غفلت خانواده ها در پدیده بدحجابی

اصولا افراط و تفریط در همه حوزه ها مذموم است ، همچنان که اسلام عزیز هم دین اعتدال و خیرالامور اوسطهاست.

کد خبر: ۱۳۱۶۷۷

بر این اساس ، در پدیده های اجتماعی هم باید حرکت در مسیر اعتدال ، نقطه عطف منحنی هستی اجتماعی است و قرار گرفتن در این مسیر، فضیلتی است که ضمن هویت بخشی در عین حال موجب می شود که ارتباطات و تقابل بین فردی و گروهی از تلطیف و موقعیت مطلوبی برخوردار شود.
پدیده بدحجابی یک معلول است و به نظر می رسد باید کمی عمیق تر به مساله نگاه کنیم. من معتقدم راه حل مشکل را باید از جنس مشکل انتخاب کرد، بنابراین یک مشکل اجتماعی باید راه حل اجتماعی داشته باشد.
هم اکنون بحث بدحجابی به عنوان یک ناهنجاری اجتماعی موجب تکدر خاطر همگان شده است ؛ چرا که نسل جوان و دختران و پسران نوجوان ما به جای این که خود را در عرصه های علمی آراسته کنند، به آراستگی های ظاهری بسنده کرده اند. به نظر می رسد ما در برخی لایه های اجتماعی غفلت هایی کرده ایم و به جای حرکتهای ریشه ای به دنبال راه حل های سهل الوصول بوده ایم.
باید خانواده ها در وهله اول و سپس جامعه به این پرسش پاسخ دهند که چرا نسل جوان و دختر و پسر ما برای این که مشخص کنند بزرگ شده اند، می پندارند باید آرایش کنند.
آیا نه به این دلیل است که ما در عرصه های مختلف اجازه نداده ایم آنها بزرگ شوند و نشان دهند بزرگ شده اند.
به نظر می رسد غفلت صورت گرفته در روند اجتماعی شدن بچه ها باعث شده آنها به صور آسیب شناختی ، بزرگ شدن خود را عرضه کنند، چون ما به آنها توجه نکرده ایم و برای آنها کمتر وقت گذاشته ایم .نمی خواهم بگویم همه دلیل بدحجابی ، بی توجهی والدین به نوجوانان است ، اما باید پرسید چرا خانه های ما اکنون به یک خوابگاه صرف تبدیل شده اند و پدر و مادرها و بچه ها فقط چند ساعت از شبانه روز را کنار هم سپری می کنند؛
والدین ما گمان می کنند تربیت آن است که هرگاه فرزندمان از ما پول خواست ، تقدیمش کنیم و بگوییم «هر قدر می خواهی بردار». یا «اگر گرسنه ای ، غذا در یخچال هست ، گرم کن و بخور»، در حالی که آنها نیازهای اساسی تری دارند. باید تبعات رفتارهای ناهنجار را به آنها فهماند و به آنان آموخت عرصه های دیگری برای جلب توجه وجود دارد.
مساله مهم دیگر مقطعی نگاه کردن به این پدیده است. همیشه اوایل فصل گرما به این معضل توجه می شود، همان گونه که با فرارسیدن فصل تابستان ، به فکر پر کردن اوقات فراغت جوانان می افتیم . بنابراین فراموش نکنیم انجام اقدام های مقطعی و غیرمداوم که در شرایط خاصی انجام گیرد و تداعی زیرساختی نداشته باشد، پشتوانه باور جوانان را هم به دنبال نخواهد داشت.
و نکته مهم دیگر، ضرورت تعامل میان نیروهای کنترل اجتماعی با جامعه شناسان ، روانشناسان ، مددکاران اجتماعی و...است که با خرد جمعی به مبارزه با معضلات و آسیبهای اجتماعی بروند.