و عکاس ما نشان داد که حاصل تقلای گروه برای ورود به کوچه از میان خودروهایی بود که در حریم تقاطع خیابان توقف غیرقانونی داشتند.
راننده آنقدر از خطخوردگی ها متاسف بود که فراموش کرد از پرایدی بگوید که وقتی خودروهای امداد قصد ورود به کوچه را داشتند، جلوی آنها سبز شده بود و گرچه ورود ممنوع می آمده ، حاضر به کنار رفتن نبوده است.
کاردان گروه خندید که: «تاخیر ما عجیب نیست! عادت کرده ایم! راننده ها گاهی جلوی ماشین های آتش نشانی که آژیر می کشند، می ایستند و مسافر پیاده می کنند!»
دود که ته کشید و از آتش فقط کف سپید و خاکستر ماند، تراس ها از تماشاگران خلوت شد و خودروهای آتش نشانی بی صدا راه افتادند.
شاید بی رحمانه باشد؛ اما اگر این خبر با 5 - 6 کارگر سوخته از قیر و آتش یا با یک میلیارد تومان خسارت نقدی آغاز می شد، شاید همه آنها که آژیر خودروهای آتش نشانی را جدی نگرفته بودند، امشب از عذاب وجدان بی خواب می شدند.
خدا کند قربانیان حادثه بعدی هم مثل کارگرهای ساختمان نیمه کاره روبه روی «جام جم» خوش اقبال باشند وگرنه...
آمادگی برای آموزش رایگان به شهروندان
تمام ایستگاه های آتش نشانی شهرداری در کلانشهر تهران آماده آموزش رایگان به شهروندان هستند.
به گزارش فارس ، یکی از مهمترین وظایف سازمان آتش نشانی ، آموزش و بالابردن سطح آگاهی عمومی برای جلوگیری از خطرات و حوادث احتمالی است. آموزش های عمومی باید چنان فراگیر شود که مردم به آستانه خود امدادی برسند، زیرا هرچه میزان آگاهی مردم از نکات ایمنی افزایش یابد، آمار حوادث مختلف نیز کاهش می یابد.