در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
وی درباره رفع توقیف فیلمهای سینمایی در دوران مدیریت خود گفت: از پنج فیلمی که قول حل مشکل نمایش آنها را داده بودم، چهار فیلم «خانه دختر»، «عصبانی نیستم»، «پارادایس» و «آشغالهای دوست داشتنی» اکران شد. فیلم «خانه پدری» نیز مجوز اکران برای «هنر و تجربه» گرفته است و در تلاش هستیم با آقای عیاری به توافق برسیم که به احتمال زیاد فیلم اوایل سال آینده روی پرده میرود.
داروغهزاده درباره رفع توقیف باقی فیلمها بیان کرد: طبیعتاً مشکل نمایش همه فیلمها نمیتواند حل شود و ممکن است برخی فیلمها پروانه نگیرند. مثل فیلم «کاناپه» آقای عیاری که مشکل شرعی حجاب دارد و اختیارش دست سازمان سینمایی نیست. یا «گزارش یک جشن» که با توجه به آنکه زمانش گذشته است (موضوع انتخابات سال ۸۸)، کارگردان ابراهیم حاتمیکیا و تهیهکنندهاش هم دیگر تمایلی برای اکران اثر نداشتند و داوطلب اکران نبودند.
داروغهزاده با بیان آنکه مساله پول کثیف در سینمای ایران یک مساله انحرافی است، بیان کرد: اگر واقعاً پولهای زیادِ کثیفی در سینمای ایران وجود دارد و دستگاههای نظارتی و قضایی ما رسیدگی نکردند و نمیکنند، خیلی بد است. این یک مساله انحرافی است.
کل سرمایه در گردش سینمای ایران حدود ۲۰۰میلیارد تومان در سال است. وقتی کسی ۱۱ هزار میلیارد تومان اختلاس کرده، چطور این میزان را با ده میلیارد تومان میتواند پولشویی کند؟ پولشویی یعنی ما ده هزار میلیارد پول داریم ببریم جایی یک چرخشی انجام دهیم و برگردانیم.
به گفته او بحث پولشویی با پول کثیف دو بحث کاملا متفاوت است. فردی ۱۱ هزار میلیارد متهم به اختلاس است، بانک سرمایه و وزارت آموزش و پرورش متهم اصلی هستند اما جالب است که تمام رسانهها آن ۱۱ هزار میلیارد و بانک سرمایه و وزارت آموزش و پرورش و... را ول کردهاند، چسبیدهاند به یک پروژه نمایش خانگی که کل این پروژه ده میلیارد تومان سرمایهگذاری داشته و اتفاقا بازگشت سرمایه نیز داشته است و همین را دستاویز کردهاند و به تمام هنرمندان سینما توهین میکنند که چرا پول گرفتید و فیلم خوب بازی کردید؟! هنرمند سینما باید پول بگیرد و فیلم بازی کند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: