طبق برنامه تعمیرات هابل ، قرار بود آخرین ماموریت بازبینی و به روزرسانی این تلسکوپ در سال 2005 میلادی انجام شود، اما حادثه غم انگیز انفجار شاتل کلمبیا در زمستان سال 1382 موجب شد همانند حوادث بعد از انفجار چلنجر، برنامه های شاتل معلق شود.
در پی ابلاغ سیاست های فضایی ناسا از سوی رئیس جمهور وقت ایالات متحده ، شن اوکیف که اداره ناسا را به عهده داشت ، اعلام کرد ماموریت تعمیر هابل به دلیل خطرات بیش از اندازه لغو می شود. اما با روی کار آمدن مایکل گریفین ، رئیس جدید ناسا، تلاشها برای از سرگیری آخرین ماموریت تعمیر هابل افزایش یافت.
خوشبختانه موفقیت ماموریت شاتلهای دیسکاوری و آتلانتیس ، فشار ناشی از انفجار کلمبیا را کاهش داد و در پاییز 1386 (2006) ، مدیر ناسا اعلام کرد آخرین ملاقات تلسکوپ فضایی هابل با شاتل فضایی آتلانتیس در تابستان 1387 (2008) انجام خواهد شد.این خبری خوش برای دانشمندان و اخترشناسان بود، خصوصا از این رو که ابزارهایی که در این ماموریت روی هابل نصب خواهند شد، توانایی های این تلسکوپ را 2 برابر خواهند کرد.
این 2 ابزار، یکی دوربین زاویه باز 3 ، WFC3 است که توانایی هایش شبیه به ACS است و جایگزین WFPC2 خواهد شد؛ و دیگری طیف نگار اجرام کیهانی که جایگزین اپتیک تصحیح کننده COSTAR خواهد شد. در این ماموریت همچنین باتری ها و تجهیزات ناوبری هابل تمام و کمال تعویض خواهند شد و مدار این تلسکوپ نیز به مداری بالاتر منتقل خواهد شد.
اما وقوع رویدادهایی غیرمترقبه مشکلات تلسکوپ فضایی را دوچندان کرده است. 2 سال پیش ، دو ژیروسکوپ از 6 ژیروسکوپ هابل از کار افتاد و 4دستگاه باقیمانده برای 4 سال فعالیت کافی نبود. از سوی دیگر، زمستان گذشته دوربین ACS نیز از کار افتاد و از 3 دوربین آن ، تنها یک تاج نگار پرتوهای فرابنفش قادر به ادامه کار است. هنوز مشخص نیست آیا در ماموریت تعمیر سال آینده ، برنامه ای برای تعمیر این ابزار نیز وجود دارد یا خیر.
نسل آینده تلسکوپ های فضایی
از سالهای میانی دهه 1980 ، بررسی نسل آینده تلسکوپ های فضایی و بخصوص جانشین تلسکوپ فضایی هابل آغاز شد. تجربه ساخت هابل نشان داده بود از آغاز مطالعات اولیه تا پرتاب تلسکوپ به 20 سال زمان نیاز است.
در طرحهای اولیه ، تلسکوپی بزرگ با آینه ای 8 متری پیش بینی شده بود که در محدوده فروسرخ و مریی نزدیک به قرمز رصد می کرد و با هزینه ای 500 میلیون دلاری تا سال 2010 در مدار زمین قرار می گرفت.
اما مشکلات بودجه و عقب افتادگی از برنامه سبب شد این طرح نیز دستخوش تغییرات شود، به طوری که این تلسکوپ در سال 2013 به فضا پرتاب خواهد شد. در طرح جدید، آینه ای 6.5 متری پیش بینی شده که پوششی از طلا دارد و با 3 ابزار اصلی ، در طول موج های بلند فروسرخ رصد می کند. دانشمندان از آن رو پرتوهای فروسرخ را انتخاب کرده اند که نور اجرام بسیار دوردستی که به ما می رسد، به قدری کشیده شده است که فقط در فروسرخ می توان آنها را تشخیص داد. این تلسکوپ جدید که تلسکوپ فضایی جیمز وب نام دارد، برخلاف هابل تعمیرپذیر نیست ؛ زیرا برای دورماندن از تابش زمینه فروسرخ منظومه زمین و ماه ، در فاصله 1.5 میلیون کیلومتری زمین قرار خواهد گرفت ، آنقدر دور که هنوز وسیله ای برای حمل ونقل انسان تا آنجا مهیا نیست و اگر ساختار این تلسکوپ مشکلی داشته باشد، به هیچ شکل نمی توان آن را تعمیر کرد. ازاین رو طراحی و ساخت این تلسکوپ بسیار پیچیده تر و حساس تر از هابل است.