jamejamnashriyat
نشریات روزنامه جام جم کد خبر: ۱۲۱۰۲۹۸ ۱۸ خرداد ۱۳۹۸  |  ۰۰:۰۱

گزارش جام‌جم از حضور جدید شهاب حسینی در یک فیلم اولی

تلخ مثل نبات!

به طور طبیعی انتخاب بعضی افراد جامعه برای گذراندن اوقات فراغتشان رفتن به سینما و فیلم دیدن است، اما این‌که چه فیلمی را انتخاب کنند سوالی است که در ذهن هر کسی که قصد رفتن به سینما را دارد به‌وجود می‌آید. پگاه ارضی، کارگردان جوان در نخستین ساخته بلند سینمایی خود، این روزها با فیلم «نبات» بر پرده سینماها حضور دارد؛ اثری در ژانر اجتماعی که علاقه‌مندان بسیاری در سینمای ایران دارد. در نبات بعد از سال‌ها دوباره شهاب حسینی را بر پرده سینما می‌بینیم، اما آیا نبات می‌تواند بازگشت شکوهمندانه‌ای برای این بازیگر بعد از دریافت جوایز جهانی‌اش باشد؟ در جواب این سوال شاید بتوان گفت بله، چون برگ برنده فیلم دقیقا شهاب حسینی است که قابلیت جذب مخاطب به سینما را دارد و می‌تواند با بازی تحسین‌برانگیز خود (به‌‌رغم حفره‌های فیلمنامه در خلق شخصیت و دیالوگ‌ها و...) فیلم را یک تنه جلو ببرد. فیلم داستان پدر و دختری به اسم سعید و نبات را روایت می‌کند که با یکدیگر زندگی می‌کنند. مادر نبات زمانی که او یک سال بیشتر نداشته در آتش‌سوزی مرده و پدر و دختر تقریبا هر جمعه سری به مزار او می‌زنند. نبات تقریبا چیزی از مادرش نمی‌داند و پدرش طی این ده یازده سال زندگی، هم نقش مادر را برای او ایفا کرده، هم نقش پدر را. نبات علاقه وافری به مجسمه‌سازی دارد و در یک کلاس سفالگری نیز ثبت‌نام کرده؛ کلاسی که در آن با زنی به نام رویا آشنا می‌شود. رابطه عمیقی بین رویا و نبات آغاز می‌شود و رویا مانند مادر نداشته نبات، او را دوست دارد اما به نظر می‌رسد سعید از حضور رویا در کنار نبات واهمه دارد و هیچ علاقه‌ای به ادامه یافتن رابطه دخترش با این زن ندارد. از دیگر بازیگران این فیلم سینمایی نازنین فراهانی و ستایش محمودی هستند. جام‌جم در گزارش پیش رو نظر افشین علیار، منتقد سینما را درباره این فیلم جویا شده که در ادامه می‌خوانید.

فیلمی دغدغه‌مند
افشین علیار، منتقد و نویسنده سینمای ایران با ابراز رضایت از تماشای فیلم نبات به جام‌جم می‌گوید: نبات فیلمی است که برای مخاطب سینما ساخته شده و اثری است ملودرام که با استانداردهای ساختاری شکل گرفته.
این فیلم به دلیل ظرفیت موضوعی به‌درستی قصه‌گویی می‌کند و هدف فیلمساز با فیلمش کاملا مشخص است. پگاه ارضی به هیچ وجه وارد حاشیه‌های فرمیک فیلمسازی نشده و با قصه و روایتی منسجم همراه با قالب مناسب در شرایط بسیار ساده توانسته فیلم اولش را بسازد.
بی‌شک ارضی در ساخت فیلم اولش دغدغه‌هایی داشته، اما چه خوب که این دغدغه به پزروشنفکری و فرم خاصی تبدیل نشده. حتی نبات می‌توانست یک اثر فمینیستی باشد، اما نیست چرا که هدف یا دغدغه فیلمساز در محتوای اثر مصرف شده است. به همین دلیل مخاطب می‌تواند با سه‌شخصیت اصلی فیلم کنار بیاید، زیرا این سه‌شخصیت در دسترس مخاطب در جامعه قرار دارند.
او افزود: در نبات چیز تازه‌ای خلق و کشف نمی‌شود، همه عناصر داستانی در راستای مشخصی قرار گرفته‌اند و هسته مرکزی فیلم گرچه نبات است، اما رابطه سعید و سایه هم در ایجاد قصه مهم به نظر می‌رسد. اساسا فیلمساز هیچ دخالتی در چگونگی واکنش نشان دادن شخصیت‌هایش ندارد و هر کدام از این سه شخصیت وظیفه جلو بردن فیلم را دارند. نبات سه محوریت اصلی دارد و شناسه آن از رابطه‌ای نافرجام سعید و سایه شروع می‌شود، اما ارضی در نشان دادن رابطه پدر فرزندی به‌درستی پیش رفته است که البته این امکان وجود داشت تا رابطه بیشتری از سعید و نبات ببینیم، اما فیلمساز برای رسیدن به هدفش قصد داشته خرده‌روایت‌های دست و پا گیر را وارد جریان قصه نکند. به همین دلیل ساختار فیلم نبات در جهت قصه‌پردازی جلو رفته است.
این منتقد خاطرنشان کرد: ما هیچ نکته اضافی در فیلم نمی‌بینیم، حتی به کار و حرفه سعید هم اشاره‌ای ظریف می‌شود که فیلمساز می‌توانست بیشتر آن را نشان بدهد یا این‌که معلوم نمی‌شود آن رسید کافه‌ای که در جیب سعید توسط نبات پیدا می‌شود چه کارکردی برای فیلم دارد، از سوی دیگر ارتباط سایه با نبات در کارگاه سفالگری یکباره دیده می‌شود که این می‌توانست با یک دیالوگ به مخاطب آگاهی بدهد که سایه چگونه به آن کارگاه سفالگری رفته و چگونه به نبات نزدیک شده است.
وارد جریانات بالیوودی نمی‌شود
علیار توضیح داد: ارضی به عنوان فیلمساز زن به هیچ وجه پشت دو شخصیت زن فیلمش نمی‌ایستد. بلکه در مقاطع زمانی این حق را به سعید می‌دهد که چرا نمی‌خواهد سایه به نبات نزدیک شود، اما باز هم ارضی در نشان دادن رابطه سعید و سایه کم می‌گذارد و همچنین به طور واضح مشخص نمی‌شود چرا سایه به ایتالیا رفته است که در چند سکانس دو نفره سعید و رویا این امکان وجود داشت که این مساله مشخص شود، اما در یک سکانس سایه دلیل مهاجرتش را دوست نداشتن سعید عنوان و در سکانس بعد آن را نفی می‌کند!
شاید بهتر می‌بود بیماری آلزایمر سایه مطرح نمی‌شد این علت باعث شده که سایه بعد از ده سال به فکر مادر بودنش بیفتد که از احساسات مادرانه‌اش کاسته است، از سوی دیگر سعید بعد از دانستن بیماری سایه آرام‌تر می‌شود و حتی سراغ حلقه‌اش می‌رود و گریه می‌کند.
چه خوب که فیلم وارد جریانات بالیوودی نمی‌شود، این‌که نبات و سایه برخورد احساسی مادر و فرزندی ندارند به فیلم کمک بزرگی کرده است و نبات از آن طرح که سعید کشیده است می‌فهمد مادرش رویا (سایه) بوده است.
این‌که فیلمساز، طلبکار شدن نبات نسبت به دروغ‌های سعید (مرگ مادرش) را نشان نمی‌دهد از ویژگی‌های مهم فیلم به حساب می‌آید و اضافه کنید که پایان‌بندی فیلم به هیچ وجه پایان خوش نیست.
او در پایان تاکید کرد: اساسا این پایان نشان‌دهنده یک رابطه یا عشق نافرجام است که امیدواری به ایجاد رابطه را گوشزد می‌کند. نبات برای پگاه ارضی به عنوان اولین فیلم سینمایی‌اش اثر مهمی محسوب می‌شود؛ حداقل در این اوضاع نابسامان محتوایی نبات فیلمی است که براساس محتوا و نگرش ساخته شده است.

باران حیدری
گروه سینما

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
پرچم افراشته بر جنازه‌ها

پرچم افراشته بر جنازه‌ها

آسمان، خاکستری است. زمین، یک دشت وسیع است پر از خانه‌های مخروبه و خرابه‌های سیمان و بتون و آجری که روزی دیوارهای خانه‌هایی بودند.

مراکز درمانی در ICU

مراکز درمانی در ICU

در سراسر دنیا استانداردهای ایمنی مشخصی برای مراکز تجمعی گوناگون تعریف شده و در کشور ما نیز قانون معینی درباره لزوم رعایت استانداردهای ایمنی در تمام ساختمان‌هایی که بیش از 25 نفر از آن بهره‌برداری می‌کنند تصویب شده‌است که براساس این قانون همه این ساختمان‌ها ملزم به رعایت استانداردهای بین‌المللی ICS هستند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر