از مدیریت فناورانه کشاورزی چیزی می‌دانیم؟!

به این ترتیب فناوری سنجش از دور با دقت بالایی کمک می‌کند بتوانیم پیش‌بینی کنیم در سال آینده چقدر گندم، برنج، سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی و پیاز قرار است در کشور کشت شود یا اگر نیاز است وارد شود. حساب و کتاب و شیوه مدیریتی که اشاره شد آنقدر سرانگشتی و پیش پا‌افتاده است که نمی‌توان باور کرد در وزارت جهاد کشاورزی، یک‌مدیر با سطح دانش معمولی وجود نداشته باشد که تا امروز تفاهم‌نامه‌ای جدی (و نه صوری) با سازمان فضایی کشور برای استفاده از تصاویر ماهواره‌ای به منظور مدیریت کلان کشاورزی کشور امضا نکرده باشد! اگر شخصا در نشست خبری سه سال پیش مرکز فضایی ماهدشت حضور نداشتم و نمی‌دیدم معاون اجرایی وقت رئیس‌جمهور اصلا خبر ندارد که می‌توانند با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای، سطح زیر کشت محصولات کشاورزی، سطح جنگل‌ها، میزان پیشرفت بیابان و... طی سال را با دقت بسیار بالا محاسبه و آمارش را ارائه کرد، باز هم باور نمی‌کردم استفاده از دستاوردهای فناوری فضایی برای مدیران ما چیزی فراتر از نمایشی جالب و سرگرم‌کننده نیست.
شاهد این ادعا، اظهار نظر محمود حجتی، وزیر جهاد کشاورزی در جریان بازدید شامگاه سه‌شنبه 11 دی 97 از پژوهشگاه فضایی ایران است. پس از 45 سال از تشکیل مرکز سنجش از راه دور ایران، وزیر جهاد کشاورزی می‌گوید: «بخش کشاورزی به داده‌های فضایی از زمین‌های زراعی و کشت محصولات مختلف نیاز دارد. چند سال پیش در سفر به یکی از کشورهای همسایه دیدیم آنها مرکز کنترل ملی دارند. کارشناسان خود را برای بازدید از آن مرکز اعزام کردیم و متوجه شدیم اطلاعات دقیق فعالیت‌های کشاورزان و مراحل مختلف کشت در مرکز فوق ثبت می‌شود.» وی صراحتا گفت: «سال گذشته در یکی از شهرستان‌ها قرار بود 30‌هکتار پیاز کشت شود، از قبل هم به ائمه جمعه و مسؤولان امر اعلام کردیم، اما فصل برداشت دیدم 2100 هکتار پیاز کشت شده، این مساله ناشی از فقدان اطلاعات دقیق و پایش زمین‌های کشاورزی بود.» گویا باید این حقیقت تلخ را بپذیریم که مدیریت کلان کشاورزی ما در یک قرن اخیر به نظر نمی‌رسد تحول جدی به خود دیده باشد. یک نفر لطفا بگوید این اوضاع چه زمانی قرار است تغییر کند؟