گوگل‌پلاس، پرهزینه‌ترین شکست گوگل

اورکات (Orkut)، گوگل ریدر (Reader) یا همان گودر، ویو (Wave) و باز (Buzz). همه این محصولات به دلایل فنی یا سیاست‌های رقابتی از بازار حذف یا به محصول دیگری تبدیل شده بودند. رشد عجیب و چشمگیر فیسبوک به عنوان یک شبکه اجتماعی باعث شد گوگل دوباره به فکر راه‌اندازی شبکه اجتماعی جدید بیفتد. پیش از این گوگل محصولات موفقی همچون موتور جست‌وجو، نقشه، ایمیل و از همه مهم‌تر سیستم عامل اندروید را عرضه کرده بود و به‌نظر می‌رسید فقط در بازار شبکه‌های اجتماعی موفق نبوده است. برای همین در سال ۲۰۱۱ گوگل‌پلاس، یکی از پرهزینه‌ترین محصولات گوگل با تیمی بیش از هزار نفر وارد بازار شد اما کمتر از یک دهه چراغ عمر این محصول خاموش شد و در سال ۲۰۱۹ ظاهرا به دلایل امنیتی به خاطره‌ها پیوست. البته نمی‌توان رفتن مدیر این پروژه ویک گاندورتا (Vic Gandotra) را بی‌تاثیر دانست، اما شکست گوگل‌پلاس دلایل دیگری هم داشت که در ادامه به بعضی از آنها اشاره شده است:
هدف‌گذاری اشتباه: چشم‌انداز یک محصول فرآیند رشد آن را شکل می‌دهد. هر چقدر این چشم‌انداز با دقت و ظرافت بیشتری انتخاب شود، شانس موفقیت بیشتری برای محصول فراهم می‌کند. هدف اصلی تولد گوگل‌پلاس رقابت با فیسبوک و انحصار در بازار شبکه‌های اجتماعی بود. شاید اگر گوگل‌پلاس چشم‌انداز وسیع‌تری را برای خود انتخاب می‌کرد، می‌توانست در این رقابت پیروز شود اما نگاه همیشگی به فیسبوک باعث شده بود پلاس روی ویژگی‌های مثبت خود تمرکز نکند و مبنای محصولش را بر ترس از رقبای قدرتمندی همچون فیسبوک و توییتر بگذارد. این‌که تیم محصول نداند دقیقا روی چه چیزی با چه هدفی کار می‌کند، رشد را از مسیر درست خود منحرف می‌کند. گوگل آنچنان درگیر هدف‌های کوتاه‌مدت و ارائه سریع محصول به بازار شده بود که چشم‌انداز دقیقی برای گوگل‌پلاس شکل نداد و همین مساله از دلایل شکست این محصول شد.
همه کاره و هیچ کاره: ارزش مشخصی در استفاده از گوگل‌پلاس وجود نداشت. گوگل‌پلاس خود را شبکه اجتماعی معرفی می‌کرد اما عملا ترکیبی از محصولات مختلف در قالب یک محصول بود. کما این‌که بعدا گوگل هنگ‌آوتس (Google Hangouts) و گوگل فوتو (Google Photos) از این محصول مشتق شدند. مشخص نبود این محصول دقیقا چه کاری انجام می‌دهد.
تجربه کاربری ضعیف: پیچیدگی زیاد گوگل‌پلاس باعث شده بود تجربه کاربری ضعیفی داشته باشد. استفاده از حلقه‌ها (Circles) برای انتخاب دوستان ابتدا به‌نظر هوشمندانه می‌آمد و می‌توانست بستر گروه‌های دوستی را فراهم کند، اما کاربران اقبال زیادی به آن نشان ندادند. تغییر تجربه پسندیدن (like) به مثبت (plus) باعث سردرگمی کاربران شده بود. آپلود شدن خودبه‌خود عکس‌های کاربر از رفتارهایی بود که کاربران عکس‌العمل شدیدی به آن نشان دادند. از طرف دیگر گوگل با این‌که اندروید را توسعه داده بود متوجه اهمیت نسخه موبایل گوگل‌پلاس نبود. همه این مسائل باعث شده بود کاربران نخواهند از پلاس استفاده کنند.
بازاریابی اشتباه: گوگل‌پلاس برای زیاد کردن سهم خود از بازار، اجبارهای عجیبی برای عضویت در این شبکه اجتماعی وضع کرد. برای نوشتن نظر در یوتیوب، کاربر مجبور بود در گوگل‌پلاس عضو شود. بسیاری از فعالیت‌های کاربر در سایر محصولات گوگل در این شبکه اجتماعی منتشر می‌شد. این عضوگیری تحت اجبار بعدا هزینه زیادی برای گوگل‌پلاس ایجاد کرد. کاربران به میل خود در این شبکه اجتماعی فعالیت نمی‌کردند و متوسط حضور آنها بسیار پایین بود. این مساله نشان می‌دهد شرکت بزرگی همچون گوگل با بیشترین حجم کاربران هم نمی‌تواند بدون توجه به نیاز مشتری و خواست او، محصولی را توسعه دهد و به موفقیت برساند.

نگین یشمی

دانش