زن و شوهر عجیب امریکایی

چانا و سیمون تاب زن و شوهر امریکایی مانند دو بچه لوس و بی ظرفیت چنان از یکدیگر نفرت دارند که بر سر هیچ چیز نمی توانند توافق کنند و حتی خانه شان را با کشیدن دیوار جدا کرده اند چون حاضر نیستند به نفع دیگری از آن چشم بپوشند یا با هم در آن زندگی کنند.

کد خبر: ۱۲۳۴۶۸

به گزارش رسانه های امریکایی ، هیچ از آنان نمی خواهد خانه محبوبش را در بروکلین رها کند و به این دلیل در یکی از عجیب ترین موارد طلاق در امریکا چند هفته پیش به دستور قاضی خانه خود را با کشیدن دیوار جدا کردند.
پرونده این طلاق نزدیک دو سال در دادگاه ها مطرح بوده است. چانا می گوید سیمون که بیش از 20 سال شوهرش بوده مخفیانه به مکالمات تلفنی او گوش می داده است. سیمون می گوید همسرش کفش های بسیار زیادی دارد!
در چنین مواردی معمولا وقتی یکی از طرفین از چیزی خوشش می آید دیگری ظاهرا باید از آن متنفر باشد. در این مورد نه این که آنان خانه دیگری نداشته باشد بلکه به علت لجبازی کله شقی تنفر از یکدیگر و علاقه به این خانه حاضر به گذشت نیستند. خانه آنان در محله بور و پارک بروکلین قرار دارد که بیشتر ساکنان آن یهودی افراطی هستند.
سیمون 57 ساله خواستار کشیدن دیوار شد گفت: این خانه من است. از نظر احساسی دراین سن من می خواهم در خانه ام باشم. او همسرش را یک تیغ زن حرفه ای می داند. چانا 57 ساله که ادعا می کند شوهرش همیشه از او سوءاستفاده کرده می گویداگر حق او برای ماندن در این خانه بیشتر از شوهرش نباشد قطعا کمتر نیست. من به خانه و پول برای زندگی احتیاج دارم. من برای او مثل اسب مثل یک برده کار کردم. خیلی زیاد. در نیویورک غیرعادی نیست که زوج ها بر سر یک خانه دعوا کنند یا در جریان طلاق از آنجا بیرون بروند. قاضی ها گاهی از طرفین می خواهند محدودیت هایی قائل شوند مثلا یکی از طرفین در ساعات خاصی از روز به خانه دسترسی داشته باشد.
باری برکمن وکیل طلاق در نیویورک می گوید اما کشیدن دیوار راست راستی؛ این یک مورد تازه است. این خانه آجری سه طبقه است و 923 هزار دلار قیمت دارد. زن طبقه بالا را که اتاق خواب ها در آنجاست و آشپزخانه را در طبقه دوم و شوهر اتاق نشیمن را در طبقه اول و اتاق غذاخوری را در طبقه دوم برداشته است. برای این که این آدم بزرگ های خیلی کوچولو در طبقه دوم به هم برنخورند در بین اتاق نشیمن و آشپزخانه را از دو طرف بسته اند.
یکی از فرزندان آنان با پدر و سه تای دیگر با مادرشان زندگی می کنند. چانا می گوید مدت دو دهه مثل یک برده به سیمون خدمت کردم و با بدرفتاری های فیزیکی و روحی او که در طول سال ها بدترشد ساختم. او می گوید مجبور بود سیفون توالت شوهرش را بکشد و جوراب و کفش او را پایش کند با این حال از اواسط سال 2005 به قدری خشن تر شد که ناچار تقاضای طلاق کردم.
سیمون می گوید هرگز حتی دست روی چانا بلند نکرده و امکانات یک زندگی اشرافی را برای او مهیا کرد. اما شرکتش در اواخر دهه 1990 ورشکست شد و سکته قلبی دوم او در سال 2005 مشکلات مالی آنان را بدتر کرد. او می گوید زنش می خواهد با طلاق باقی پول او را از چنگش درآورد. چانا می گوید چیز زیادی از شوهرش نمی خواهد: نفقه مخارج نگهداری بچه ها و سهمی عادلانه از دارایی مشترک. در اوت 2005 قاضی حکم کرد سیمون که چانا او را از خانه شان در بروکلین بیرون کرده بود می تواند پس از کشیدن دیوار به خانه شان برگردد. چانا تقاضای تجدید نظر کرد. دادگاه تجدید نظر با شناسایی ساخت دیوار به عنوان مفهومی تازه با آن موافقت کرد. دیوار در دسامبر ساخته شد و سیمون به قسمت خودش برگشت.
در یک مرحله در جریان شکایت گفته شد که چانا 300 جفت کفش در طرف سیمون دارد. چانا ادعا می کند این دروغ ساخته و پرداخته سیمون است تا او را مانند ایملدا مارکوس (همسر رییس جمهور اسبق فیلیپین) بد نام کند چون من علاقه ای به داشتن کفش ندارم.
سیمون می گوید شاید 299 جفت بود چون من آنها را نشمردم.