چند روز پیش دانشمندان ناسا با انتشار اطلاعات این فضاپیما از کشف آب در سیارک بنو خبر دادند. آنها توانستند با استفاده از طیفسنج، هیدروکسلهایی کشف کنند که حاکی از تعامل با آب هستند.
ماموریت کاوشگر اسیریس رکس حدود 18 ماه طول میکشد و طی این مدت پیشبینی میشود با بازوی رباتیک 5/3 متری خود حدود دو کیلوگرم سنگ و خاک از سیارک بنو جمعآوری کند.
سیارک بنو بسیار کوچک و قطر آن حدود 490متر است. فاصله متوسط آن از خورشید حدود 165میلیون کیلومتر بوده و هر 13سال یکبار به دور آن میگردد.
بررسیهای اولیه دانشمندان نشان میدهد سیارک بنو حاوی مقادیر زیادی کربن است و از این رو مطالعه این سیارک میتواند برای پیبردن به منشأ حیات و چگونگی شکلگیری آن در منظومه شمسی بسیار ارزشمند باشد. براساس برنامه اعلامشده پیشبینی میشود نمونههای جمعآوری شده اسیریس رکس در مهر 1402 به زمین برگردد.
یکی از نکات جالب و البته خطرناک درباره بنو این است که بررسیهای مداری این سیارک نشان میدهد شاید بنو در اواخر قرن 22 میلادی به زمین برخورد کرده یا عبور بسیار نزدیکی از کنار سیاره ما داشته باشد. دانشمندان احتمال برخورد این سیارک را یک به 2700 میدانند.
در کنار ماموریت علمی کاوشگر اسیریس رکس، این کاوشگر از لحاظ مهندسی نیز کاوشگر ارزشمندی محسوب میشود. عملکرد صحیح ابزارهای نمونهبردار این کاوشگر به همراه مانورهای مداری که برای رسیدن به مقصد خود و بازگشت به زمین انجام داده و خواهد داد، برای مهندسان فضایی حائز اهمیت است، زیرا تجربیات مهندسی برآمده از آن در ماموریتهای آینده انسان به فواصل دوردست از جمله مریخ میتواند کاربرد داشته باشد. کاوشگر اسیریس رکس در حالی آذر سال جاری به سیارک بنو رسید که حدود 5/2 ماه پیش هایابوسا-2، کاوشگر همتای ژاپنی آن به سیارک دیگری موسوم به ریگو رسید. هایابوسا نیز قصد دارد از سیارک هدف خود همانند اسیریس رکس نمونهبرداری کند و آنها را در سال 1400 به زمین برگرداند.
محمدرضا رضایی
جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم