در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
|
تاریخچه پارچه های مقاوم به طور کلی تاکنون 4 راه برای توقف احتراق پیشنهاد شده است: - از میان بردن حرارت یا سرد کردن آن که به وسیله تکمیل مواد با محصولات جاذب حرارت که مانع از تمرکز حرارت در یک نقطه خاص می شوند، قابل دستیابی است. - افزایش دمای تجزیه ، مواد را ضد حرارت می کند. الیاف آرامید ، شیشه و الیاف شبه کربنی بطور مطلوبی پایدار و ضد حرارت هستند. - سومین راه توقف احتراق جلوگیری از تبخیر است. به این صورت که محصولات احتراق اجزای غیرفراری هستند که آنها را ذغال می نامیم. این قانون در مواد ضد آتش فعال در فاز جامد(Solid-phase-active) که بر پایه سولفور ، فسفر یا برم هستند ، استفاده می شود. این گونه مواد ضد آتش به اسیدهای سولفوریک ، فسفریک و بوریک که استرهای پایدار غیر فعالی با گروههای هیدروکسیل با بنیان های سلولزی تشکیل می دهند، تجزیه می شوند. - احتراق را می توان به واسطه جلوگیری از رسیدن اکسیژن به منطقه احتراق و جلوگیری از اکسیداسیون متوقف کرد. این قاعده در خاموش کننده های دی اکسید کربن و تترااکسید کربن و همچنین تکمیل های ضد آتشی که در فاز گازی عمل می کنند ، صادق است. مواد شیمیایی که برای تکمیل ضد آتش منسوجات استفاده می شوند ، به 3 دسته اصلی تقسیم می شوند که عبارتند از: ضدآتش های اولیه بر پایه سولفورها و هالوژن ها که غالبا با محصولات دیگر ترکیب می شوند ، ترکیبات فسفری معمولا در فاز جامد عمل می کنند و غالبا به همراه نیتروژن تاثیرات مکمل بر همدیگر می گذارند. محصولات هالوژنی (Halogenated products) مثل کلراید ، بروماید ، در فاز گازی عمل می کنند و در بسیاری از حالات ، به همراه همدیگر با اجزای آنتیمونی برای تاثیر مضاعف به کار می روند. ترکیباتی که به دسته سوم تعلق دارند مثل هیدرات آلومینا یا ترکیبات برم ، به عنوان کمک کننده عمل و واکنش های گرماگیر(Endothermic reaction) را فراهم می کنند |
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: