یادداشت:
لزوم بهرهوری از محصولات ارزنده تمام رسانهها
معمولا افرادی مثل من که سنشان بالا میرود یا برنامههای ورزشی تلویزیون را نگاه میکنند یا اخبار میبینند و من هم چنین میکنم. البته بعضی از سریالهای تلویزیون را هم میبینم ولی فکر میکنم تلویزیون برای تبدیل شدن به رسانهای مرجع باید بیش از اینها کار کند.
با وجود اقیانوس اینترنت و دریای شبکههای ماهوارهای، مخاطبان ایرانی هنوز هم از سریالهای خوب وطنی استقبال میکنند و بر این اساس بسیار واجب است که تلویزیون سریالهای خوب بسازد و البته از محصولات نمایشی دیگر رسانهها هم بهره ببرد.
داروی درمان تلویزیون این است که مانند گذشته در کنار تولید سریالهای جذاب و دیدنی فیلمهای سینمایی ارزشمند یا حتی نسخههای تلویزیونی نمایشهای فاخر را روی آنتن بفرستد. البته لازم هم نیست برای روی آنتن فرستادن این محصولات هزینه زیادی شود و تلویزیون میتواند با کمکهای تبلیغاتی به آثار هنگام اکرانشان با کمترین هزینه پخش تلویزیونی آنها را دریافت کند.
لازم نیست که چرخ را از نو اختراع کنیم و فقط کافیست که از تجربیات گذشتهمان درس بگیریم. تلویزیون در 40 سال بعد از انقلاب اسلامی هر زمان که به تبادل محصول با رسانههای دیگر پرداخت و هر زمان که درها را باز کرد برای استفاده از هنرمندان دیگر رشتهها بلافاصله صعود کرد.
یادمان نمیرود زمانی نه چندان دور در همین تلویزیون تلهتئاترهایی روی آنتن میرفت با ایفای نقش چهرههای سرشناس تئاتر. برخی از این تلهتئاترها آنقدر کیفیت داشتند که حتی نسخههای وی.اچ.اس آنها دست به دست میچرخید.
جالب اینجاست که حالا فیلمهای سینمایی بعد از اکران در سینماها از شبکههای ماهوارهای پخش میشود ولی بسیاری از آنها متاسفانه از تلویزیون خودمان پخش نمیگردد. چرا؟؟ درست است که برخی آثار سینمایی بنا به ملاحظات نمیتوانند روی آنتن روند ولی درباره سایر آثار که ملاحظاتی وجود ندارد و خیلی راحت میتوان آنها را پخش کرد.
تلویزیون به مانند قبل سعه صدرش را بالا ببرد و از تمام هنرمندان و آثار هنری تولیدشده در داخل برای رونق دادن به شبکههایش استفاده کند. همان طور که کلی محصول اروپایی و آمریکایی و هندی را دوبله و در شبکههای مختلف پخش میکنند چه ایرادی دارد بلحظه و در زمان مناسب رایت آثار سینمایی داخلی را هم دریافت کرده و روی آنتن بفرستند؟ این کاری است که درباره نمایشهای باارزش هم قابلیت پیاده شدن دارد.
مهرداد فلاحتگر
بازیگر
