به بهانه پخش «پس از باران» از آی فیلم انگلیسی

قصه دلتنگی‌ها

«پس از باران» در مقام یکی از دراماتیک‌ترین آثار نمایشی تلویزیون، همچنان سریالی به‌شدت جذاب و قابل دفاع است. در نگاهی جامع‌تر، پرداخت درست و حساب‌شده به مقوله درام، این مجموعه تلویزیونی را از چارچوب‌ها و محدودیت‌های زمانی رهایی داده و یله کرده و به سطح اثری محبوب برای نسل‌های مختلف مخاطبان قاب کوچک ارتقا داده است.
کد خبر: ۱۲۰۰۸۷۶

سعید سلطانی پس و پیش از سریال پس از باران، آثار نمایشی دیگری را به سامان رسانده و روی آنتن برده است؛ مجموعه مذکور اما جایگاهی ویژه در کارنامه این کارگردان کارکشته و پرسابقه دارد و بسان نقطه تابناکی در رزومه هنری‌اش می‌درخشد و غنایش می‌بخشد.
درام‌های درست شکل گرفته میان کاراکترهای سریال، شخصیت‌پردازی‌های مناسب، فیلمنامه قوی و قصه‌گو پر از قصه‌ها و داستانک‌های جذاب، انتخاب درست بازیگران و هدایت متبحرانه آنها جلوی دوربین، نگاهی ویژه به فرهنگ و آداب و رسوم فولکلوریک جغرافیایی که قصه‌ها در آن روایت می‌شود، بهره‌گیری از موسیقی متن گوشنواز، توجه به جزئیات و ریزه‌کاری‌های ساختاری، فرم و ریتم مناسب، به پیش بردن منطقی قصه‌ها به موازات هم، انتفاع حرفه‌ای از تعلیق و ... از جمله مولفه‌هایی است که پس از باران را به یکی از آثار شاخص و ماندگار تلویزیون در چند دهه اخیر تبدیل کرده است.
سلطانی در قالب و به بهانه روایت قصه‌هایش، نگاهی جامعه‌شناسانه و آسیب گرایانه به مقوله ارباب - رعیتی حاکم بر مناسبات زندگی مردمانی دارد که درگیر ماجراهای مختلف می‌شوند، بدون آن‌که مانند بسیاری از آثار اینچنینی در چنبره شعارزدگی گرفتار آید و به کلیشه و تکرار دچار شود.
شخصیت‌پردازی مناسب و هنرمندانه کاراکترها، آنها را برای مخاطب باورپذیر می‌کند و حس همذات پنداری او را حاصل می‌آورد. تمام شخصیت‌ها برای کنش‌های حتی غیراخلاقی و رذیلانه‌شان، دلایلی دارند که دست‌کم برای خودشان مقبول و موجه است. بیننده حتی در لحظاتی به شخصیت منفی سریال، فرخ، هم حق می‌دهد از بابت رفتارها و اعمال تبهکارانه‌اش؛ برآمده از کار روان‌شناسانه و محققانه‌ای که برای طراحی شخصیت‌ها صورت گرفته است. فرخ به همان اندازه که می‌تواند یک جانی خطرناک و هیستریک باشد، به کودکی می‌ماند پر از عقده‌‌های عاطفی فروخورده و سرکوب‌ شده. بازی‌های خوب رحیم نوروزی و جهانگیر الماسی در قالب جوانی و پیری شخصیت فرخ، او را به یکی از شخصیت‌های منفی ملموس و ماندگار تمام مجموعه‌های تلویزیونی تبدیل می‌کند.

رفت و برگشت‌های حساب شده از زمان حال به گذشته و برعکس، ساختار معماگونه، برقراری حس تعلیق و رو کردن یک برگ برنده در هر قسمت برای مخاطب، پس از باران را از گزند یکنواختی و ملالت در قسمت‌های میانی که گریبان اکثر مجموعه‌های نمایشی ایرانی را می‌گیرد، ایمن کرده و بیننده را مشتاق و کنجکاو پای تلویزیون میخکوب می‌کند و همراهش می‌سازد تا سکانس‌های پایانی سریال.
قرار گرفتن سریالی ماندگار در جدول پخش کانال انگلیسی شبکه‌ آی‌فیلم با جامعه هدف مخاطبان انگلیسی‌زبان فرامرزی، یک انتخاب هوشمندانه و از روی حساب و کتاب است. اگر قرار بر این است که مخاطب انگلیسی‌زبان غیرایرانی شاهد آثار نمایشی ایرانی باشد، پس چه بهتر به تماشای سریال‌هایی از این نوع بنشیند که کم و بیش تمام مولفه‌های نمایشی را یکجا با خود دارند و در زمره مجموعه‌های ماندگار و شاخص رده‌بندی می‌شوند.

یکتا روغن‌گیر

رسانه

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها