منوریل ، همچنان روی ریل یکسونگری

با شکل گیری دولت نهم و البته با گذشت یک سال از ارائه خدمات این دولت به مردم ، زمانی که اعطای وام کمک هزینه دولتی برای تکمیل متروی تهران به تعویق افتاده بود، این دولت 150میلیارد تومان برای تکمیل پروژه منوریل تهران در نظر گرفت.
هرچند مخالفان ازجمله شریعتمداری ، عضو شورای شهر تهران اختصاص بودجه 150میلیارد تومانی را دخالت در مدیریت شهری می دانند، اما امیر واعظی آشتیانی ، عضو شورای شهر و نماینده رئیس جمهور در تبصره 13این اتفاق را فرصتی برای مدیریت شهری می داند و می افزاید: ما باید از این فرصتها استفاده کنیم ، چرا که دولت برای حل مشکلات شهری پابه میدان گذاشته و باید از این موضوع استقبال کرد.
امیر واعظی آشتیانی که جزو موافقان سرسخت این پروژه از اولین روزها بوده است ، می گوید: اگر به پروژه منوریل تخصصی نگاه کنیم ، باید بگوییم ترن هوایی یک روش مکمل است و در کنار اتوبوس ، تاکسی و مترو می تواند چرخه حمل ونقل عمومی را کامل کند.
وی می افزاید: ترن هوایی هم به اندازه سایر وسایل حمل ونقل عمومی موثر است و کسی در دولت بر آن نیست تا هزینه های مترو را کم کرده و منوریل را تقویت کند.
وی با اشاره به این که برای حل مشکل ترافیک برنامه های کوتاه مدت ، میان مدت و بلندمدت وجود دارد، می گوید: خرید اتوبوس و تاکسی جزو برنامه های کوتاه مدت است و مترو یک برنامه درازمدت. منوریل می تواند یک پروژه میان مدت باشد؛ چرا که هزینه و زمان آن کمتر از مترو و حجم جابه جایی مسافر آن بیش از تاکسی و اتوبوس است.
وی با اشاره به این که مترو در چشم انداز 20سال جایگاه خودش را دارد، می گوید: در حال حاضر مترو 5درصد جابه جایی شهر، اتوبوس 20درصد و تاکسی 21درصد جابه جایی را به عهده دارد و ترن هوایی هم می تواند در این چرخه 10درصد سفرها را به خود اختصاص داده و حجم جابه جایی عمومی شهری را افزایش دهد.
وی به مساله زلزله تهران اشاره می کند و می گوید: منوریل در زلزله کمتر آسیب می بیند. آشتیانی با اشاره به تجربه موفق ترن هوایی در مالزی می گوید: در این کشور، منوریل 12تا 15درصد حمل ونقل عمومی را به عهده دارد. چرا باید با این تجربه موفق مخالفت شود؛
وی با اشاره به این که این طرح به دلیل کارشکنی در دولت پیش تعطیل شده است ، می گوید: فشارها آنقدر بالا بود که پیمانکار خسته شد و کار را واگذار کرد. آشتیانی تاکید می کند: در حال حاضر، دولت سرمایه گذار خارجی را نیز برای راه اندازی منوریل به کار گرفته است.

مخالفان و پروژه منوریل

محسن هاشمی ، مدیرعامل شرکت متروی تهران ، منوریل را اولویت چهارم سیستم حمل ونقل عمومی می داند و می گوید: پس از اتوبوس ، تراموا و قطارهای شهری به منوریل می رسیم که وسیله نقلیه لوکس و گرانقیمتی محسوب می شود و اگر شهری منابع مالی کافی داشته باشد، می تواند از این سیستم لوکس استفاده کند. بعضی دیگر از اعضای شورای شهر نیز اختصاص بودجه کلان به منوریل را غیرمنطقی می دانند که از آن جمله ، منظر خیر حبیب اللهی عضو شورای شهر است.
وی می گوید: قرارداد قبلی منوریل مشکلات بسیاری داشت و در بررسی های کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران مشخص شد که قیمتها در این قرارداد به درستی محاسبه نشده است ، ضمن این که وقتی بودجه مصوب مترو پرداخت نمی شود و اختصاص بودجه کلان به منوریل غیرمنطقی است.
حسن بیادی ، نایب رئیس شورای شهر معتقد است ، شهرداری هیچ کدام از کارهای کارشناسی به شورا را از اول ارائه نکرده و پروژه منوریل به دلیل ناخالصی ها متوقف شده است.
هرچند موافقان پروژه که همراه با دولت هستند معتقدند سطح و زیرزمین پایتخت اشباع شده و برای حمل ونقل عمومی باید به ارتفاع فکر کرد و نباید از مخدوش شدن فضا نیز ترسید؛ چرا که پلهای هوایی هم چهره ارتفاع را مخدوش کرده اند، اما مخالفان حضور دولت تحمیل اجرای پروژه را تداخل در کار مدیریت شهری می دانند و می گویند: باید برای حل بحران منوریل که قرار است بحران ترافیک تهران را حل کند، راهکاری پیدا شود.
نکته ای که باید بر آن صحه گذاشت ، ضرورت انجام کار کارشناسی این پروژه است و هرگونه تکروی از سوی موافقان آن اقدامی شایسته نیست ؛ از آن جمله آن که به رغم مخالفت های شورای شهر، مردم شاهد پخش آگهی و تبلیغ منوریل از سوی دولت در سیما بدون هماهنگی با مدیریت شهری هستند. به بار نشستن طرحهایی برای کاهش ترافیک شهری بدون تعامل و همکاری ره به جایی نخواهد برد.