:
نقص قانون پذیرش رایگان تصادفی ها ، پاس دادن بیماران از بیمارستانی به یک بیمارستان دیگر ، کمرنگ شدن اصول اخلاق پزشکی
کد خبر: ۱۵۲۵۱۱
، نبود قانون جامع در زمینه حقوق پزشکی و حقوق بیماران از مهم ترین مسائلی است که در اولین کنگره اخلاق پزشکی مطرح شده است .اما به نظر می رسد مهمترین مساله ای که در این کنگره بیان می شود، نبود تطابق بین گزارش های رسیده از بیمارستان ها با اصول اخلاقی و حقوق پزشکی است .این مساله از سوی رئیس قوه قضاییه مطرح می شود: متاسفانه گزارش هایی که از بیمارستان ها می رسد، با اصول اخلاقی و حقوق پزشکی تطابق ندارد، اصول اخلاق پزشکی که دین مبین اسلام نیز به آن توصیه کرده است ، در اغلب مجامع علمی و کنگره های علمی بیان می شود اما این اصول به صورت توصیه و نصیحت باقی مانده است .محمود شاهرودی ادامه می دهد: قانون پذیرش رایگان تصادفی ها نواقصی دارد و باید تمام بیماران بدون دریافت پول بتوانند در بیمارستاها پذیرش شوند، نباید به بیماری که پول ندارد، گفت برو بمیر، این در نظام سلامت جامعه اسلامی ما، معنا ندارد، همه نهادها در این زمینه مسوول هستند و بیمه ها هم باید وارد شوند. وی می گوید: پدیده دیگری که بسیار رایج است ، پاس دادن بیماران از بیمارستانی به یک بیمارستان دیگر است و حتی بیمارستان های نهادهای خوشنام کشور نیز چنین اقداماتی را انجام می دهند. شاهرودی تاکید می کند: برای حل این مشکلات ، نیازمند قانون جامع در زمینه حقوق پزشکی در کشور هستیم ؛ قانونی که مانند قانون حقوق تجارت ، حقوق بین الملل ، حقوق اداری و حقوق مدنی و کیفری مصوب مجلس باشد و دولت و همه نهادهای خصوصی و عمومی ملزم به اجرای آن باشند.
بیماران ، بدون حامی
از طرفی ، رئیس سازمان نظام پزشکی نیز در این کنگره به مساله ای اشاره می کند که قابل تامل است : مواردی داریم که یک استاد دانشگاه و جراح متخصص به خاطر عمل پزشکی خود به پرداخت 100میلیون تومان ارش و دیه محکوم می شود و اگر این نوع خطاها در ماه های حرام باشد، دیه دو برابر هم دارد. به گزارش فارس ، شهاب الدین صدر ادامه می دهد: کار کردن پزشکان در چنین فضایی ، مسوولیت پذیری آنان را کاهش می دهد زیرا بسیاری از آنها درگیر پرونده های قضایی می شوند که بعضا روند رسیدگی به آنها 3سال طول می کشد و در نهایت به محکومیت پزشک به پرداخت ارش و دیه منتهی می شود، بیمه ها نیز معمولا از حمایت پزشکان در مسوولیت حرفه ای آنها استنکاف می کنند.این مساله در حالی مطرح می شود که مشکلات حقوقی بیماران به مراتب بیشتر از پزشکان است .هیچ کس منکر نبود قوانین جامع برای حقوق پزشکان نیست اما دست کم ، سازمان نظام پزشکی بویژه در سالهای اخیر، با مصوبه مجلس اختیارات زیادی دارد و برای حقوق پزشکان تلاش های زیادی کرده است اما هیچ نهاد مشخص و ویژه ای در خصوص حقوق پزشکان مشغول به کار نیست . اتفاقا وزیر بهداشت چندی پیش ، در کنگره دیگری با همین عنوان در این باره گفته بود: پزشکان نباید به خاطر منافع مالی ، اصول اخلاق حرفه ای را زیر پا بگذارند، با بازرسی و زور نیز نمی توان جلوی این اقدامات را گرفت بلکه نظام پزشکی باید با آموزش مداوم ، جلوی این گونه اقدامات برخی پزشکان را بگیرد.دکتر باقری لنکرانی ادامه داده بود: پزشک باید منافع سلامت بیمار را بر منافع فردی خود ترجیح دهد و به او به چشم یک انسان نگاه کند نه یک بیمار، در حالی که متاسفانه بی توجهی به این موضوع باعث شده است که برخی پزشکان بدون توجه به منافع بیمار، او را به مرکزی که خود، سهامدار آن هستند، ارجاع می دهند تا سود بیشتری به دست آورند. به گفته وی ، در بسیاری از کشورهای دنیا ارجاع بیمار از سوی پزشک به چنین مرکزی ، موجب جریمه و توبیخ به دنبال دارد و پس از 3بار تکرار، مطب او برای مدتی تعطیل می شود و این وظیفه به عهده سازمان های صنفی پزشکان مانند سازمان نظام پزشکی کشور ماست.
از حق بیمار تا شان پزشک
رئیس سازمان نظام پزشکی تاکید کرده است که نباید دفاع از حقوق بیماران به حقوق پزشکان لطمه بزند و جریمه 100میلیون تومانی پزشکان برای پرداخت ارش و دیه ، آنان را از ورود به درمانهای خطرناک منصرف می کند.شاید مقایسه آمار خطاهای پزشکی در ایران و امریکا، بتواند این مساله را تحت الشعاع قرار دهد؛ چون شکایت هایی که از پزشکان کشور در سازمان نظام پزشکی و پزشکی قانونی ثبت می شود، حدود 15هزار پرونده است اما در امریکا در سال 1999 میلادی 97هزار نفر و در سال 2003 بیش از 195هزار نفر به علت قصور پزشکان جان خود را از دست داده اند.این گزارش قصد بررسی آماری ندارد اما با استنباطی ساده مقایسه آمار سالانه 15هزار شکایت پزشکی در برابر 195هزار فوت ناشی از اشتباهات پزشکی به دلیل ناکارآمد بودن پزشکان آن کشور و کم بودن قصورات پزشکی در کشور ما نیست ؛ بلکه نبود آگاهی درست و البته قوانین حامی بیماران در کشور ما کار را به جایی می رساند که بیماران ما مگر از طبقه ای خاص برای این قصورات به قانون مراجعه نمی کنند و از طرفی ، مراجعه به قانون هم با توجه به تقدس و شان پزشکان ، معمولا ختم به خیر می شود.