به نظر میرسد چنین مسائلی موجب نگرانی وزیر بهداشت و مکاتبه ایشان با رئیسجمهور برای حفظ ارز ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی تومانی دارو شده است. لازم به یادآوری است که اگر این اقدام صورت نگیرد، تامین دارو ممکن است با مشکل مواجه شود. درباره طرح دارویار نیز باید گفت این طرح در دوره خود برنامه موثر بود اما اکنون با تغییرات ایجادشده عملا امکان ادامه آن وجود ندارد. بنابراین انتظار میرود به سمت تکنرخی شدن ارز در حوزه دارو حرکت کنیم، مشروط بر اینکه بودجه لازم برای بیمهها نیز پیشبینی شود تا بتوانند هزینهها را پوشش دهند و درنهایت فشار مالی به مردم وارد نشود.نباید فراموش کرد که حذف ارز ترجیحی در حوزه داروهای وارداتی، موجب افزایش قیمت خواهد شد. در این بین برخی داروها ممکن است مربوط به بیماریهای خاص باشد، به همین دلیل لازم است پیشبینیهای لازم در اینخصوص انجام شود تا بیماران و خانوادههای آنها دچار مشکل بیشتری نشوند. افزون براین ضروری است که منابع بیمهای کافی نیز برای بیماران درنظر گرفته شود تا بتوانند داروهای خودرا با همان قیمت قبلی دریافت کنند.درصورت حذف ارز دارو،شرایط باید به گونهای مدیریت شود که اختلالی در روند درمانی شهروندان ایجاد نشود. تنها امید به ناگوارتر نشدن شرایط این است که پیشبینیهای لازم در حوزه بیمهها انجام شده باشد؛ چراکه یکی از پرداختکنندگان اصلی در این حوزه شرکتهای بیمه هستند و باید منابع لازم برای آنها فراهم باشد تا در سال آینده، همزمان با ورود به نظام ارزی جدید و بروز تفاوت قیمتها، دچار بحران نقدینگی نشوند. به عبارت دیگر سیاستگذاری مناسب در این زمینه ضروری است تا شوک کمبود نقدینگی در بیمهها رخ ندهد. بنابراین بهترین راهکار در این حوزه، تقویت صنعت بیمه و طراحی ساز و کاری شفاف است تا مابهالتفاوت قیمت دارو بدون ایجاد فشار مالی بر بیماران، از طریق بیمهها جبران شود.