تهیه غذای پرواز از آنچه فکر می‌کنید پیچیده‌تر است!

اصول غذایی در پرواز

صنعت هوانوردی از جمله حساس‌ترین صنایع است. هزینه بالای طراحی و ساخت تجهیزات و بیش از همه، عملیاتی نگاه‌داشتن این تجهیزات، باعث می‌شود تا گزینش و تربیت کارکنان برای موقعیت‌های شغلی در این شاخه از علم و صنعت با حساسیت‌های خاصی روبه‌رو باشد. طبیعی است هرچه هزینه و فناوری استفاده شده در یک شغل بالا رود، به همان نسبت مراحل تربیت و مراقبت از کارکنان آن شغل نیز افزایش خواهد یافت. کارکنان عملیاتی هوانوردی، خلبانان و مهمانداران از اقشار نیاز به مراقبت‌های حین انجام کار هستند.

کد خبر: ۱۱۹۵۳۸۵

در طول روز و بسته به شروع انجام عملیات پرواز، خدمه پروازی در برخی اوقات مجاز به فعالیت در بازه‌ای تا 13 ساعت هستند. چنین زمانی اجازه انتخاب به هیچ کدام از خدمه نمی‌دهد. کاری که بیش از نصف روز فردی را به خود درگیر کند قطعا به برنامه‌ریزی خاص تغذیه و فراهم آوردن تدابیر لازم برای استراحت، نیاز دارد. هر یک از شرکت‌های هواپیمایی ملزم به تدارک غذا برای مسافران و خدمه پرواز هستند. این تدارکات یا در بخش مخصوص این کار یعنی بخش کترینگ آن شرکت انجام می‌شود یا به شرکت‌هایی بیرون از ایرلاین سپرده می‌شود. چنین شرکت‌هایی با در نظر گرفتن تمام جوانب بهداشت و اصول لازم در پخت و بسته‌بندی غذای مصرف شده در هواپیما، بسته‌های بزرگ غذا و ملزومات خوراکی را برای ایرلاین‌ها ارسال می‌کنند.
در بسیاری از موارد، کترینگ صرفا مسؤول تهیه غذای اصلی بوده و دیگر ملزومات مکمل از طریق کارخانه‌های تولید مواد غذایی به بسته‌ها اضافه می‌شود. از لحاظ سلامتی و بهداشت محصولات غذایی، تفاوتی بین غذای مخصوص خدمه پرواز با مسافران وجود ندارد. البته بدیهی است که عناصر اصول تغذیه در ارتفاع‌های بالا بیشتر در مورد خدمه پرواز رعایت خواهد شد. کارکنان عملیاتی پرواز ملزم به رعایت برخی رژیم‌های خاص تغذیه برای کاهش اثرات منفی افزایش ارتفاع بر دستگاه گوارش هستند.
بسته‌های غذایی با در نظر گرفتن شرایط خاص حمل‌ونقل، به دفاتر حراست ایرلاین می‌رسند. منظور از شرایط خاص حمل، توجه به نوع و زمان فساد احتمالی غذا در طول انتقال است. همه بسته‌ها از طرف کارمندان حراست به دقت بررسی شده و از بازنبودن بسته‌بندی‌های کترینگ و نبود اشیای اضافی مطمئن می‌شوند. سپس پلمب‌های ویژه حراست روی آنها نصب شده و در خودروهای حمل کترینگ قرار داده می‌شوند. در داخل هواپیما نیز مسؤولان حفاظت هوایی و مهمانداران پس از بازخوانی کد بسته‌های ارسالی با برگه‌های تأیید حراست، مجوز باز شدن و پخش کترینگ غذایی در بین مسافران را صادر می‌کنند.
حداقل دو غذا برای خلبانان تدارک دیده می‌شود. این دو غذا ترجیحا از مواد اولیه کاملا متفاوت هستند. خلبانان حق انتخاب یک غذا در بازه زمانی کوتاه را ندارند. اگر غذای مشترک مدنظر آنان باشد، لازم است فاصله زمانی بیش از دو ساعت رعایت شود. معمولا استفاده از طعم‌دهنده‌های مصنوعی و ادویه‌ها در غذای خدمه پرواز به حداقل میزان ممکن می‌رسد. توجه به اثرات کاهش فشار در ارتفاعات بالا و اثرات متقابل آن به نحوه گوارش غذای ارائه شده از مهم‌ترین نکات قابل توجه در تهیه غذای مخصوص خدمه است. تمام این مراحل و دیگر مسائل مربوط به امنیت کترینگ، صرفا برای اطمینان بیشتر از سلامت، بهداشت و ایمنی بیشتر پروازها صورت می‌گیرد و می‌توان گفت جزو خطوط قرمز امنیت پروازهاست.