پیوند ایران و افغانستان ناگسستنی است

بعد از اکران موفقی که فیلم شکستن همزمان بیست استخوان در جشنواره جهانی فیلم فجر داشت، ظاهــــــــرا قــــــــرار است بـــــــــه زودی آن را اکــــــران عمومی کنید؟
ما در آخرین خبر اعلام کردیم که دنبال اکران عمومی فیلم هستیم و به شورای صنفی نمایش و شورای‌عالی درخواست نمایش آن را دادیم تا درخواست‌های ما به ثمر برسد قطعا دو‌سه هفته‌ای باید صبر کنیم که جلسه‌های دوستان تشکیل شود و ببینیم بالاخره کی به ما مجوز می‌دهند. برای ما مهم است که فیلم را در تابستان اکران کنیم، اما این تصمیم منوط به دریافت مجوز آن است.
در افغانستان هم اکران عمومی آن را دارید؟
از آنجا که این فیلم محصول مشترک ایران و افغانستان است، هدفمان این است که آن را همزمان در هر دو کشور به اکران عمومی برسانیم. این اکران همزمان نقطه اشتراک جذابی است و کمک بسیاری به روابط بین فرهنگی دو کشور می‌کند.
فیلم‌های قبلی شما چند مترمکعب عشق و رفتن که هر دو محصول مشترک ایران و افغانستان هستند در سینماهای افغانستان با چه استقبالی مواجه شدند؟
چند مترمکعب عشق به عنوان نماینده سینمای افغانستان در اسکار باید در آنجا اکران می‌شد و اکران عمومی‌اش در آنجا بسیار مورد استقبال قرار گرفت و رفتن هم به همین شکل. کلا در این فیلم‌ها چون به لحاظ گویش و لهجه بازیگران این سرزمین صحبت می‌کنند برای مردم افغانستان خیلی جذاب است و از آنها بسیار استقبال می‌کنند.
در آینده هم می‌خواهید آثارتان را مشترکا با افغانستان تولید کنید؟
مشخص نیست. بر اساس قصه است که تصمیم می‌گیریم فیلم‌مان را کجا و چطور بسازیم. معلوم نیست که فیلم بعدی ما در ایران اتفاق می‌افتد یا در افغانستان یا در اروپا. سه فیلم چند مترمکعب عشق، رفتن و شکستن همزمان بیست استخوان به دلیل این‌که بیانگر قصه مهاجران افغانی در ایران بود طبیعتا می‌طلبید که محصول مشترکی با کشور افغانستان باشد.
به تازگی صحبت‌هایی انجام شده مبنی بر این‌که بر اثر افت شدید درآمد در ایران به دلیل تحریم‌های آمریکا، شاید از مهاجران افغان خواسته شود ایران را ترک کنند. با توجه به این‌که شما اصالتا افغانستانی هستید نظرتان درباره این مسأله چیست؟
تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که دوست ندارم راجع به این مسأله حرف بزنم.
استقبال از فیلم‌های ایرانی در کشور افغانستان چگونه است؟
فیلم‌ها به طرق مختلف به دست مردم افغانستان می‌رسد. بعضی‌ها یک فیلم را از طریق اینترنت دانلود می‌کنند (که در تمام دنیا مرسوم است) و امیدوارم روزی برسد که جلوی این کار گرفته شود و برخی دیگر هم فیلم‌های ایرانی را در اکران محدودی که در سینماها می‌شود می‌بینند، اما به واقع می‌گویم سینمای ایران و حتی بازیگران ایرانی در افغانستان کاملا شناخته شده هستند. این امر البته خیلی عجیب و غریب نیست. چون مراودات فرهنگی بین ایران و افغانستان همیشه وجود داشته و حداقل در چهار دهه گذشته مهاجران افغانستانی زیادی را در ایران داشتیم که هنگام بازگشت به کشورشان خواه‌ناخواه حامل بخشی از هویت فرهنگی ایرانی بودند. احساس می‌کنم ایران و افغانستان به دلیل دو کشور همسایگی و همزبانی، اشتراکات فرهنگی زیادی دارند که به این آسانی‌ها گسستنی نیست.
سینمای افغانستان را چطور می‌بینید؟
سینمای افغانستان، سینمای تلاشگر و رو به رشدی است. همین الان در جشنواره‌های بزرگ جهانی، سینمای افغانستان یا نماینده‌ای مستقل دارد یا نماینده‌ای مشترک با کشوری دیگر. فیلمسازان بسیار بزرگی از افغانستان هستند که جوایز ارزشمندی از جشنواره‌های مختلف گرفتند. صدیق برمک، کارگردان اهل افغانستان است که فیلم‌هایی از او چون اسامه، بیگانه و جنگ تریاک برنده جوایز بین‌المللی شده یا عتیق رحیمی، نویسنده و فیلمساز بنام افغانستانی که آثار ارزشمند زیادی را تولید کرده.
«شکستن همزمان بیست استخوان» در جشنواره جهانی فیلم فجر با استقبال خوبی از سوی مردم و منتقدان مواجه شد. با وجود این از آنجا که گیشه سینمای ایران دست فیلم‌های کمدی است و فیلم شما مولفه‌های کمدی ندارد، فکر می‌کنید چه بازخوردی در اکران عمومی داشته باشد؟
شرایط جامعه طوری است که فیلم‌های کمدی برایشان در اولویت سینما رفتن است. به این دلیل که می‌توانند یکی‌دو ساعت در سینما فضایی شاد و مفرح تجربه کنند. به همین دلیل هیچ گله‌ای بر آن نیست. 15 ـ 10 سال پیش هم دقیقا روال به همین گونه بود که فیلم‌های کمدی می‌فروخت و فیلم‌های اجتماعی نه. به نظرم این دوران‌گذاری است که بسته به شرایط اجتماعی تغییر می‌کند و می‌آید و می‌رود، اما در مورد فروش شکستن همزمان بیست استخوان در گیشه باید بگویم با توجه به این‌که محسن تنابنده در آن بازی چشمگیری دارد به نظرم می‌تواند مخاطب خودش را پیدا کند. البته نه به اندازه فیلم‌های کمدی، اما فکر نمی‌کنم این فیلم در گیشه شکست بخورد.

ساناز قنبری

سینما