وی با اشاره به برنامه ایجاد فقره سد و آب بند در رودخانههای حوزه آبریز دریاچه ارومیه تا سال شمسی ، تحقق این برنامه را مهر اتمامی بر حیات دریاچه خواند.
مسجدی از عدم درک شرایط دریاچه ارومیه از سوی سازمانهای ملی به عنوان یکی از موانع اصلی پیش روی اجرای طرحهای پیشگیرنده از بحرانیتر شدن وضعیت آن یاد کرد.
وی گفت: متاسفانه سازمانهای ملی مسوول در این حوزه با دریاچه ارومیه همانند دیگر تالابهای کشورهای برخورد میکنند که به طور عمده برای ارتقای وضعیت آنها تلاش و برنامهریزی میشود.
معاون استاندار آذربایجان شرقی با تاکید بر لزوم پررنگ شدن نقش سازمانهای ملی در اقدامات مربوط به نجات حیات دریاچه ارومیه، خواستار تدوین برنامههای کاری و عملیاتی و نحوه عملیاتی کردن آنها با زمانبندی مشخص شد.
وی، تعیین دقیق وظایف تمامی بهرهبرداران و ذینفعان دریاچه ارومیه را از دیگر ضروریات اقدام برای جلوگیری از خشک شدن این تالاب بینالمللی خواند و افزود: در این ارتباط، تعیین شاخصهایی برای ارزیابی اقدامات عملی انجام شده ضروری است.
مسجدی با انتقاد از روند کند اقدامات انجام شده در خصوص نجات دریاچه ارومیه در سالهای اخیر، اظهارداشت: اگر مدیریت فعال و پویایی در این زمینه نباشد، همه ما در مقابل نسلهای آتی باید پاسخگو باشیم.
شورترین دریاچه جهان
دریاچه ملی ارومیه به عنوان یکی از حوزه آبریز شناخته شده در کشور از سال پیش، با عنوان منطقه حفاظت شده ، تالاب بینالمللی و پارک ملی در مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست است.
این دریاچه زیبا که نقش تعدیلکننده در شرایط اقلیمی منطقه شمال غرب را دارد با هزار و کیلومترمربع وسعت از نظر بزرگی ، پهناورترین دریاچه شور و بعد از بحرالمیت، شورترین دریاچه جهان محسوب میشود.
متوسط عمق دریاچه ارومیه پنج مترمربع و درجه شوری آن متناسب با تراز آب بین تا میلیگرم در لیتر در نوسان است.
این اکوسیستم با ارزش بر اساس مصوبات MAB(انسان و کره مسکون) در زمره یکی از ذخیرهگاههای زیست کره از طرف یونسکو ، معرفی شده و یکی از تالاب بینالمللی کنوانسیون رامسر است.
پارک ملی دریاچه ارومیه در سال آبی - به بالاترین سطح خود یعنی یکهزار و متر رسید، اما از سال به بعد ، پدیده خشکسالی در کشور به وقوع پیوست و سطح تراز آب آن بهشدت تنزل یافت به طوری که در یک دهه گذشته عمق آب آن پنج متر کاهش یافته و دریاچه بایک بحران زیست محیطی مواجه شد.