روسیه نو ، میراث یلتسین

در ماه آگوست همان سال ، محافظه کاران تندرو دست به کودتا زدند. یلتسین با بسیج کردن لیبرال ها، گورباچف را به مقام رهبری حزب بازگرداند. با این حال وی از کودتا، هم برای بی اعتبار کردن دسیسه گران و هم گورباچف استفاده کرد. وی فعالیت حزب کمونیست را که هنوز سنگ بنای قدرت در شوروی بود ممنوع کرد. تا پایان آن سال اتحاد جماهیر شوروی فروپاشیده بود. بوریس یلتسین اکنون رئیس جمهور روسیه ای مستقل بود.
ظرف 2 سال پس از آن پارلمان روسیه بار دیگر تحت محاصره قرار گرفت ، اما این بار تانکها به دستور یلتسین صف آرایی کردند. وی با اعلام برگزاری انتخابات تازه سعی کرد مخالفان خود را کنار بزند. آنها مقاومت کردند، در داخل پارلمان سنگر گرفتند و کوشیدند کنترل تلویزیون دولتی را به دست گیرند. وقتی نیروهای وفادار به یلتسین ساختمان پارلمان را به توپ بستند، شورشیان تسلیم شدند، اما پارلمان تازه تقریبا به اندازه پارلمان قبلی ستیزه جو از آب درآمد.

خلاء اجتماعی

با رسیدن سال 1994 ، دستان روسیه به خون آغشته و کشور اسیر سردرگمی بود. تلاش نیروهای امنیتی روسیه برای سرکوب شورش ها در جمهوری جنوبی چچن رسوایی به بار آورد. اما با نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری سال 1996 ، بوریس یلتسین یک تجدیدحیات سیاسی باورنکردنی را از سر گرفت. وی برای پایان دادن به جنگ ، شورشیان چچن را به کرملین دعوت کرد. او به مبارزه ای جانانه دست زد و فراتر از هر چیز سالم و مسلط بر امور ظاهر شد. نتیجه انتخابات ، پیروزی بوریس یلتسین را تایید کرد. بیشتر رای دهندگان در آن انتخابات بازگشت به گذشته کمونیستی را رد کردند.

امپراتور ناتوان

در نوامبر 1996 ، یلتسین در بیمارستان کلینیکی مرکزی مسکو تحت عمل جراحی موفق بای پس قلب قرار گرفت. 2 ماه بعد وی دچار ذات الریه شدید شد. از آن پس وی هرگز سلامت کامل خود را بازنیافت ، وضع جسمانی اش تا پایان عمر ناپایدار ماند و او را گاه برای چند هفته وادار به غیبت از انظار عمومی می کرد. او اکنون به یک امپراتور ناتوان بدل شده بود و بارگاهش صحنه کشمکش ، دسیسه و توطئه جناحهای مختلف برای جانشینی او بود. درنگاه کلی به دوران حکومتی یلتسین اگر چچن را کنار بگذاریم ، یکی از چشمگیرترین مشخصه های دوران حکومت وی این بود که این کشور در مجموع تا چه حددر صلح وصفا باقی ماند. وی کشورش را از یک برهه پرتلاطم با تحولات عمیق گذراند بی آن که چنان که خیلی ها وحشت داشتند خونی بر زمین ریخته شود. روسیه نو، میراث بوریس یلتسین است.