امضای 3یادداشت تفاهم در زمینه صادرات گاز طبیعی با یک شرکت اتریشی (اروپایی) را باید نقطه عطفی در تاریخ صنعت گاز ایران دانست.
کد خبر: ۱۳۱۸۶۳
این تفاهم نامه ها به ارزش 30میلیارد دلار می تواند سرآغاز حضور جدی ایران در بازار جهانی گاز طبیعی باشد.
واقعیت این است که ایران به عنوان دومین دارنده منابع گازی جهان پس از روسیه هنوزبجز صادرات اندک گاز به ترکیه سهمی از صادرات و تجارت جهانی گاز کسب نکرده و این در حالی است که کشورهایی همچون الجزایر، اندونزی و استرالیا با حجم ذخایری بسیار کمتر از ایران ، بازار جهانی گاز طبیعی را از آن خود کرده اند.
نگاهی به واقعیت های بازار جهانی ، اهمیت تفاهم نامه های اخیر را بیشتر نمایان می سازد. گاز طبیعی هم اکنون دومین منبع تامین سوخت جهان پس از نفت به شمار می رود و با توجه به آلایندگی بسیار اندک و برتری های زیست محیطی آن نسبت به دیگر سوخت های فسیلی ، تقاضای آن همه ساله در سطح جهان افزایش می یابد.
این افزایش تقاضا در مناطقی از جهان سرعت بیشتری به خود گرفته است که آسیای شرقی و اروپا از آن جمله اند.هم اکنون قاره اروپا پس از منطقه امریکای شمالی دومین قطب مصرف گاز طبیعی جهان به شمار می رود، اما با توجه به روند تقاضای گاز در اروپا، پیش بینی می شود که این منطقه طی 20سال آینده مقام اول مصرف گاز در جهان را به خود اختصاص دهد، لذا پیش بینی منابعی برای تامین تقاضای فزاینده اروپا از سوی مسوولان محلی و بین المللی این منطقه اجتناب ناپذیر خواهد بود.
در این میان ، ایران می تواند بهترین گزینه برای پاسخگویی به تقاضای گاز اروپا طی سالها و دهه های آینده باشد. به این ترتیب اروپایی ها می توانند علاوه بر دستیابی به یک منبع مطمئن و سرشار گاز طبیعی ، خود را از وابستگی بیش از حد به گاز طبیعی روسیه خلاص کنند. در حال حاضر روسیه به عنوان بزرگترین تامین کننده گاز طبیعی اروپا، چالشهای زیادی را فراروی کشورهای اروپایی قرار داده است .تفاهم اخیر با شرکت اروپایی ، از نگاه اقتصاد سیاسی هم حائز اهمیت فراوانی است. در شرایطی که دولت امریکا برنامه تحریم ایران را در دستور کار خود قرار داده عقد 3تفاهم نامه به ارزش تقریبی 30میلیارد دلار با یک شرکت اروپایی ، شکست بزرگی برای دولت امریکا به شمار می رود. این مساله بیانگر آن است که شرکتها و موسسات مهم بین المللی فارغ از جوسازی های بازوی رسانه ای امریکا، صرفا با توجه به منافع اقتصادی خود وارد عرصه می شوند و دوران تحریم خودسرانه کشورها به سر آمده است.
از منظری دیگر، صادرات گاز ایران به اروپا به ایجاد وابستگی متقابل میان طرفین منجر خواهد شد که این مساله می تواند تصمیم گیری های سیاسی اروپا را نیز تحت الشعاع قرار دهد. بر این اساس ، چنانچه اروپایی ها به گاز ایران وابستگی پیدا کنند، تحریم اقتصادی کشورمان براحتی میسر نخواهد بود.
به این ترتیب می توان گفت ، ایران با امضای 3یادداشت تفاهم با یک شرکت معتبر اروپایی ، گام بلندی را در جهت تبدیل شدن به یک بازیگر فعال در بازار جهانی گاز برداشت که پیامدهای مثبت آن از منظر اقتصادی و سیاسی قابل تامل خواهد بود.