نگرش های جدید آموزشی

امروزه به سبب توسعه و پیشرفت روزافزون علوم اجتماعی و علوم تربیتی و روان شناسی یادگیری و نیز افزایش جمعیتی که باید تعلیم ببینند

کد خبر: ۱۵۰۱۴۵

، نیاز جوامع به مشاغل و حرفه های جدید و نفوذ علوم و فناوری در زندگی روزمره ، در شیوه های آموزش و پرورش ، نگرش جدیدی نسبت به اهداف و وظایف مدرسه و نظام آموزشی پیدا شده است
زیرا در نهایت این مدرسه است که با آموزش های رسمی ، نسل آینده را برای تحصیلات بالاتر و قبول مسوولیت های بزرگ اجتماعی تربیت و آماده می کند؛ اما نگرش جدید آموزشی چیست و روشهای موثر و عملی آن کدام هستند.در این جریان جدید فکری ، برخی نوآوری های آموزشی که مورد توجه قرار گرفته عبارت است از:
1-اجتناب از روش آموزش مستقیم به وسیله معلم و گرایش به روش یادگیری به وسیله خود دانش آموزان، به عنوان بازده کلیدی آموزش تا سال 1960 تدریس خوب ، کلید یادگیری محسوب می شد، در حالی که امروزه هدف غایی آموزش ، یادگیری دانش آموز است و یادگیری فعالیتی است که خود دانش آموز آن را انجام می دهد نه فعالیتی که به وسیله معلم و برای دانش آموز اجرا می شود. وظیفه مهم معلم در این سیستم ، تنظیم آن گونه تجارب آموزشی است که دانش آموز را با مسائل آموزشی درگیر کند و به کسب تجارب جدید و نیل به هدفهای موردنظر آموزشی منتهی شود.
2- دوری از روش آموزش یکنواخت و گرایش به سوی آموزش فعال در آموزش جدید پیدا کردن راههای جدید و پویا در برابر روشهای آموزشی کند و یکنواخت سنتی ضروری است.
3- دوری ز نگرشی که دانش آموز را جزیی از گروه دانش آموزان تلقی می کند و گرایش به سوی نگرشی که در آن هر دانش آموز، یک فرد و شخصیت مستقل با همه توانایی ها و ضعفهاست و فراهم کردن امکانات یادگیری مستقل و فردی .تا سال 1960 بیشتر تجارب آموزشی بر مبنای آموزش گروهی بود که مستقیم زیرنظر معلم انجام می گرفت، اما از زمانی که آموزش برنامه ای متداول شد و یافته های روان شناسی ماهیت یادگیری انسان ها را کشف کرد، توجه به طور مستقیم بر خود دانش آموز به عنوان یک فرد مستقل متمرکز شد و شناخت توانایی ها، نیازها و علایق او، محور کلیه برنامه های آموزشی قرار گرفت ؛ بنابراین تاکید بر این است که دانش آموز چه کاری انجام می دهد. نه این که برای دانش آموز چه کاری شده است . اگر شرایط و محیط آموزشی فراهم شود و دانش آموز امکان فعالیت داشته باشد، قادر خواهد بود روش یادگیری مورد علاقه خود را پیدا کند و براساس توانایی های خود بیاموزد.
4- دوری از آموزش دسته جمعی به روش سمعی و بصری و گرایش به سوی تهیه و تولید مواد آموزشی برای مطالعه و یادگیری مستقل.
5- گرایش به تضمین بیشتر یادگیری ، بویژه وقتی آموزش براساس روش آموزش برنامه ای جریان دارد.