تازهترین گزارشهای منتشرشده نشان میدهد پژوهشگران با بهرهگیری از فناوریهای نوین، در حال نزدیکتر شدن به حل یکی از بزرگترین معماهای علم مدرن هستند.
ماده تاریک؛ چسب نامرئی کیهان
ماده تاریک مفهومی است که نخستین بار برای توضیح رفتار غیرعادی کهکشانها مطرح شد. اخترشناسان متوجه شدند که سرعت چرخش کهکشانها بسیار بیشتر از آن است که با جرم قابل مشاهده آنها سازگار باشد. به بیان ساده، اگر فقط ستارهها و گازهای مرئی وجود داشتند، کهکشانها باید از هم میپاشیدند. اینجا بود که فرض وجود مادهای نامرئی مطرح شد؛ مادهای که مانند یک «چسب کیهانی» ساختار کهکشانها و خوشههای کهکشانی را کنار هم نگه میدارد.
با وجود دههها تحقیق، همچنان ماهیت دقیق ماده تاریک نامعلوم است و دانشمندان نمیدانند این ماده از چه ذراتی تشکیل شده، چگونه به وجود آمده و چرا تقریبا با هیچیک از نیروهای شناختهشده طبیعت (به جز گرانش) برهمکنش ندارد.
انرژی تاریک؛ نیروی شتابدهنده جهان
در کنار ماده تاریک، انرژی تاریک نیز از دیگر اسرار بزرگ کیهان به شمار میرود. در اواخر دهه ۱۹۹۰، اخترشناسان دریافتند که انبساط جهان نهتنها متوقف نشده، بلکه با گذشت زمان شتاب گرفته است. عامل این شتاب ناشناخته را «انرژی تاریک» نامیدند؛ نیرویی مرموز که به نظر میرسد در مقیاسهای کیهانی بر گرانش غلبه میکند.
هرچند ماده تاریک و انرژی تاریک مفاهیمی جداگانه هستند، اما هر دو نشان میدهند که تصویر فعلی ما از جهان ناقص است و قوانین فیزیک شناختهشده تنها بخشی از واقعیت را توضیح میدهد.
نزدیک به صفر مطلق
گروهی از پژوهشگران دانشگاه تگزاس در حال توسعه نسل جدیدی از آشکارسازهای فوقحساس هستند که میتوانند به شناسایی تعاملات بسیار نادر مرتبط با ماده تاریک کمک کنند. این تیم به سرپرستی دکتر «روپاک مهاپاترا» از فناوری سنسورهای کوانتومی و آشکارسازهایی استفاده میکند که در دماهای بسیار پایین - نزدیک به صفر مطلق - کار میکنند.این آشکارسازها بهگونهای طراحی شدهاند که کوچکترین نشانههای برخورد احتمالی ذرات ماده تاریک با ماده معمولی را ثبت کنند. مهاپاترا در توضیح دشواری این کار میگوید: «ما در حال جستوجوی چیزی هستیم که ممکن است فقط یک بار در چند سال یا حتی چند دهه با آشکارساز ما تعامل داشته باشد.»
تشبیه فیل در تاریکی
مهاپاترا برای توضیح وضعیت کنونی دانش بشر از ماده تاریک، از یک تشبیه قدیمی استفاده میکند: داستان افرادی که در تاریکی هرکدام بخشی از یک فیل را لمس میکنند. یکی که دم فیل را لمس کرده، تصور میکند فیل شبیه طناب است و دیگری که پای فیل را لمس کرده، آن را شبیه ستون میبیند. به گفته او، دانشمندان نیز تاکنون فقط بخشهای کوچکی از پدیده ماده تاریک را «لمس» کردهاند و تصویر کامل هنوز در دسترس نیست.
چرا کشف ماده تاریک اینقدر دشوار است؟
یکی از مهمترین چالشها در مطالعه ماده تاریک آن است که این ماده تقریبا هیچ برهمکنشی با نور یا ذرات معمولی ندارد. به همین دلیل نمیتوان آن را مستقیما دید یا با تلسکوپ ردیابی کرد. پژوهشگران ناچارند از روشهای غیرمستقیم استفاده کنند؛ از بررسی حرکت کهکشانها گرفته تا آزمایشهای زیرزمینی با آشکارسازهای بسیار حساس. برخی آزمایشها در اعماق زمین انجام میشوند تا از نویزهای ناشی از پرتوهای کیهانی جلوگیری شود. برخی دیگر از شتابدهندههای ذرات برای بازسازی شرایط اولیه جهان بهره میگیرند. با این حال تاکنون هیچ شواهد قطعی و مستقیم از ذرات ماده تاریک بهدست نیامده است.
فناوریهای نوین، امیدهای تازه
پیشرفت درحوزه فناوریهای کوانتومی امید تازهای به دانشمندان داده است. آشکارسازهای فوق سرد، سنسورهای کوانتومی و روشهای جدید تحلیل دادهها میتوانند حساسیت آزمایشها را به شکل چشمگیری افزایش دهند. به گفته پژوهشگران، همین پیشرفتها ممکن است سرانجام به نخستین شناسایی مستقیم ماده تاریک منجر شود.
دانشمندان دانشگاه تگزاس معتقدند حتی اگر این تلاشها به کشف مستقیم منجر نشود، دادههای بهدست آمده میتوانند برخی نظریهها را رد کرده و مسیر تحقیقات آینده را روشنتر کنند.
پیامدهای یک کشف تاریخی
کشف ماهیت ماده تاریک میتواند پیامدهایی فراتر از اخترفیزیک داشته باشد. چنین دستاوردی ممکن است به بازنویسی قوانین بنیادی فیزیک بینجامد و درک ما از نیروها و ذرات جهان رامتحول کند.تاریخ علم نشان داده کشفهای بنیادین اغلب به فناوریهایی منجر شدهاند که درزمان خودغیرقابل تصور بودند؛ ازالکتریسیته گرفته تافناوریهای هستهای و کوانتومی.
راهی طولانی اما امیدوارکننده
هرچند مسیر کشف ماده تاریک طولانی و پرچالش است اما دانشمندان تأکید میکنند هر گام کوچک در این راه ارزشمند است. گزارش تازه منتشر شده نشان میدهد جامعه علمی با ترکیب خلاقیت، فناوری پیشرفته و صبر علمی، همچنان در تلاش است پرده از راز بزرگ کیهان بردارد. در جهانی که بخش اعظم آن هنوز ناشناخته است، ماده تاریک یادآور این حقیقت است که علم بیش از آنکه پاسخ نهایی باشد، سفری بیپایان برای فهم عمیقتر واقعیت است؛ سفری که شاید در سالهای آینده، یکی از بزرگترین رازهای هستی را آشکار کند.