قنبرزاده: با رکورد من یک سطل ماست هم نمی‌دهند!

اما اینجا رکوردها هیچ اهمیتی ندارند و ورزشکاری که دنبال کارش نباشد، آشنا نداشته باشد یا حتی لابی‌کردن را یاد نگرفته باشد، نمی‌تواند گلیم خودش را از آب بیرون بکشد؛ صحبت از کیوان قنبرزاده است؛‌ ورزشکار پرش ارتفاع و رکورددار این رشته که گلایه‌های زیادی دارد. خواندن مصاحبه او خالی از لطف نیست، شاید گوشی پیدا شد حرف‌هایش را شنید و شاید کسی پیدا شد که به درددل‌هایش گوش کرد.
حسابی از بی‌برنامگی فدراسیون شاکی هستی.
واقعا، هیچ برنامه‌ای ندارند. شما فکر کن سال دیگر همین زمان المپیک است اما من در خانه هستم! خنده‌دار نیست؟
یعنی چه در خانه هستی؟
اوضاع به هم ریخته. اصلا خبری از فدراسیون نیست. انگار نه انگار که ما ورزشکار هستیم. با این حال کسی عین خیالش هم نیست. متاسفانه اینجا لگد به بخت خودمان می‌زنیم و استعدادهایمان را پرپر می‌کنیم.
الان ما شانسی داریم برای المپیک یا مسابقات دیگر؟
فعلا که نه اردویی داریم نه چیزی. شما از المپیک حرف می‌زنید؟ کجای دنیا ورزشکار دارای رکوردش را پس می‌زنند؟ فدراسیون هم که انگار نه انگار. البته من نمی‌دانم چرا دارم بی‌جهت گلایه می‌کنم؛ مگر اینجا کسی رسیدگی هم می‌کند؟
الان وضعیت لیگ چطور است؟ اصلا لیگی داریم؟
این هم خنده‌دار است. من مثلا رکورددار پرش ارتفاع هستم. خب این رکورد به چه درد من می‌خورد؟ با آن یک سطل ماست می‌دهند؟ قرارداد من سال قبل 12 میلیون تومان بود، یعنی ماهی یک میلیون! اگر نمی‌توانند فدراسیون را اداره کنند خب بگویند و خلاص.
ما هم می‌رویم دنبال زندگی‌مان. روسیه با این‌که ده پرنده دو متر و ۳۰ سانتی‌متری دارد برای پرنده دو متر و ۲۳ سانتیمتری هم احترام قائل است، اما اینجا با ما کاری می‌کنند که برویم. من ایران را، کشورم را و مملکتم را دوست دارم. کمی هم به داد ما برسید.