حمایت از دانشبنیانها از مسیر اصولی
درست یا غلط ،چشم بسیاری از کسبوکارهای نوپا و شـــــــــــرکتهای دانشبنیان به دست دولت است تا از آنها حمایت کند، آن هم از نوع مالی! اما تجربه چند ساله شکلگیری این نوع از شرکتها نشان داده است که بدترین شیوه حمایت مالی از یک کسبوکار دانشبنیان تزریق مستقیم پول به آن است؛ چه در قالب وام کمبهره یا حتی بلاعوض! زیرا اکثر آنها یا در گروه شرکتهای کوچک قرار میگیرند یا هنوز آنقدر بزرگ نشدهاند که یک سیستم مالی دقیق در درون شرکت داشته باشند.
پس باید ساز و کار جایگزینی را برای رشد و گسترش آنان پیدا کرد، به نحوی که پول در ازای تولید وارد شرکت شود.
یکی از اتفاقهای خوب چند سال اخیر، برگزاری نمایشگاه تجهیزات و مواد آزمایشگاهی ساخت ایران است که در حمایتهای مالی دقیقا به هدف میزند! شرکتهای حاضر در این نمایشگاه که از سال 92 هر سال برگزار شده است، براساس نوع و عمق فناوری رتبهبندی و شامل تخفیف میشوند، اما سؤال اینجاست که تخفیف برای شرکتها چگونه موجب سودآوری آنان میشود؟
در پاسخ باید گفت که بسیاری از مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی برای تامین تجهیزات و مواد آزمایشگاهی خود ملزم به خرید هستند که معمولا با توجه به ضربالمثل معروف «مرغ همسایه غاز است!» سراغ محصولات خارجی میرفتند. حالا مشابه داخلی و بومی همان دستگاه در نمایشگاه تجهیزات و مواد آزمایشگاهی ساخت ایران وجود دارد؛ البته با تخفیف! دولت به این مراکز میگوید اگر از این نمونه ایرانی خریداری کنید، تا سقف مثلا 50درصد هزینه آن را تقبل میکند. این یعنی تخفیف برای خریدار حاصل میشود و نه فروشنده! در واقع شرکت دانشبنیان، قیمت تمام شده محصول خود را به صورت تمام و کمال دریافت میکند، مراکز علمی، تجهیزات و مواد مصرفی خود را با تخفیف خریداری میکند و در نهایت دولت نیز حمایت مالی خود را از کسبوکارهای نوپا در این مورد انجام داده است. در این حالت شرکتهای دانشبنیان به جای دریافت پول از ابتدا و بعد از برنامهریزی برای تولید، کاملا برعکس عمل میکنند؛ یعنی برنامهریزی برای تولید، فروش و کسب درآمد انجام میشود. با این ساز و کار، رویه منطقی تولید تا فروش طی میشود و شرکتها دیگر به عنوان عناصر منتظر دولت تلقی نمیشوند.
آریا طاهری
دانش
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
