یادداشتی از حامد عسکری شاعر و نویسنده

درباره آن خانه که گم شد

حتما شما هم دیده‌اید آن ویدئویی را که در کمال حیرت و ناباوری آب خشمگین یک خانه را که لب رودخانه است خاک زیرش را می‌شورد و خانه در تازیانه‌های سیل ناپدید می‌شود‌.
کد خبر: ۱۱۹۹۵۷۵

از این خانه‌ها خیلی توی این چند روزه ویران شده و فقط چندتایی‌اش را ما دیده‌ایم . خانه یک مفهومی ورای یک مقدار مشخصی زمین که روی آن بنایی ساخته شده است، دارد‌. خانه یک مفهوم است که با توجه به اهالی آن یعنی خانواده محتواهایی خلق می‌شود به نام خاطره‌. بعد از دیدن این ویدئو زیاد به آن خانه که توی آب گم می‌شود فکر می‌کنم‌. صاحبش احتمالا نمی‌تواند همان‌جا دوباره خانه بسازد‌. زمینش را آب شسته برده و احتمالا باید اگر زورش برسد یک جایی یک گوشه‌ای از شهر زمینی بخرد و باز اگر زورش برسد خانه‌ای بنا کند و دوباره با اهالی همان خانه اگر زنده باشند شروع کند به زندگی و بالطبع آن تولید خاطره. خیلی حس غریبی است خانه‌ات گم شود‌. مثلا چند سال دیگر یکی از اهالی این خانه دست نوه‌اش را بگیرد و بیاید لب رود و بگوید اینجا خانه ما بود‌. دقیقا کجا؟ همین حس را وقتی خانه‌های کلنگی را پیش پای اتوبان‌های شهر قربانی می‌کنند هم دارم‌. مثلا فکر کن گوشه اتوبان امام علی بزنی کنار، فلاشر بزنی و بغض کنی و بعد نوه‌ات بگوید چی شد؟ بگویی اینجا خانه ما بود‌! وسط اتوبان... خانه‌هایمان را دوست داشته باشیم‌. خانه آن چیزی نیست که ماه به ماه بابت سکونت در آن اجاره یا قسط می‌پردازید‌. خانه مفهومی است ورای یک سند چند اتاق و آشپزخانه و سرویس بهداشتی... .

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها