یادداشت

جنگ چشم‌آبی‌ها و دودی که به چشم فوتبال ایران می‌رود

نه برانکو و نه کی‌روش. هر دو فقط ژست تعصب و عرق به ایران را درمی‌آورند. هر دو به فکر جایگاه خودشان هستند و آنجا که منافع خودشان در میان باشد کلا ایران را فراموش می‌کنند.
کد خبر: ۱۱۷۶۸۴۳

آن از کارلوس کی‌روش که به عنوان سرمربی تیم ملی مهم‌ترین بازی فوتبال ایران یعنی فینال آسیا را به دلیل دشمنی با برانکو تماشا نمی‌کند و این هم از برانکو که 50 روز مانده به جام ملت‌ها کری می‌خواند و می‌گوید: «رسیدن به فینال لیگ قهرمانان سخت‌تر از فینالیست شدن در جام ملت‌هاست.» این وسط هم مردم ایران و آنهایی که فوتبال را از نزدیک دنبال می‌کنند ذره‌ای برای این چشم‌آبی‌ها اهمیتی ندارند. همه می‌دانند که رسیدن به فینال لیگ قهرمانان و فینال جام ملت‌ها به همین سادگی‌ها نیست. پرسپولیس با برانکو امسال به این مهم رسید اما بیش از 42 سال است که هیچ مربی‌ای در رده ملی نتوانسته ایران را راهی فینال کند. هر بار یک اتفاقی افتاده و هر بار چوبی لای چرخ تیم ملی گذاشته شده است. حتی خود برانکو هم زمانی که در سال 2004 سرمربی تیم ملی بود نتوانست این کار را انجام بدهد.

منتقدان برانکو می‌گویند او به طرزی بسیار زیرکانه دارد تیم ملی را وارد حاشیه می‌کند. آنها بر این عقیده هستند که مقایسه یک تیم باشگاهی با تیم ملی اصلا قیاس درستی نیست و برای این ادعا دلیل می‌آورند. آنها می‌گویند در رده باشگاهی تیم‌هایی در چند سال گذشته مثل سپاهان و ذوب‌آهن توانسته‌اند راهی فینال شوند و پرسپولیس اولین تیم ایرانی نیست که به این مرحله می‌رسد. به عقیده آنها برانکو که حالا صد هزار نفر ایستاده برایش در آزادی دست می‌زنند اصلا بدش نمی‌آید جانشین کی‌روش در تیم ملی شود و اصلا با همین بهانه راهی ایران شده تا دوباره لذت نشستن روی نیمکت یک تیم ملی را تجربه کند!

برانکو سال 2006 سرمربی تیم ملی بود و پس از کسب نتایج ضعیف و به دلیل مسائل مالیاتی حاضر نشد به ایران برگردد. از آن طرف کی‌روش هم حسابی روی مخ خیلی از هواداران فوتبال رژه می‌رود. سهم‌خواهی‌های او، وارد بازی کردن ملی‌پوشان در بازی‌های بچه‌گانه با سایر مربیان (پاک کردن پست‌های اینستاگرام، مصاحبه نکردن با رسانه‌ها و ...) و از همه مهم‌تر ادبیات نامناسبی که او و دستیارانش دارند باعث شده تا جبهه‌ای مخالف شکل بگیرد و خیلی‌ها موافق نشستن او روی نیمکت ایران تا پایان جام ملت‌ها نباشند. هرچه هست، اختلاف این دو مربی بدون شک دود زیادی را وارد چشمان فوتبال ایران خواهد کرد. فوتبالی که تازه روی مسیر موفقیت افتاده و تیم‌هایش پس ازسال‌ها حرف‌های زیادی برای گفتن خواهند داشت.

مرتضی رضایی

روزنامه نگار

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها