مطرح شدن ضرورت ساماندهی مد و لباس نشان دهنده عدم موفقیت ما در تهیه الگوهای ملی و ترویج این الگوهاست ، ضمن این که یک طرح اگر متکی به محتوا و بنیادی اساسی نباشد، مقطعی و زودگذر و قابل تغییر خواهد بود.
مژگان عظیمی ، جامعه شناس ، با این توضیح به ایسنا می گوید: هر فرهنگی با استناد به پیشینه های خود و تقویت قالب های اصلی می تواند خود را با نیازهای روز تطبیق دهد، فرهنگ ما ظرفیت لازم را برای معرفی مدهای مطلوب لباس دارد، البته در صورتی که الگوهای ارائه شده بتواند مورد استفاده همگانی قرار بگیرد.
مجتبی رفعت ، پژوهشگر مسائل اجتماعی نیز می گوید: امروز باید از این منظر وارد شویم که ما نیاز داریم روی فرم و نحوه پوشش تاکید کنیم یا این که بحثهای محتوایی برای ما اهمیت بیشتری دارد؛
باید توجه داشت با رفع مشکلات محتوایی و اقناع مردم ، بحث چگونگی پوشش در مرحله بعدی قرار می گیرد.
وی ادامه می دهد: اگر جرائم و خلاف ها تعاریف مشخصی داشته باشد، نیروی انتظامی وظیفه دارد وارد عمل شود، اما به علت معین نبودن تشخیص بدحجابی و حدود آن ، نیروی انتظامی در برخورد با بدحجابی دچار مشکلاتی خواهد شد.
به هر تقدیر آنچه باید مورد توجه قرار گیرد، دلایل تاخیر در اجرای طرح ساماندهی مد و لباس است که یقینا بدحجابی از تبعات آن است. موضوعی که باید گفت با کوتاهی مسوولان مواجه شده است.