معنای سیاست در آمریکا تبعیت محض از اسرائیل

به گزارش مهر، در مطلب واشنگتن‌پست چنین آمده است: در اتهامی که مطمئنا ننگین‌ترین اتهام برای نانسی پلوسی خواهد بود، او گفته است زمان آن رسیده که مجلس نمایندگان آمریکا، ایلهان عمر را به خاطر عقاید و گفته‌هایش توبیخ کند. البته برای عقایدی که حقیقت نداشته و حرفی که در حقیقت نگفته است. به عبارتی دیگر نانسی پلوسی و دیگر دموکرات‌هادر تلاشند یک‌سری مفاهیم اشتباه را درباره ضد‌یهودی بودن، ضد‌اسرائیل بودن و بحث‌های سیاسی رواج دهند.
من خودم در یک خانواده به‌شدت صهیونیست بزرگ شده‌ام که تعلق خاطر آن به اسرائیل ریشه‌ای عمیق دارد و در عین حال مانند بسیاری از یهودیان آمریکا، نه‌تنها به‌دلیل تحولات اسرائیل بلکه به خاطر آن‌که ما چگونه در آمریکا درباره آن حرف می‌زنیم دچار شوک شده‌ام. ایلهان عمر در سخنانی در تالار شهرداری پیرامون سیاست‌های آمریکا نسبت به اسرائیل گفته بود: من می‌خواهم درباره نفوذ سیاسی در این کشور صحبت کنم که مردم را به وفاداری به کشور دیگری
وا می‌دارد. این نظر ناگهان توسط اعضای کنگره و بسیاری دیگر به خاطر ضد‌یهودی بودن محکوم شد. الیوت انگل آن را یک ننگ خائنانه توصیف کرد‌. به دنبال او نانسی پلوسی اعلام کرد، مجلس نمایندگان آمریکا قطعنامه‌ای صادر خواهد کرد. سرانجام قطعنامه صادر شد و هشدارهایی را مطرح کرد.
من در اینجا به بحث وفاداری دوجانبه و ارتباط یا عدم ارتباط آن با نظر ایلهان عمر می‌پردازم. سال‌ها یهودیان به خاطر وفاداری دو‌جانبه یا وفاداری همزمان به دو کشور آمریکا و اسرائیل متهم بودند که آیا مانند یک آمریکایی واقعی می‌توان در سپردن پست‌های مهم و حساس امنیتی به آنها اعتماد کرد یا نه‌. این اتهام ضد‌یهودی تلقی می‌شد، چرا که هر یهودی‌ای را زیر‌سؤال می‌برد. فرض این فکر بر آن بود که یهودیان چون احساس عمیقی به کشور دیگری دارند، نمی‌توانند یک آمریکایی واقعی باشند.
حال به بحث ایلهان عمر برگردیم. واقعیت این است: هدف اصلی قطعنامه دموکرات‌ها این است که این وفاداری دوجانبه را نه در بین یهودیان، بلکه در بین اعضای کنگره اشاعه دهند تا مطمئن باشند هر انتقادی از اسرائیل به علنی‌ترین شکل ممکن محکوم می‌شود.
وفاداری دوجانبه دقیقا چیزی است که «کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل» می‌خواهد. این خواسته‌ای از یهودیان نیست، بلکه خواسته‌ای از همه اعضای کنگره و حتی از هر سیاستمداری است که در سیاست خارجی تعیین‌کننده است‌. نمونه این تاثیرها موجی از قوانینی است که با جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل مخالفت می‌کردند. در بعضی موارد این قوانین از توافق‌کننده می‌خواستند متعهد شوند هیچ تحریمی را علیه اسرائیل نپذیرند.
در واقع فشارها علیه ایلهان عمر هشداری برای همه سیاستمداران آمریکایی است‌. با این پیام که: بهتر است در راستای منافع اسرائیل گام بردارید. بهتر است کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل را زیر سؤال نبرید. بهتر است درباره این که سیاست آمریکا در قبال اسرائیل چگونه طراحی و اجرا می‌شود سؤالی نپرسید. چون اگر چنین کاری انجام دهید به همین نتیجه خواهید رسید.