بریتانیا تصمیم دارد مدعی حاکمیت بخش بزرگی از بستر دریا در قطب جنوب شود.
کد خبر: ۱۴۹۴۷۰
به گزارش شبکه BBC ، طرح این ادعا از سوی بریتانیا مغایر پیمان 1959 قطب جنوب (The Antarctic Treaty) خواهد بود، پیمانی که با امضای 12 کشور فعال در زمینه تحقیقات علمی در قطب جنوب از سال 1961 جنبه قانونی پیدا کرد و در حال حاضر مورد تائید 46 کشور جهان از جمله بریتانیا است.
بر اساس پیمان قطب جنوب (The Antarctic Treaty) هر گونه استخراج نفت و گاز در بستر دریا در این منطقه ممنوع است.
یک از سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا گفته است ، این موضوع یکی از مواردی است که بریتانیا در ارتباط با منطقه قطب جنوب مد نظر قرار داده است و به سازمان ملل متحد ارائه خواهد کرد.
این سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا گفت، مطرح کردن این ادعا فقط یک دوراندیشی برای آینده است.
این ادعای بریتانیا که فبل از خاتمه ضرب الاجل سال 2009 سازمان ملل متحد در دست تهیه است، این امکان را به وجود می آورد که سهم بریتانیا از آبهای قطب جنوب براساس کنوانسیون حقوق دریاها (Law of the Sea Convention) به میزان 2590 کیلومتر مربع افزایش یابد.
ضرب الاجل سازمان ملل متحد برای ارائه ادعانامه های کشورهاکه به آنها اجازه می دهد تا 563 کیلومتر خارج از اراضی تحت حاکمیت فعلی خود در قطب را ادعا کنند، در ماه مه سال 2009 خاتمه می یابد.
این سخنگوی وزات خارجه بریتانیا گفته است ، طرح مذکور سال های زیادی است که در دست بررسی این کشور بوده است و تاثیری بر آخرین ماده اضافه شده به پیمان قطب جنوب در سال 1991 نخواهد گذاشت.
کشورهای امضاکننده پیمان قطب جنوب هر سال در نشستی با یکدیگر ملاقات کرده و در این جلسات توصیه و توافق های بین المللی را مطرح می کنند. در جلسه سال 1991در مورد پروتکل حفظ محیط زیست قطب جنوب توافقی بین المللی انجام شد.
سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا گفت: ادعای جدید بریتانیا، جنبه نمادین دارد و این کشور آن را اجرا نخواهد کرد زیرا استخراج مواد معدنی در این منطقه مغایر با پیمان قطب جنوب خواهد بود.
اخیرا تعدادی از کشورها واکنون بریتانیا تلاش کرده اند برای تحکیم ذخایر سوخت فسیلی خود دوراندیشی کنند و حاکمیت بر بستر دریاهایی که ممکن است انباشته از ذخائر نفت و گاز باشند را بدست آورند.
یکی از نمونه های بارز این مساله ادعاهای روسیه، کانادا و دانمارک در مورد حاکمیت بستر دریا در منطقه قطب شمال بوده است.
سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا در همین ارتباط گفت: در اصل طرح ما برای اطمینان از آینده است که در صورت لغو پیمان قطب جنوب ، ما از قبل حق حاکمیت بر بخشی از این منطقه را مدعی شده باشیم.
اما او افزود ، لغو ممنوعیت استخراج مواد معدنی در قطب جنوب بسیار بعید است.
چارلی کرونیک یک سخنگوی گروه صلح سبز بریتانیا این ادعا را به طور وحشتناکی غیرمسوولانه توصیف کرده و دولت بریتانیا را متهم کرد که به جای مبارزه با پدیده گرمایش زمین بیشتر تلاش دارد برای خود ذخایر نفتی تامین کند.
چارلی کرونیک گفت: بریتانیا به جای این که یکی از پیشگامان مبارزه با پدیده گرمایش زمین و کاهش تولید گازهای گلخانه ای باشد به انبوه جویندگان نفت درمناطق قطب پیوسته است.
با این که منطقه قطب جنوب منطقه ای به ظاهر آرام و فاقد مدعی بوده اما عاری از بحث و جدل نبوده است.
در حال حاضر، پنج ششم قاره قطب جنوب مورد ادعای هفت کشور است. بخش عمده ای از منطقه ای که بریتانیا ادعای حاکمیت بر آن دارد، مورد ادعای آرژانتین و شیلی نیز بوده است.
منطقه ای که بریتانیا ادعای حاکمیت آن را دارد بیش از 600 هزار مایل مربع ( یک و نیم میلیون کیلومتر مربع) است.
بریتانیا اولین بار در سال 1908 مدعی حاکمیت این منطقه شد و وزارت خارجه بریتانیا می گوید اکنون دو ایستگاه تحقیقی دائمی در این منطقه مستقر هستند. بریتانیا در منطقه مورد ادعای خود در قطب جنوب اداره پست نیز دارد.
سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا گفت : تعدادی از کشورها ادعانامه های خود را ارائه داده اند و فعلا تکنولوژی لازم برای دستیابی به لایه های مواد معدنی در بستر دریا وجود ندارد. این لایه ها، گاه تا عمق چندین کیلومتری بستر دریا قرار دارند.
محققان در حال حاضر سرگرم جمع آوری اطلاعات زمین شناسی برای ارائه به سازمان ملل متحد هستند زیرا بر اساس مقررات حاکم بر بستر دریاها، گسترش قلمرو حاکمیت کشور ها باید برمبنای عمق و شیب بستر باشد.
مناطق معدودی از جهان هستند که هرگز در آنها جنگ رخ نداده، محیط زیست کاملا تحت حفاظت بوده و تحقیقات علمی رداین مناطق یک اولویت محسوب می شده است وقطب جنوب یکی از این مناطق است. کشورهای امضاکننده پیمان قطب جنوب تا کنون این منطقه را گنجینه ای طبیعی و منطقه ای توصیف کرده اند که مختص به صلح و علم است.
براساس پیمان قطب جنوب کشورهای امضاکننده موافقت کرده اند که این منطقه:
- غیرنظامی باشد، منطقه ای عاری از آزمایشات اتمی و زباله های رادیواکتیو نگه داشته شود و اطمینان حاصل شود که فقط برای اهداف صلح آمیز مورد استفاده قرار می گیرد،
- همکاری بین المللی علمی در قطب جنوب را ترویج کنند،
- مناقشات در مورد حاکمیت ارضی را کنار بگذارند.
زمان این پیمان نامحدود است و موفقیت آن با افزایش تعداد کشورهای امضاکننده ثابت شده است. 46 کشور که شامل 80 درصد جمعیت جهان می شوند، آن را امضا کرده اند.
همه کشورهایی که با انجام تحقیقات چشمگیر نشان داده اند به منافع قطب جنوب متعهد هستند، حق رای دهی در جلسات سالیانه کشورهای امضاکننده را دارند.