سیاستمداران دو چهره

عمر فعالیت کارن ژسپرسن به عنوان وزیر جدید مهاجرت و امور اجتماعی دانمارک آنقدر کوتاه است که وقتی یکی از ملاقات کنندگانش از او در مورد تابلوی نقاشی دیوار اتاق کارش سوال می کند

کد خبر: ۱۵۲۳۶۷

به ناچار توضیح می دهد از آنجا که هنوز فرصت نکرده اسباب و اثاثیه اتاق را مطابق میل خودش تغییر دهد چیزی در مورد نقاش این اثر نمی داند.
این موردی نادر است چون ژسپرسن به ندرت با چنین لحنی با دیگران صحبت می کند.او پس از انتصاب در سمت جدیدش در ماه سپتامبر در قالب یکی از حامیان پروپاقرص حق این کشور در واداشتن مهاجران به قبول ارزشهای بنیادین دانمارک ظاهر شده است. این بحثی است که اکنون به موضوعی کلیدی در سراسر اروپا تبدیل شده است .ژسپرسن که زمانی دانشجویی چپ گرا، روزنامه نگاری صاحب نام و از مقامات ارشد پیشین حزب سوسیال دموکرات دانمارک بود اکنون در سمت جدیدش در دولت محافظه کار آندره فاگ راسموسن ، نخست وزیر دانمارک هم چهره ای خبرساز است . حامیان ژسپرسن می گویند او خیلی زودتر از دیگر همتایان خود توانسته مشکل قوانین مهاجرتی اسکاندیناوی را که موجب شده کشورهای این منطقه بار مدارس مملو از دانش آموز و افزایش آمار جرم و جنایت را بر دوش خود احساس کنند ، دریابد.این در حالی است که مخالفان ژسپرسن او را فرصت طلبی تمام عیار می پندارند. به اعتقاد این دسته ژسپرسن بلافاصله پس از آن که فرصتی برای عضویت در دولت راستگرای دانمارک یافت به حزبی که در آن عضویت داشت ، پشت کرد.ژسپرسن این ادعاها را رد می کند و می گوید تغییر گرایش او از چپ به راست ناشی از دغدغه ها و نگرانی هایش نسبت به تاثیر مهاجرت و مهاجران بر سرنوشت دانمارک بوده است . به اعتقاد او اگر چه مهاجرت می تواند تاثیر مثبتی بر جامعه و اقتصاد دانمارک داشته باشد لیکن نتیجه ای که از پدیده مهاجرت به دست می آید برگرفته از چگونگی برخورد با این مساله است .اکثر دانمارکی ها موافق مهاجرت هستند اما در عین حال حاضر به نادیده گرفتن ارزشهای جامعه خود نیستند. ژسپرسن می گوید: به سان سایر کشورهای شمال اروپا، دانمارک نیز در حال کلنجار رفتن با خود بر سر مساله مهاجرت بویژه از کشورهای اسلامی است .سال 2004 میلادی بود که تئوون گوگ ، مستندسازی هلندی پس از آن که فیلم منتقدانه ای از نحوه برخورد مردان پاره ای کشورهای اسلامی با زنان ساخت به دست مهاجمی ناشناس در خیابان های آمستردام ، پایتخت هلند به قتل رسید. این حادثه به انضمام پاره ای حوادث دیگر دستاویزی در اختیار مخالفان مهاجران مسلمان قرار داد تا بر فشارهای خود علیه مسلمانان اروپا بیفزایند. یافتن نامی مناسب برای ژسپرسن کار دشواری است . او که 60 سال دارد در دهه 1960 میلادی یکی از فعالان جنبش حقوق زنان دانمارک بود و اکنون سیاستمداری با تجربه است که سابقه عضویت در پارلمان و فعالیت به عنوان وزیر را هم در کارنامه خود دارد.محافظه کاران حاکم بر هلند که چشم به موفقیت در انتخابات پارلمانی آتی که قرار است روز 13نوامبر برگزار شود، دوخته اند به ژسپرسن به عنوان مهره ای که می تواند سیاست های آنان در حوزه مهاجرت را توجیه کند، می نگرند. سوسیال دموکرات ها که پس از جدایی ژسپرسن از آنها به دشمن درجه یک او تبدیل شده اند تغییر موضع رو را نمادی از وضعیت حاکم بر دانمارک می دانند.