متن پاسخ ایران به مطالب مطرح شده در نشست شورای حکام
پاسخ جمهوری اسلامی ایران به مطالب مطرح شده در نشست شورای حکام در تاریخ 22 نوامبر 2007(پنجشنبه گذشته)منتشر شد.
متن پاسخ علی اصغر سلطانیه سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد خطاب به رئیس شورای حکام به شرح ذیل است:
از آنجایی که در فرهنگ ما هیچ سوالی بی پاسخ گذاشته نمی شود، و همچنانکه تا کنون با سوالات دبیرخانه نیز همینگونه برخورد شده است، از شما می خواهم که با صبر و حوصله خود اجازه دهید به طور خلاصه نکاتی را درباره برخی مطالب مطرح شده در روز گذشته ارائه نمایم. در این باره باید برخی از اتفاقات رخ داده در طول نشستهای شورای حکام در مورد موضوع هسته ای ایران از سال 2003 تا کنون را یادآوری نمایم:
در آغاز هر نشست شورای حکام و بهنگام راهگشایی های بزرگی که بخاطر جمعبندی هر موضوعی آن هم در نتیجه همکاری مشترک و فشرده ایران و آژانس به دست می آمد. آمریکا ادعاهایی را علیه ایران مطرح می نمود، به طور نمونه می توان به ادعای وجود سلاحهای هسته ای در برخی سایتها بویژه سایتهای نظامی همچون پارچین اشاره نمود. در طول جلسات تعدادی از اعضا بویژه فرانسه، انگلیس و استرالیا، به منظور مشتعل کردن این آتش بر هیزم آن می افزودند.
این در حالی بود که دنیا توقع داشت اگر آمریکا اقدام تندتری را علیه ایران مطرح نمود سه کشور اروپایی طرف مذاکره ما، از ایران دفاع کرده و مانع تشدید اوضاع و تقابل شوند بنابراین، دولت من به این نتیجه رسید که هر چه امتیاز هم داده شود برای آنها مهم نیست و آنها قصد دارند بخاطر نیات پشت پرده خود و هموار ساختن ارجاع موضوع به شورای امنیت و اعمال تحریمها و اقدامات تنبیهی بیشتر، موضوع ایران را در دستور کار شورای حکام نگه دارند.
جامعه بین الملل از این حقیقت تلخ آگاه است که در سال 2003 ایران ابتدا از سه کشور اروپایی خواست که فقط تزریق UF6 به ماشینهای سانتریفیوژ تعلیق شود تا آژانس منبع آلودگی ذرات اورانیوم در نطنز را مشخص سازد. حتی زمانیکه آژانس در سال 2004 ادعای ایران مبنی بر خارجی بودن منبع آلودگی و اینکه آلودگی مزبور از هیچ فعالیت غنی سازی در ایران ناشی نشده بوده است را تایید کرد، آمریکا همچنان به ایجاد تنش ادامه داد تا اینکه نهایتا در سال 2006 دامنه تعلیق حتی به فعالیتهای تحقیق و توسعه نیز گسترش یافت. این بدان معنی بود که ملت بزرگ ایران با هزاران سال تمدن حتی از پژوهش و اندیشیدن که حق بنیادین انسان است نیز محروم شود. همه شما بخوبی آگاهید که طبق شاخص مبنای علمی اگر فشار بر ظرفی به طور مستمر افزایش یابد نهایتا به انفجار آن خواهد انجامید. به هر حال در برابر فشار سیاسی حدودی برای مصالحه و خویشتنداری وجود دارد. ایران نمی توانست اجازه دهد این طرز فکر و روش ناعادلانه یعنی تعلیق غنی سازی و اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی، که یک سند الزام آور حقوقی نیز نیست، ادامه یابد.
همین سناریو دیروز نیز تکرار شد. تقریبا تمام اعضا به گرمی از پیشرفتهای بسیار زیاد انجام شده در اجرای برنامه کار که باعث جمعبندی و بسته شدن موضوع P1/P2 و نیز فلز اورانیوم به اضافه ی موضوع پلوتونیوم شد، همانگونه که مدیر کل نیز گزارش نمود، استقبال کردند، اما آمریکا و معدودی از اعضا با چشم پوشی کامل از آخرین تحولات واقعی رخ داده و با قرائت تکراری متن منسوخ شده بیانیه های خود در سال 2003 خود را از دیگران منزوی ساختند.
من خالصانه به آنها نصیحت می کنم که از گذشته درس بگیرند و اشتباهات پیشین خود را که ممکن است همه را به سمت تقابل ببرد تکرار نکنند.
اجازه دهید به چند نکته دیگر نیز که در این جلسه مطرح شد بپردازم:
درباره مفهوم "منفعلانه" که مدیر کل در گزارش مکتوب خود بکار برد و باعث سوء تفاهم شده است، باید ابتدا گزارش شفاهی مدیر کل را یادآوری نمایم که در آن از ایران خواسته شده "همکاری فعالانه بیشتری" داشته باشد. این بدین معنی است که ایران تاکنون "همکاری فعالانه" ای داشته است. دوم اینکه، آشکار است که ماهیت "برنامه کار" به گونه ای است که ما ابتدا باید سوالات را دریافت کنیم و سپس پاسخ دهیم. این یک طرز فکر منفی نیست بلکه یک روش عملی است.
آقای رئیس
بیانیه بی اساس و فرضی قرائت شده توسط فرانسه مبنی بر اینکه ایران با 3000 سانتریفیوژ بعد از یک سال یک بمب هسته ای خواهد ساخت، این نکته را به یاد من آورد که در همین شورای حکام، 2 سال پیش، هیات آمریکا به شورای حکام و به کل دنیا هشدار داد که بزودی یک مهندس ایرانی که 4000 آهن ربا برای سانتریفیوژهای P2 سفارش داده است، که قیمت هر کدام تنها چند دلار است، و با وجود اینکه آنها را دریافت نکرده بود، خواهد توانست 2 بمب هسته ای بسازد. تاسف بار تر اینکه آقای گلد اشمیت معاون وقت بخش پادمان، که ریاست جلسه توجیهی برای اعضا را بر عهده داشت موضوع 2 بمب هسته ای را تایید کرد. باید اطلاع دهم که برای ساخت هر ماشین سانتریفیوژ بیش از 90 قطعه لازم است که تنها یکی از آنها آهن رباست. حتی یک دانشجوی کارشناسی هم می داند که کسی با یک آهن ربا که برای بلندگوی رادیو نیز استفاده می شود نمی تواند بمب هسته ای بسازد.
نکته آخر و نه آخرین نکته، اینکه تحول مثبت اجرایی شدن "ضمیمه تاسیسات" برای تاسیسات غنی سازی نطنز، که بر اساس آن نظارت بخوبی سازمان یافته و کارآمد ترین کنترل پادمانی از 30 سپتامبر 2007 اعمال می شود، هیچ بهانه فنی و حقوقی یا نگرانی در مورد ماهیت صرفا صلح آمیز فعالیتهای غنی سازی در حال حاضر یا آینده باقی نمی گذارد.
آقای رئیس
با توجه به اینکه تا مارس 2008 شورای حکام جلسه ای نخواهد داشت، مایلم از طرف هیاتم برای شما، دیگر کشورهای عضو، مدیر کل و کارکنان شایسته ایشان، کریسمس و سال نو شادی را آرزو می کنم.
