تابستان خسته‌کننده هالیوود

به نوشته نشریه هالیوود ریپورتر، با مقایسه وضعیت فروش فیلم‌های تابستان امسال با تابستان‌های چند دهه گذشته، می‌توان به وخیم بودن اوضاع پی برد. در هالیوود همه چیز با وضعیت فروش یا شکست فیلم‌های سینمایی در گیشه تعیین می‌شود. لس آنجلس اعتبار زیادی به هالیوود و هالیوودنشینان می‌دهد و به نوع کار و عملکرد آنان می‌بالد. اما نگاهی سطحی به آمار فروش فیلم‌های سینمایی در دو ماه اخیر، حکایت از آن می‌کند که یک جای کار به قول معروف می‌لنگد! با آن که پرده سینماها انباشته از فیلم‌هایی است که از یک سو قسمت‌های جدیدی از فیلم‌های موفق قدیمی‌تر هستند و از سوی دیگر بازسازی محصولات موفق قدیمی به حساب می‌آیند، اما تماشاگران به آنها روی خوش نشان نداده‌اند.
ماشین پولساز یا پول برباد ده؟
ماشین پولسازی هالیوود چگونه دارد عمل می‌کند؟ زمانی که بسیاری از فیلم‌های سینمایی خودشان را آماده نمایش عمومی می‌کردند، بازاریاب‌های شرکت‌های فیلمسازی از غوغای آنها در جدول گیشه نمایش صحبت می‌کردند. اما در عمل، هیچ خبری از غوغای مورد ادعا نبود. اکران عمومی محصولاتی چون جان ویک 3، علاءالدین، گودزیلا: پادشاه هیولاها، دارک فونیکس، زندگی مخفی حیوانات خانگی، مردان سیاهپوش: بین‌المللی، شفت، آنابل به خانه برمی‌گردد، بازی بچه و اسپایدرمن: دور از خانه یا فروش پایین داشته یا با شکست سخت تجاری همراه بوده است. این فیلم‌ها در فاصله ماه‌های می تا اواسط ماه جولای راهی پرده سینماها شدند. منتقدان سینمایی در‌این‌باره صحبت می‌کنند که نگاه تماشاگران به جاهای دیگری است و آنها حاضر نیستند به تماشای دنباله‌ها یا نسخه‌های بازسازی شده فیلم‌های موفق قدیمی بنشینند. آنها به دنبال هوای تازه هستند و حرف و نگاه تازه‌ای را می‌خواهند. به باور تماشاگران، محصولاتی که شرکت‌های بزرگ فیلمسازی ارائه می‌کنند، لقمه‌های جویده شده قدیمی است که دوباره (و این بار) در شکلی به ظاهر تازه به آنها داده می‌شود. آنها نمی‌خواهند غذای خورده‌شده قبلی را دوباره بخورند و برای آن پول هم بپردازند! تماشاگران سینما از صداقت نداشتن شرکت‌های فیلمسازی گله‌ دارند هستند و آنها را به دورویی و تقلب متهم می‌کنند. نتیجه کار هم، استقبال نکردن از تولیدات جدید آنهاست.
داستان و حال‌و هوای تازه
حرف مشترک تماشاگران این است که فیلم‌ها باید داستان و حال و هوای تازه و متفاوتی نسبت به فیلم‌های قدیمی‌تر داشته باشند. این یک بحث جدی است که مدیران شرکت‌های بزرگ فیلمسازی باید به آن توجه کنند. بسیاری از فیلم‌هایی که طی دو ماه اخیر روی پرده سینماها رفته‌، هیچ حرف تازه‌ای در دل خود نداشته و به تکرار همان چیزهایی پرداخته‌اند که در فیلم‌های قبلی بیان کرده‌اند. طبیعی است تماشاچی سینما حاضر نیست هشت دلار برای دیدن چیزی خرج کند که پیش از این، دیده و تجربه کرده است.
تعجب تحلیلگران سینمایی
پل درگارابدیان، تحلیلگر سرشناس اقتصادی سینما در این‌باره می‌گوید: «تعجب می‌کنم مدیران شرکت‌های فیلمسازی متوجه اعتراض تماشاگران نشده‌اند. اعتراض که همیشه با تظاهرات و راهپیمایی و تجمع همراه نیست. همین استقبال نکردن از فیلم‌ها و فروش پایین‌شان در جدول گیشه نمایش، بهترین همه‌پرسی و نظرخواهی از تماشاگران است. وقتی فیلم‌ها فروش نمی‌کنند و با موفقیت مالی همراه نیستند، ما به چه نتیجه‌ای باید برسیم؟ جواب بسیار ساده است! نمایش عمومی بسیاری از فیلم‌ها، حتی نتوانسته رقم تولیدشان را جواب دهد و پر کند. این یعنی شرکت‌های فیلمسازی باید در شیوه کارشان تجدیدنظر جدی کنند. اگر چنین اتفاقی رخ ندهد، وضعیت از این هم که هست بدتر خواهد شد و سالن‌های نمایش همچنان خالی از تماشاچی خواهد ماند.»
تحلیلگران اقتصادی سینمایی به این نکته مهم و جالب اشاره می‌کنند که بالا بودن احتمالی رقم فروش فیلم‌ها نباید کسی را گول بزند و این حس را ایجاد کند که فیلم‌ها با فروش بالایی روبه‌رو بوده‌اند. زمانی که رقم بالای هزینه‌های تولید این فیلم‌ها در نظر گرفته شود، خیلی ساده مشخص می‌شود این فروش‌های به ظاهر بالا و خوب، سودی برای تولید‌کنندگانشان به همراه نداشته است!

کیکاووس زیاری

سینمای جهان