آنچنان که ژسپرسن تاکید دارد دانمارکی ها اکنون بین نیاز خود به نیروی کار خارجی و اشتیاق به حفظ ارزشهای سنتی جامعه خود از یکسو و مشکلاتی که مهاجران با خود به همراه می آورند در دگر سو ، گرفتار شده اند. به اعتقاد این گروه تداوم روند ورود مهاجران می رود تا جامعه دانمارک را دوپاره کرده و رابطه اش را با پیشینه اش قطع کند.ژسپرسن برخلاف اکثر اعضای حزبی که در آن عضویت داشته از خانواده ای سیاسی یا متمول به دنیای سیاست راه نیافته است . والدین اش وقتی او کودکی بیش نبود از هم جدا شدند و مادرش با اتکا به درآمد غذافروشی کوچکی او را بزرگ کرد. ژپرسن تاکید می کند تحت نفوذ عمیق مادرش رشد یافته که اگرچه سواد چندانی نداشت اما با سختکوشی از پس مشکلات برمی آمد.خانم وزیر پس از تحصیل در رشته تاریخ و باستان شناسی دانشگاه کپنهاگ برای پیگیری رویای تحقق عدالت اجتماعی به فعالیت های سیاسی روی آورد. او برای یک نشریه سیاسی چپگرا قلم فرسایی می کرد که همکاری با همین نشریه میسر را برای راهیابی او به مطبوعات هموار کرد. در ابتدا خبرنگار نشریه ای آکادمیک شد و سپس به تلویزیون دانمارک راه یافت و در دهه 1980 میلادی به عنوان مصاحبه کننده ای قابل اسم و رسمی برای خود دست و پا کند.او با رالف پیتل کو، مردی که بعدها همسر او شد در دهه 1970 میلادی و وقتی دانشجویی چپگرا بود آشنا شد. پیتل کو در ابتدا به تدریس در دانشگاه روی آورد اما بعدها فعال سیاسی شد تا آنجا که چند سالی مشاور پل نیروپ راسموسن ، نخست وزیر دهه 1990 دانمارک از حزب سوسیال دموکرات شد.ژسپرسن خیلی زود راه به رده های بالای حزبی گشود و در دهه 1990 به پارلمان راه یافت . او اواخر همین دهه به عنوان وزیر کشور و وزیر امور اجتماعی خدمت کرد. در سال 2001 میلادی از ترکیب کابینه خارج شد و در سال 2004 و در نشست سالانه رهبران حزب سوسیال دموکرات از این حزب به دلیل اختلاف نظر بر سر مساله مهاجرت جدا شد.او در این نشست طی سخنانی با عضویت کامل ترکیه در اتحادیه اروپایی مخالفت کرد. به اعتقاد او ترکیه کشوری بزرگ با فرهنگ و ارزشهای متفاوت از فرهنگهای و ارزشهای اروپایی است پس برای تصمیم گیری در این رابطه باید با برگزاری همه پرسی به همه شهروندان اتحادیه اروپایی واگذار شود.
سال 2005 میلادی بود که نشریه پلاندر پوستن ، جایی که همسر ژسپرسن به عنوان ستون نویس در آن مشغول کار بود اقدام به چاپ تصاویری موهن از پیامبر اسلام (ص) کرد. پیتل کو و ژسپرسن در واکنش به اعتراض جهان اسلام کتابی تحت عنوان «اسلامگراها و ساده لوحی» چاپ کردند و در آن پاره ای علمکردهای گروههای بنیادگرا را نازی ها مقایسه کردند. اعتراض مسلمانان دانمارک تا به آنجا بالا گرفت که ژوسپرسن ناچار به اصلاح رویکرد خود شد. او تاکید کرد هیچ گاه در کتاب خود به آموزه های اسلامی و دین اسلام اشاره نکرده بلکه منظورش برداشت و قرائت گروههای تندرو از اسلام بوده است .او که نقش مهمی در محدود کردن ورود مهاجران به دانمارک دارد، در تلاش است قانونی را به تصویب پارلمان برساند که همه مهاجران را ملزم به پذیرش ارزشهای جامعه دانمارک کرده یا به عبارت ساده تر آنان را موظف به زندگی کردن مثل دانمارکی ها می کند.