در گزارش امروز با روحانی جوانی آشنا می‌شویم که برای حل مشکلات اهالی لنجان، سنگ تمام گذاشته است

حاج‌آقا کریستین!

شاید در ساختار شهرنشینی امروز، ریش‌سفید داشتن در یک محله بی‎معنا باشد. امروز خیلی از همسایه‎ها حتی ماه‎ها و سال‌ها روی هم را نمی‎بینند، چه برسد به این که از حال هم باخبر باشند و برای رفع مشکل دست‌به‌دست هم دهند. به همین دلیل است که معنای ریش‎سفیدی می‏تواند امروز خیلی عجیب باشد.
کد خبر: ۱۳۶۳۴۸۷

به گزارش جام جم آنلاین، برای حجت ‏الاسلام علی هاشمی چمگردانی اما ریش‏ سفید محله بودن معنای ویژه‏ای دارد. با این که روحانی جوانی است اما در محل خدمتش در شهرستان لنجان استان اصفهان کارها انجام می‎دهد.


او نام کوچک همه شهروندان را می‎داند و پای درددل اهالی محله می‌نشیند. شاید به همین دلیل است هر کدام از اعضای محله وقتی به مشکلی برمی‏خورد سراغ این روحانی می‎آید و مشکلش را با او درمیان می‎گذارد. حالا فرقی ندارد مشکل چه باشد، در هر زمینه‎ای آقای هاشمی همیشه دست کمک افرادی را که به طرف او دراز کردند به گرمی و محبت می‎‏فشارد. برای ترک اعتیاد به مصرف‏کنندگان مواد مخدر کمک می‌کند‌، برایشان شغل پیدا می‌کند، دست بیماران نیازمند را می‌گیرد و در هزینه‌های درمان به آنها کمک می‎کند. برای خانواده‌های نیازمند، اشتغال‌زایی می‎کند و حتی در رفع مشکلات کوچک و دعواهای خانوادگی میانجی بین خانواده‎ها می‎شود. او رابطه خوبی با بچه‎ها دارد و همیشه با آنها فوتبال بازی می‎کند و در خلال همه این کارها به همه اهالی محله، درس اخلاق و خداشناسی می‌دهد.

حدود شش سالی می‎شود که حجت‏الاسلام علی هاشمی چمگردانی در مسجد اعظم سده لنجان فعالیت می‎کند. این روحانی جوان قبل از طلبگی همیشه فوتبال بازی می‎کرد و دوست داشت در یک تیم حرفه‏ای به‌عنوان بازیکن پذیرفته شود اما مسیر زندگی‎اش با از دست دادن یکی از اعضای خانواده تغییر کرد و توجه به معنویات، مساله‏اش شد. به همین دلیل وارد حوزه علمیه شد و تصمیم گرفت لباس تبلیغ ‌بر تن کند. علاقه به انجام کارهای خیر از همان زمان شروع شد. از همان ابتدا هاشمی، جامعه هدفش را کودکان و نوجوانان انتخاب کرد.
او دوست داشت کودکان و نوجوانان را با دین آشنا کند. به همین دلیل در مدارس را زد و برای حدود 15هزار دانش‌آموز، کلاس احکام و اخلاق برگزار کرد. اتفاقا ارتباط خوبی هم با بچه‎ها برقرار کرد. ارتباطی که فراتر از یک معلم اخلاق یا روحانی بود. بعد از برگزاری کلاس درس، هاشمی بچه‎ها را دور هم جمع و با آنها فوتبال بازی می‎کرد. همین، ارتباط خوبی را بین او و بچه‌ها به وجود آورد. هنوز بسیاری از دانش‌آموزان قیچی برگردان‌های او را به یاد دارند. به همین دلیل بسیاری از بچه‎های شهرستان لنجان او را به نام «حاج‌آقا کریستین» می‎شناسند. روحانی‌ای که فوتبالش عالی است و بسیاری از گل‎هایش را هم به صورت برگردان به تیم حریف زده است. دو سال قبل اما ارتباط هاشمی به یکباره با دانش‌آموزان قطع شد. کرونا در کشور شایع و مدارس هم تعطیل شد. به همین دلیل سراغ بزرگسالان و اهالی محله‌ای که در آنجا زندگی می‎کند رفت و با آنها ارتباط گرفت.


پابه‌پای مشکلات محله


بیماری کرونا و تعطیلی مدارس باعث شد آقای هاشمی وقت بیشتری برای رسیدگی به امور محله داشته باشد. ابتدای شیوع ویروس کرونا در کشور که بحران تهیه مواد ضدعفونی‎کننده و ماسک وجود داشت، این روحانی، همراه گروهی از اهالی، محله را ضدعفونی می‎کرد و یک کارگاه تولید ماسک راه انداخته بود تا اهالی محله و شهرستان نگران استفاده از ماسک نباشند. این کار باعث شد او ارتباط بیشتری با اهالی پیدا کند، به همین دلیل برای رسیدن به امور هم‎ محلی‎هایش دست به کار شد. او هر روز به کسبه، نانواها، قصاب‎ها، خواربارفروشی‎ها و کشاورزان محله سر می‏زد. شغل اغلب اهالی این محله کشاورزی است و برای ارتباط گرفتن با آنها حتی سر زمین می‎رفت، بیل به دست می‎گرفت و دست به کار می‎شد و به آنها کمک می‎کرد.


این روحانی دهه شصتی تعریف می‏کند ابتدا برای تبلیغ دین و کشاندن اهالی به مسجد پای صحبت آنها می‎نشست. در همین رفت‏ وآمدها و گفت‌وگوها بود که متوجه شد بسیاری از اهالی محله او مشکلات و دغدغه‌های زیادی دارند. او پی برد برخی از اهالی در اعضای خانواده، مصرف‎ کننده مواد مخدر دارند، بعضی بیکارند و بنیان خانواده تعدادی از اهالی به‌دلیل مشکلات اقتصادی در حال فروپاشی است. همه این مشکلات باعث شد حاج‌آقا هاشمی به فکر بیفتد و به‌عنوان عضوی از خانواده برای بهتر شدن زندگی اهالی دست به کار شود. این طلبه جوان توضیح می‏دهد از آنجا که صمیمیت خوبی بین او و دیگر اهالی محله به وجود آمده بود آن‌قدر که بسیاری از اهالی را با نام کوچک صدا می‎کند، وظیفه خود می‌دانست برای بهتر شدن شرایط زندگی‎شان کاری انجام دهد انگار که برای یکی از اعضای خانواده‎اش کاری می‎کند.


حاج ‏آقا علیه مشکلات


خیلی زود هاشمی برای دست‌گیری از اهالی محله دست به کار شد. اول از همه برای ترک اعتیاد افراد مصرف‎کننده اقدام کرد. با خانواده‏ها صحبت کرد و از آنها خواست به عضوی که مواد مخدر مصرف می‎کند، کمک کنند. به این ترتیب افراد مورد نظر به کمپ ترک اعتیاد فرستاد شدند. بعد از چند ماه که مصرف‏کننده‎ها از کمپ بیرون ‎آمدند مشکل دیگری روی می‌داد.

خانواده با صحبت‎های هاشمی پذیرای آنها بود اما با پذیرش جامعه باید چه کار کرد؟ او در همین نقطه نقش ریش‎سفیدی را ایفا می‎کند و برای هر مصرف‏کننده‎ای که مواد را ترک کرده یک شغل هم دست‌وپا می‎کند. در دو سال گذشته که ویروس کرونا در کشور شایع شد، حاج‌آقا هاشمی کمک کرد و حدود 80 مصرف‏کننده را ترک داد و به آغوش خانواده و جامعه برگرداند.


تلاش‌های آقای هاشمی به این‌جا ختم نمی‏شود. او به فکر آزاد کردن زندانیان هم هست. تا به‌حال سه زندانی را از بند اسارت آزاد کرده است و برای آزاد کردن سه‌زندانی دیگر هم تلاش می‎کند اما شاید مهم‎ترین کار این طلبه، رضایت گرفتن از خانواده‎های مقتول باشد. او تا به حال طناب دار را از گردن دو زندانی محکوم به قصاص برداشته است.


آقای هاشمی به همراه دوستان و خیرین حدود چهار خانه برای نیازمندان در محل ساخته است. کسانی که هیچ سقفی بالای سرشان نداشتند. تعمیر و نوسازی 21 خانه از کارهای دیگر این طلبه جوان در دو سال گذشته است.


تهیه جهیزیه و کمک برای تهیه دارو یا تامین هزینه‌های درمان افرادی که نیازمندند از دیگر کارهای این روحانی است. او هزینه درمان و عمل جراحی بسیاری از نیازمندان را با کمک خیرین پرداخت کرده است.
بسیاری از اختلافات خانوادگی محله با کمک حاج‌آقا هاشمی سرانجامی جز دوستی و محبت نداشته است. او بسیاری از خانواده‏هایی را که در حال فروپاشی بودند به مراکز مشاوره فرستاده است تا به‌صورت علمی مشکل‌شان حل شود.


این روحانی حدود 1600 خانوار را تحت پوشش حمایتی خود دارد و هر ماه به آنها سر می‏زند. برای بچه‎های خانواده جشن تولد می‏گیرد و در مناسبت‎های مختلف مانند اعیاد و بازگشایی مدارس، آنها را به بازار می‎برد و برایشان لباس یا نوشت‌افزار خریداری می‏کند؛ درست مانند پدری که فرزندش را به بازار می‎برد و به او محبت می‏کند.

او دلیل برقراری ارتباط صمیمی بین خود و اهالی محل را خوشرویی و نشستن پای درددل‌هایشان می‎داند و معتقد است که مانند برادر یا پدری دلسوز با همه اهالی محل رفتار می‏کند.

لیلا شوقی / روزنامه جام جم 

ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها