یک ورزشگاه به احترامش بلند میشد و هر تصمیمی میگرفت، با حمایت صددرصدی هواداران روبهرو میشد. حتی زمانی که رندانه و ناجوانمردانه رودرروی سرمربی تیم ملی ایران ایستاد، همه هواداران پرسپولیس در کنار او بودند و رودرروی کیروش. هواداران پرسپولیس آنقدر دوستش داشتند که ذرهای به صحت تصمیمهای او شک نمیکردند. برای انسان بیوفایی مانند برانکو لازم بود روزهای جده را تجربه کند تا دیگر جواب محبت را با بیوفایی ندهد. شب تلخ بازی با الوحده لازم بود تا او قدر هواداران پرسپولیس را بداند. او در هیچ یک از 26 شکستی که با پرسپولیس آورد، مورد بیمهری هواداران و باشگاه قرار نگرفت، اما یک شکست در لیگ عربستان کافی بود تا با برخوردی چکشی و غیرمحترمانه از الاهلی اخراج شود.
مرد کروات در الاهلی هر چه خواست خرید، اما بازیکنان الاهلی برای او بازیکنان باغیرت ایرانی نشدند که در روزهای بسته بودن پنجره نقل و انتقالات، حتی با مصدومیت هم بازی میکردند و نتایج دلخواه را به دست میآوردند. این فرجام تلخ، ثمره تفکر نادرست برانکو بود. او بعد از 88 روز متلاطم که بهدلیل شکست از الهلال و حذف از لیگ قهرمانان، ناآرامتر شده بود، با بطریهای اهدایی هواداران از باشگاه اخراج شد تا شاید از این به بعد با افرادی که به او محبت میکنند، کمی محترمانهتر برخورد کند.
علی جوادی
دبیر ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم