شهرداری پایتخت از سالهای پیش از انقلاب به درآمد عوارض ساخت و ساز و عوارض خدمات وابسته بوده است ، به گونه ای که نزدیک به 40درصد درآمد شهرداری را در آن سالها تامین کرده است ، همچنین در سالهای پس از انقلاب نیز به دلیل نبود طرحی جامع برای درآمد پایدار و الزام برای گسترش شهر افزایش عوارض ساخت و ساز، فروش تراکم و مازاد تراکم نیز به فهرست درآمدهای ناپایدار اضافه شد.
حمزه شکیب درخصوص افزایش عوارض می گوید: افزایش غیرمنطقی عوارض ، خود مشکلات و معضلات جانبی دارد و البته در سالهای گذشته حتی تا پیش از انقلاب نیز شیوه اخذ عوارض ، متناسب با ملک نبوده است.
وی می افزاید: فروش تراکم نیز یکی از راههای درآمد شهرداری پیش از شورای شهر دوم بود؛ هر چند این درآمد سهم درآمد حاصل از عوارض را از 40درصد به 3درصد از درآمد شهرداری کاهش داد، فروش تراکم و تراکم مازاد موجب فروش شهر و تبعات منفی آن شد.
شکیب با اشاره به این که نمی شود عوارض شهرداری را یکباره افزایش داد، خاطرنشان کرد: پیش از تشکیل شورای شهر دوم و زمانی که شورای شهر منحل شد و معاون وزیر کشور سرپرست شهرداری شد، اخذ عوارض پلکانی در دستور کار قرار داده شد و روالی منطقی به خود گرفت.
وی تصریح کرد: به عنوان مثال منطقی نیست یکباره عوارض 2هزار تومانی را به 30هزار تومان افزایش داد؛ چرا که افزایش ناگهانی تبعات بیشتری برای شهر و مردم به همراه دارد.
از سوی دیگر عضو شورای شهر به مکانیسم اخذ عوارض اشاره کرد و گفت: از آنجا که مکانیسم اخذ به گونه ای است که شهروندان جز در نقل و انتقال و شرایط خاص ، اجباری برای پرداخت عوارض ندارند، همیشه بخشی از درآمد شهرداری شرایط تعلیق دارد.
وی افزود: از طرف دیگر شرایط پرداخت عوارض به گونه ای است که مثلا شهروندی برای پرداخت عوارض چند هزار تومانی حاضر نیست در صفهای بانکی بماند، این مکانیسم پرداخت نیز باید اصلاح شود.
عضو شورای شهر ادامه داد: این مشکلات موجب می شود تا بخشی از بودجه شهرداری تحقق پیدا نکند و برای ارائه خدمات به شهروندان ، شهرداری با مشکل روبه رو شود و به همین دلیل اصلاح مکانیسم اخذ عوارض ساخت و ساز و همچنین ایجاد درآمدهای پایدار برای شهرداری در دستور کار شورای شهر دوم قرار گرفته است.
سهم مردم در ارائه خدمات شهری
عضو شورای شهر به سهم مردم برای تحقق بودجه شهرداری اشاره کرد و گفت: تهران با هیچکدام از شهرهای مشابه قابل مقایسه نیست و برای شهروندان پرداخت عوارض شهری نهادینه شده است.
وی می گوید: شهروندان همچنان که ماهانه هزینه ساختمان (شارژ) را پرداخت می کنند باید برای خدماتی که از سوی شهرداری ارائه می شود، عوارض پرداخت کنند و براساس واحد و ملکی که در اختیار دارند هزینه سالانه آن را پرداخت کنند.
شکیب افزود: ما تنها در ساختمان خود زندگی نمی کنیم ؛ بلکه از فضاها و امکانات دیگر شهر از جمله پیاده روها، خیابان ها، بوستان ها، وسایل حمل و نقل عمومی و... استفاده می کنیم و باید هزینه آن را پرداخت کنیم تا مدیریت شهری بتواند خدمات بیشتری متناسب با نیازهای شهر ارائه کند.
وی تاکید کرد: ایجاد درآمدهای پایدار از سوی مدیریت شهری و پرداخت به موقع عوارض می تواند شهر را از نگرانی ها و بحران های پیش رو نجات دهد؛ چراکه راهکارهایی همچون فروش تراکم یا اجازه ساخت و ساز در ارتفاع 1800و... راهکارهایی هستند که در درازمدت زیان های فراوانی را برای مردم به همراه خواهد داشت.