ایران و فرصت جدید امریکای لاتین

سفر رئیس جمهور نیکاراگوئه به کشورمان پس از آن صورت گرفت که ساندینیست ها بعد از 16 سال کناره گیری اجباری از قدرت ، در پی اتخاذ سیاست های تعدیل شده ای هستند

کد خبر: ۱۳۶۸۱۶

که می تواند محور توسعه روابط سیاسی و اقتصادی ایران قرار گیرد، بویژه آن که محور کشورهای کوبا، ونزوئلا، بولیوی و اکوادور با رهبری چاوز سیاست فاصله گرفتن از امریکا را در پیش دارد و در عرصه های بین المللی و منطقه ای مواضع مشترکی را در رویارویی یکجانبه گرایی امریکا داشته است.
همبستگی و همسویی در سیاست خارجی و بویژه دفاع از برنامه هسته ای ایران به وسیله کوبا و ونزوئلا در آژانس از یک سو و داشتن زمینه های اقتصادی از سوی دیگر توانسته است فضای لازم سرمایه گذاری ایران را با کشور ونزوئلا به عنوان سومین تولیدکننده اوپک ، دارنده رتبه هشتم ذخایر گاز جهان و پنجمین صادرکننده نفت خام ایجاد کند. سرمایه گذاری در پروژه تولید سمند، کارخانه تراکتورسازی ، انبوه سازی مسکن ، سرمایه گذاری مشترک نفت و گاز و طرح ساخت نیروگاه و سرانجام تعیین سقف 20 میلیارد دلاری همکاری های اقتصادی می تواند نمونه خوب شناسایی فرصتهای جدید باشد. روابط با بولیوی که پس از ونزوئلا بزرگترین ذخایر گاز را در امریکای جنوبی دارد، در حال گسترش است.
اورتگا پس از پیروزی قول داده بود کشورش همکاری منسجم عمیقی با ایران که زمانی متحد او بود مجددا برقرار خواهد کرد. محور تهران - ماناگوا در سفر رئیس جمهور کشورمان به نیکاراگوا در سال گذشته شکل گرفت و توافق در زمینه ساخت نیروگاه ، ماشین آلات کشاورزی ، آبیاری و آب شرب صورت گرفته است.
ایران آمادگی خود را در زمینه برق ، انرژی ، فنی و خدمات فنی و مهندسی با بولیوی نیز که پس از ونزوئلا بزرگترین ذخایر گاز را در امریکای جنوبی دارد، اعلام کرده است.
باید توجه داشت که نه تنها در این کشورها بلکه در پهنه امریکای لاتین ، ایران می تواند زمینه های لازم را برای همکاری ببیند. اکنون امریکای لاتین سده بی ثباتی و دیکتاتوری های نظامی را پشت سر نهاده و شاهد رشد جنبش های چپ و میانه است. فاصله گرفتن امریکای لاتین از امریکا، ظهور رهبران جدید و مستقل نیازمند توجه و حضور جدی تر ایران در این قطب جدید سیاسی اقتصادی است. چهره امریکای جنوبی در حال تغییر است ، بویژه آن که امریکای جنوبی اقتصاد نئولیبرالیستی را تجربه کرده و اکنون کمتر کشوری است که با تجربه شکست خورده نفتا و طرح ایجاد منطقه مبادلات آزاد امریکا موافق باشد و به طرح جدید بوش موسوم به (الکا) بپیوندد. تحرک جدید در امریکای لاتین و تمایل به منطقه گرایی که با تشکیل بازار مشترک جنوب (مرکوسور) از دهه 1990 آغاز شد، تلاش برای کاهش وابستگی است که با محوریت برزیل ، آرژانتین ، پاراگوئه و اروگوئه تشکیل شده و با حمایت کامل هوگو چاوز زمینه های واقعی همکاری را ایجاد کرده است.
رشد شتابان برزیل و صنعتی شدن این کشور فرصتهای خوبی را برای سرمایه گذاری در زمینه های فولاد، الکترونیک ، هواپیماسازی ، نانوتکنولوژی ، مخابرات و معدن به وجود آورده است. امریکای جنوبی نیازمند نفت و دیگر توانمندی های ایران است. نداشتن سرمایه ، نیروی کار فقیر و بازار 400 میلیونی حتی چین ، هند، روسیه و اتحادیه اروپایی و کشورهای عربی را که با مازاد سرمایه روبه رو هستند، وسوسه کرده است . دیر یا زود باید نگاه به امریکای لاتین را از نگاه تک وجهی به چندوجهی تغییر داد و با توجه به ظهور قطب جدید، حضور مدبرانه تری را پیش بینی کرد.