jamejamonline
فرهنگی دفاع مقدس کد خبر: ۱۲۸۰۷۰۸ ۲۵ مهر ۱۳۹۹  |  ۱۹:۰۸

ذوق خوبی در کارهای  تصویری داشت، او را در قسمت فنی-تصویری گذاشته بودم، مثلا از خطوط عراقیها عکس می گرفتیم و فیلم تهیه می کردیم، او مونتاژ می کرد.

نام و نام خانوادگی: غلامعلی مهران زاده (مسئول فنی اطلاعات قرارگاه قدس)

تاریخ تولد: ۱۳۴۲/۰۶/۲۰

محل تولد: دزفول

تاریخ شهادت:۱۳۶۵/۰۸/۰۱

به گزارش جام جم آنلاین و به نقل از سایت شهید عبد الحسین خبری ، در میان خانواده ما عشق و محبت اهل بیت بسیار زیاد است، همه بستگان و پدر و جد ما نام اهل بیت دارند، زمانی که خدا به من یک پسر داد نام تنها پسرم را غلامعلی گذاشتم، تا در راه علی و اولاد علی باشد، از همان نوجوانی با مساجد و جلسات قرآن انس داشت و هر وقت از جبهه می آمد به مسجـد می رفت و به مسجد محل خودمان هم اکتفا نمی کرد و می گفت: دوست دارم با مساجد بیشتری ارتباط داشته باشم و بتوانم کمکی بکنم.

(راوی: پدر شهید)

 

دانشگاه

 

علی رغم اینکه درسش خوب بود تا دیپلم بیشتر ادامه نداد چون جنگ شروع شده بود دانشگاه هم قبول شد اما نرفت. خاله اش آمد خانه ما و با مادرش چمدان غلامعلی را بستند تا راهی دانشگاه شود ولی او نپذیرفت و می گفت: تا جنگ است وظیفه ما جنگیدن است! بسیار هم مطالعه می کرد، از مطالعات مذهبی گرفته تا مطالعه درباره کار تخصصی در جبهه یعنی فیلم برداری و عکس برداری حرفه ای، کتابخانه اش پر از کتابهای مختلف بود.

(راوی: خانواده شهید)

 

حقوق سپاه

 

قبل از شروع جنگ وارد سپاه شد، زمانی که جنگ آغاز شد خودش را وقف جنگ کرده بود، اما از سپاه حقوق نمی گرفت، یا اگر می گرفت به دوستانش که نیازمند بودند می داد و از حقوقش استفاده چندانی نمی کرد.

(راوی: پدر شهید)

 

هنرمند

 

ذوق خوبی در کارهای  تصویری داشت، او را در قسمت فنی-تصویری گذاشته بودم، مثلا از خطوط عراقیها عکس می گرفتیم و فیلم تهیه می کردیم، او مونتاژ می کرد. حتی در منطقه ظهور و چاپ عکس رنگی داشتیم و عکسها را برای یگانها چاپ می کردیم. بعدها وقتی وسایل و تجهیزات پیچیده اداری وارد کردیم امکانات و تجهیزات ما بیشتر شد، او مسئول این کارها شد، کارهای خوبی هم انجام داد.

(راوی:سردار شهید  احمد سوداگر،جاده های سربی)

 

اجرتان با امام حسین (ع)

 

غلامعلی هر دو سه هفته یکبار برای دیدار خانواده به دزفول می آمد، هر بار که به خانه می رسید بعد از سلام و احوال پرسی می گفت : “جداً  اجرتان با امام حسین” حتی فرصت نمی داد تا به او خسته نباشید بگوییم و اینگونه با گفتن این جمله گویی تحمل رنج و سختی دوری او بر ما آسان تر می شد.

(راوی: همسر شهید)

 

والفجر مقدماتی

 

بعد از عملیات والفجر مقدماتی بود که در خواب دیدم در کنار رودخانه ای هستم و همه در حال شنا می باشند ناگهان آب غلامعلی را با خود برد. فریاد کمک سر می دادم که دیدم مرد بلند قامتی از میان آب پسرم را بیرون آورد و محکم با سر در مقابل من به زمین کوبید که من ناراحت شدم و گفتم: حالا که او را نجات دادی چرا او را با سر به  زمین کوبیدی؟ صبح خبر شهادت او به ما رسید ولی من بر اساس خوابی که دیده بودم می دانستم که او زنده است، پس از چند روز به ما اطلاع دادند که او در تهران در بیمارستان پارس بستری شده و از ناحیه سر به شدت مجروح شده بود بطوری تا چند روز قدرت تکلم و تحرک خود را از دست داده بود.

(راوی: مادر شهید)

 

شهید زنده

 

در چند روزی که در بیمارستان بستری بود چند بار برای تکمیل فرم و تشکیل پرونده جانبازی به ما مراجعه کردند اما غلامعلی زیر بار نمی رفت و علی رغم اینکه به سختی می توانست سخن بگوید به ما و آنها فهماند که اجازه تشکیل پرونده ندارید، حالش که بهتر شد دوباره راهی جبهه شد هم ما و هم دوستانش به او می گفتیم که تو شهید زنده ای  لازم نیست جبهه بیایی اما گوشش به این حرفها بدهکار نبود.

(راوی: خانواده شهید)

 

تو نمی توانی

 

یک بار ترکش به سرش خورده بود، قسمتی از جمجمه را نداشت تنها پسر خانواده هم بود، خیلی مراعات او را می کردیم پدرش هم سفارش می کرد که امید ماست. پدرش به او گفته بود جبهه نرو هر چه میخواهی برایت فراهم می کنم ولی دیگر جبهه نرو. در جواب گفته بود: آن چیزی را که من میخواهم، تو نداری و نمی توانی برایم فراهم کنی. مهران زاده کسی بود که خیلی سعی میکردیم او را حفظ کنیم، همه هم او را دوست داشتند.

 

(راوی: سردار شهيد حاج احمد سوداگر،جاده هاي سربي)

 

به سوی او

 

کلافه شده بودم که چطور او را دور از خط نگه دارم، تا قرار شد برای کاری به خرمشهر برویم و برگردیم، سه نفر جلو و بقیه عقب وانت نشستند. برای رفتن غلامعلی جلو نشست و برای برگشت هنگام غروب من جلو نشستم و به او گفتم بیا جلو، گفت:نوبت من است عقب بنشینم گفتم: بیا با تو کار دارم. تقریبا تمام مسیر خرمشهر تا پادگان حمید با هم صحبت کردیم ۷،۸ کیلومتر مانده به محل استقرارمان گفت: صبر کن من می روم عقب. گفتم:رسیدیم، نمی خواهد. گفت:نه اینطور درست نیست نوبت من است که عقب بنشینم، رفت و عقب نشست. رادیو را روشن کردم نزدیک اذان عربستان بود داشتم رادیو را گوش می کردم و سرم پایین بود، یکدفعه صدای مهیبی بلند شد، نگاه کردم، سقف ماشین پرتاب شده بود، راننده هم زخمی بود فرمان را از دستش گرفتم و گفتم: اگر میشنوی پایت را روی ترمز بگذار، آرام ماشین را کنار زدم، سریع به عقب رفتم تا ببینم حال مهران زاده چطور است، دیدم جای جراحت قبلی سرش به لبه ماشین خورده و کف ماشین افتاده، خودم هم بیحال شدم، بیش از ده ساعت بیهوش بود و در همان حالت به شهادت رسید.

(راوی: سردار شهيد حاج احمد سوداگر،جاده هاي سربي)

 

عکس فرزند

 

پس از تولد اولین فرزندمان پدرش عکس او را با قیچی بریده بود تا در کیف جیبی اش جا بگیرد  و مدت ها این عکس را همراه خود داشت تا اینکه اندکی قبل از شهادت عکس را از جیبش در آورده و در کمد منزل قرار داده، خیلی حساس نشدم که علت این کار او چیست؟ تا اینکه چند روز بعد خبر شهادتش را برای ما آوردند، و من متوجه شدم که علت این کار او چه بوده است.

(راوی: همسر شهید)

 

قسمتی از دستنوشته شهید مهران زاده:

زندگی در اسلام هدف دارد، این نیست که فقط خوردن و زندگی را گذراندن باشد بلکه این است که انسان به کمال برسد و بتواند مسئولیت خود را که همان خلیفه الله شدن در این دنیا و پیش خدا جا داشتن در آن دنیا را انجام دهد.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
پرچم افراشته بر جنازه‌ها

پرچم افراشته بر جنازه‌ها

آسمان، خاکستری است. زمین، یک دشت وسیع است پر از خانه‌های مخروبه و خرابه‌های سیمان و بتون و آجری که روزی دیوارهای خانه‌هایی بودند.

آنها که ستم را برنمی‌تابند...

آنها که ستم را برنمی‌تابند...

«مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا ا... عَلَیهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَی نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ ینْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلا» در میان مؤمنان، مردانی هستند که بر سر عهدی که با خدا بستند، صادقانه ایستادند. بعضی پیمان خود را به آخر بردند (و در راه او شربت شهادت نوشیدند) و بعضی دیگر در انتظارند و هرگز تغییر و تبدیلی در عهد و پیمان خود ندادند. (احزاب/23)

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

آشنایی با ضرب المثل ها

حکایتی از کلیله و دمنه

پیشخوان بیشتر